গুৱাহাটী, ২৮ অক্টোবৰঃ অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাখনক এক বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।সমান্তৰালকৈ তিনিচুকীয়া জিলাখন প্ৰাকৃতিক, সাংস্কৃতিক, ধৰ্মীয় তথা আধ্যাত্মিক আদি বিভিন্ন দিশৰ ক্ষেত্ৰতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাই হিচাপে পৰিচিত। উজনি অসমৰ ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়া জিলাত বিস্তৃত হৈ থকা দিহিং পাটকাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু তিনিচুকীয়াৰ বাৰেকুৰিত দুষ্প্ৰাপ্য তথা বিৰল প্ৰজাতিৰ হলৌ বান্দৰ(Hoolock Gibbon) পোৱা যায় বুলি অসম, ভাৰতৰ লগতে আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটতো জনাজাত(Dihing Patkai National Park)।
কিন্তু তিনিচুকীয়া জিলাৰে কাকপথাৰ অন্তৰ্গত কাছিজান গাঁৱতো(Kasijan Reserved Forest) যে হলৌ বান্দৰ পোৱা এই কথা একেবাৰে কম সংখ্যক লোকেহে জানে। অৱশ্যে অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত কাছিজানৰ হলৌ বান্দৰে বহু বছৰ পূৰ্বে চৰ্চা লাভ কৰিছিল।
সেই পৰিবেশ ইয়াত তেওঁ নাপায়।কংগ্ৰেছ দলে যেনে ধৰণে ৰাইজৰ মাজত বিভ্রান্তি সৃষ্টি কৰি ভোট আদায়ৰ চেষ্টা কৰিছে সেয়া কৰিব নালাগে। কংগ্ৰেছ দল যে প্ৰতাৰক বা বিশ্বাসঘাতক ! সেই কথা আমি কোৱা নাই, সৌ সিদিনালৈকে একেলগে নলে-গলে লাগি থকা অজিত ভূঞা, লুৰিণজ্যোতি গগৈ, অখিল গগৈয়ে নিজে কৈছে।
সেইবাবে আমি কিবা চাৰ্টিফিকেট নতুনকৈ দিব লাগিব বুলি আমি নাই ভবা। গতিকে প্ৰতাৰক, প্ৰবঞ্চক কংগ্ৰেছ দলটোক আমি উতখাত কৰিব লাগিব, অসমীয়া জাতিৰ স্বাৰ্থত, সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত, প্ৰগতিৰ স্বাৰ্থত আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ আশা-আকাংক্ষাৰ স্বাৰ্থত আমি বিজেপিয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদী ডাঙৰীয়া আৰু মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ হাত শক্তিশালী কৰিব কাৰণে ৰাইজলৈ অনুৰোধ যে এইকেইদিন প্ৰচাৰৰ দিনকেইটাত আমাৰ দলৰ ফালৰ পৰা সহাঁৰি জনাবলৈ আহ্বান জনাইছোঁ(Ex CM Tarun Gogoi)।
ইফালে কংগ্ৰেছৰ দিনৰ সেই সন্ত্ৰাস জৰ্জৰ পৰিৱেশৰ কথা উনুকিয়াই কয় যে তৰুণ গগৈৰ পোন্ধৰ বছৰীয়া শাসন কালত মানুহে নিৰাপত্তা লাভ কৰা নাছিল, উগ্রপন্থীৰ হাতত বহু লোকৰ প্রাণ গৈছিল, বিহালী বনাঞ্চলত অৰুণাচলী আততায়ীৰ হাতত বহু অসমীয়াই প্রাণ হেৰুৱাব লগীয়া হৈছিল।
বিশ্বনাথৰ অসম অৰুণাচল সীমান্তৰ ভিমাজুলী, সোনাজুলীত উগ্ৰপন্থীৰ গুলীত মাতৃৰ বুকুত দুগ্ধ পান কৰি থকা দেৱ শিশুক গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল। কিন্তু সেই সময়ত কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ কোনো মন্ত্রী-বিধায়ক সেই স্থানত গৈ ভুক্তভোগী ৰাইজৰ কাষত থিয় হোৱা নাছিল। মই সেই সময়ত মাত্ৰ মোৰ এছকৰ্ট লৈ গৈছিলো।
বিশিষ্ট কবি, আবৃত্তিকাৰ জোনমণি হাজৰিকাই আঁত ধৰা অনুষ্ঠানটোত বন্তি প্ৰজ্বলন কৰে গ্ৰন্থকাৰৰ সহধৰ্মিনী ছায়াৰাণী দাসে(Mintu Das)। তাৰ পিছতে সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ সভাপতি তথা গহপুৰৰ বিশিষ্ট কবি, লেখক বংশী বৰাই মাংগলিক উৰুলি ধ্বনিৰ মুখৰিত পৰিৱেশত কাব্য সংকলনখনিৰ শুভ উন্মোচন কৰে।
গ্ৰন্থ উন্মোচনীত সহযোগিতা কৰে ডিব্ৰুগড়ৰ বিশিষ্ট কবি, চিকিৎসক ডা: প্ৰণয় ফুকন, ডিব্ৰুগড়ৰ বিশিষ্ট কবি সংগঠক সুমন দত্ত, সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক তথা যোৰহাটৰ বিশিষ্ট কবি উজ্জ্বল পাওগাম, গহপুৰৰ বিশিষ্ট কবি সমালোচক বিপুল দিহিঙীয়া, ধেমাজি(Dhemaji Book Festival) জিলা কবি সন্মিলনৰ সভাপতি তথা বিশিষ্ট কবি নবীন কামান, সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ সম্পাদক চৈয়দ পাৰভিজ হুচেইনৰ লগতে কেইবাজনো গন্যমান্য ব্যক্তিয়ে।
প্ৰগতিশীল চিন্তা-চেতনাৰে উদ্বুদ্ধ হৈ যুৱকবি মিণ্টু দাসে সমাজৰ খাতিখোৱা লোকসকলৰ মৰ্ম বেদনাক কবিতাত স্ফটিক কাব্যিক ৰূপত তুলি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছে বুলি উল্লেখ কৰি উন্মোচক বংশী বৰাই তেখেতৰ উন্মোচনী ভাষণত যুৱকবি মিণ্টু দাসৰ কবিতাৰ দৰ্শন আৰু অন্তনিৰ্হিত তাৎপৰ্যৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰে আৰু কবিতাত সাৰ্বজনীনতা আৰু সমাজ চেতনাই মিণ্টু দাসৰ কবিতাক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে আৰু মিণ্টু দাসৰ কবিতাৰ পৰিসৰৰ বিশালতাৰ কথা উল্লেখ কৰে আৰু সংকলনত সন্নিৱিষ্ট চকা শীৰ্ষক এটি কবিতা আবৃত্তি কৰে উন্মোচকগৰাকীয়ে।