বিশ্বজুৰি গড় তাপমাত্ৰা বৃদ্ধি পাইছে। নগৰ অঞ্চলত ইয়াৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ পাইছে। গ্ৰীষ্মৰ মাহবোৰত, উষ্ণতা বৃদ্ধি হোৱাৰ ফলত শৰীৰৰ অধিক অৱনতি হয়। তাৰ লগে লগে আৰ্দ্ৰতা আহে। আৰ্দ্ৰ বতৰে শৰীৰৰ ওপৰত যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলায়। অন্ততঃ শেহতীয়া গৱেষণাই এইটোৱেই পৰামৰ্শ দিয়ে। গ্ৰীষ্মকালত, আৰ্দ্ৰতা বৃদ্ধি হয়, শৰীৰত ঘাম ওলায়। শৰীৰৰ পৰা পানী ওলাই আহে। তাৰ পাছত ভাগৰ লাগে আৰু সম্পৰ্কিত সমস্যাবোৰেও ইয়াক আগুৰি ধৰে। এই তথ্য নেচাৰ আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছে।শেহতীয়াকৈ, ইয়েল স্কুল অৱ দ্য এনভায়ৰনমেণ্ট ছাইণ্টিষ্টৰ গৱেষকৰ এটা দলে কয় যে এই গ্ৰীষ্মকালত তাপ চাপ বা ক্লান্তিৰ আঁৰত অঞ্চলটোৰ তাপমাত্ৰাৰ প্ৰভাৱ আছে। গৱেষক শুহুই লিয়ে কয়, কেৱল গৰমেই শৰীৰক ভাগৰুৱা নকৰে, বায়ুৰ আৰ্দ্ৰতাই শৰীৰক প্ৰভাৱিত কৰে। চহৰাঞ্চলত বাস কৰা বেছি ভাগ লোকে আৰ্দ্ৰতা-সম্পৰ্কীয় সমস্যা অনুভৱ কৰিছে।
বায়ু যিমানে আৰ্দ্ৰ হয়, শৰীৰ সিমানে বেছি অস্বস্তিকৰ হয়। যেতিয়া আৰ্দ্ৰতা বায়ুত বেছি হয়, ঘাম শুকাবলৈ সময় লাগে। আনহাতে, যদি গোটেই দিনটো ঘাম নোলায় তেন্তে শৰীৰ শীতল নহয়। শৰীৰৰ তাপমাত্ৰা অত্যাধিক বৃদ্ধি হ’ব পাৰে।যেতিয়া শৰীৰৰ তাপমাত্ৰা বৃদ্ধি হয়, কর্মক্ষমতা হ্ৰাস হয়। শৰীৰটো অচল হৈ পৰে।
সেই কাৰণে চিকিৎসকসকলেও বায়ুৰ আৰ্দ্ৰতাৰ বিষয়ে সজাগ হ’বলৈ কয়। বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ মতে, বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৫৫ শতাংশ চহৰত বাস কৰে। ২০৫০ চনলৈ, সেই সংখ্যা ৪০ শতাংশলৈ বৃদ্ধি হ’ব। এই সমস্যাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ, গৱেষকসকলে গছ ৰোপণ কৰাৰ পৰামৰ্শ দিছে। কেৱল এনেদৰেই বৰ্ধিত উষ্ণতা আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ পৰা গোলকীয় উষ্ণতাৰ প্ৰভাৱৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব পাৰি।
