ৰত্নবিজ্ঞানৰ মতে ৰত্ন কেৱল সৌন্দৰ্য্যৰ বস্তু নহয়, নিৰ্দিষ্ট গ্ৰহৰ শক্তিৰ বাহকও। শাস্ত্ৰত উল্লেখ আছে যে কোনোৱে কেতিয়াও আনৰ ৰত্নৰ আঙঠি পিন্ধিব নালাগে। বেলেগৰ আঙঠি কিয় পিন্ধিব নালাগে জানো আহক-
জ্যোতিষৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা কোনো ৰত্ন আন কাৰোবাৰ শৰীৰৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিলেই তেওঁলোকৰ শক্তি তৰংগৰ সৈতে গভীৰ সংযোগ গঢ়ি তোলে। গতিকে আন কাৰোবাৰ ৰত্ন পিন্ধিলে শক্তিৰ ভাৰসাম্য বিঘ্নিত হোৱাই নহয়, আপুনি অজানিতে সেই ব্যক্তিজনৰ গ্ৰহৰ দুখ-কষ্ট আৰু বিপদকো নিজৰ ওপৰত আমন্ত্ৰণ জনায়। যদি আপুনি আপোনাৰ কেৰিয়াৰত হঠাতে বাধাৰ সন্মুখীন হৈছে বা মানসিক অশান্তিৰ সন্মুখীন হৈছে, তেন্তে আন কাৰোবাৰ আঙঠি পিন্ধাটোৱে ইয়াৰ কাৰণ হ’ব পাৰে?
প্ৰতিটো ৰত্নই কোনো নিৰ্দিষ্ট গ্ৰহৰ শক্তি শোষণ কৰি পিন্ধাজনৰ শৰীৰলৈ প্ৰেৰণ কৰে। কোনোবাই দীৰ্ঘদিন ধৰি ৰত্ন পিন্ধিলে সেই ব্যক্তিজনৰ শক্তিৰ তৰংগৰ সৈতে সংযোগ ঘটে। যদি আপুনি আন কাৰোবাৰ আঙঠি পিন্ধে তেন্তে ৰত্নটোত ইতিমধ্যে থকা শক্তিৰ লগত আপোনাৰ শৰীৰৰ শক্তিৰ সংঘৰ্ষ হয়। এই ভাৰসাম্যহীনতাই আপোনাৰ মানসিক শান্তি কাঢ়ি নিব পাৰে। জ্যোতিষৰ বিশ্বাস অনুসৰি ৰত্নই পিন্ধাজনৰ বিপদ শোষণ কৰে। আন কাৰোবাৰ আঙঠি পিন্ধিলে আপুনি অজানিতে তেওঁলোকৰ গ্ৰহৰ কুপ্ৰভাৱ বা বিপদৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। এই কাৰণেই আন কাৰোবাৰ ৰত্ন পিন্ধিলে হঠাতে কেৰিয়াৰত বাধা, স্থবিৰ অগ্ৰগতি, স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
যদি আপুনি এটা ৰত্ন আপোনাৰ বাবে শুভ ফলাফল কঢ়িয়াই আনিব বিচাৰে, তেন্তে কেতিয়াও আকস্মিকভাৱে বা কেৱল আন কোনোবাই পিন্ধিছে বুলিয়েই পিন্ধিব নালাগে। ৰাশিফল বিশ্লেষণ কৰাৰ পিছত সদায় ৰত্ন পিন্ধিব, নহ’লে ইয়াৰ বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। নতুন ৰত্ন পিন্ধাৰ আগতে ইয়াক সঠিকভাৱে পূজা কৰি মন্ত্ৰেৰে জাগ্ৰত কৰিব লাগিব। শক্তিহীন ৰত্ন মাথোঁ এটা শিল। এবাৰ পিন্ধিলে এটা ৰত্ন বাৰে বাৰে আঁতৰাই পেলাব নালাগে। চাফা কৰাৰ সময়তহে আঁতৰাই দিব লাগে। শৰীৰৰ লগত অহৰহ সংস্পৰ্শই ৰত্নৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰভাৱ প্ৰদান কৰে। আপোনাৰ আঙঠিটো কেতিয়াও বন্ধু বা আত্মীয়ক বিচাৰৰ বাবে নিদিব। ৰত্নৰ শক্তি অতি ব্যক্তিগত; ইয়াক ভাগ কৰিলে ইয়াৰ শক্তি হ্ৰাস পায়।
