বিদেশী পৰ্যটকক হাতত ধৰি বিহু নচুৱাই অসমীয়া মাধ্যমত পঢ়া দুই কণমানিয়ে বিদেশী পৰ্যটকৰ লগত ইংৰাজী ভাষাতে কথা পাতি গাঁৱৰ পৰিৱেশৰ বিষয়ে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে।
কলিয়াবৰৰ শিলঘাট নদী ঘাটত ‘আৰ ভি কিণ্ডত পাণ্ডৱ'(R V Kindot Pandavas) জাহাজৰে উপস্থিত ছুইজাৰলেণ্ড(Switzerland), ইউৰোপৰ পৰা ১৪গৰাকী বিদেশী পৰ্যটকৰ দল।
বিদেশী পৰ্যটকৰ এই ভ্ৰমণে কলিয়াবৰৰ গ্ৰাম্য পৰ্যটনলৈ এক নতুন সম্ভাৱনীয়তা কঢ়িয়াই আনিছে। কলিয়াবৰৰ শিলঘাট-ৰৱৰবাৰী গাঁও পৰিদৰ্শন কৰি আনন্দিত হৈ উঠে বিদেশী পৰ্যটকৰ দলটো।
লক্ষ্ণৌ ছুপাৰ জায়েন্টছ এৰি ‘স্বাধীন’ হোৱা কে এল ৰাহুলে এইবাৰ আই পি এলত আন এটা দলৰ হৈ খেলিবলৈ আগ্ৰহী। ৰাহুলৰ প্ৰিয় দল বেংগালুৰু।(KL Rahu)বিৰাট কোহলীৰ দলৰ অধিনায়কত্ব কৰিব নোৱাৰিলেও ৰাহুলৰ কোনো আক্ষেপ নাই। লাগিব বুলি কোনো চৰ্ত নাই।
এটা চেনেলৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত ৰাহুলে কয় ‘মোক নিজৰ মতে ক্রিকেট খেলিবলৈ স্বাধীনতা লাগে। নতুন দল এটা লাগে য’ত স্বতন্ত্রতা আছে। সুস্থ পৰিৱেশত মই IPL খেলিব খোজোঁ। সেইবাবে মই এইবাৰ LSG এৰিছোঁ। বহু দিন ধৰি মই ভাৰতীয় T-20 দলত স্থান লাভ কৰা নাই। ২০২৫ৰ IPLত উন্নত প্ৰদৰ্শন দাঙি ধৰি ভাৰতীয় দললৈ পুনৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ ইচ্ছা আছে।'(RCB)
আৰচিবিত সৰ্বোত্তম সময় পালোঁ। সেইখন মোৰ ঘৰ। ঘৰত অধিক সময় কটাব বিচাৰিব। মই তাত খেলি ডাঙৰ হৈছো। আৰ চি বিত খেলি কোনো সমস্যা নাই। তাত মানুহে মোক চিনি পায় কাৰণ মই সেই অঞ্চলৰ কানাড়া ল’ৰা। সুযোগ পালে ঘূৰি আহি ভাল পাম। কিন্তু নিলামত যিকোনো দললৈ যাব পাৰি।”
ভিডিঅ’টোত, স্পষ্টকৈ দেখা গৈছে যে দেৱীয়ে জন্মদিনটোত নিজেই বালিতে উদযাপন কৰা হৈছিল। বেলুন আৰু ৰঙীন ফিতাও সজাই তোলা দেখা যায়। ইয়াৰ লগতে টেবুলত এটা সৰু কেকও ৰখা হয়।
সমাজত সঘনাই শুনিব পোৱা প্ৰশ্ন এটাই মনত বহুত ভাৱৰ বুৰবুৰনিৰ সৃষ্টি কৰে। আচলতে অসমত অসমীয়া(Assamese in Assam) কোন?
প্ৰশ্নটো হ’ল, অসমত বসবাস কৰি থকা অসমীয়া আচলতে কোন(Indo-Aryan language)? আমি বুৰঞ্জীৰ পাত লুটিয়াই চালে জানিব পাৰোঁ যে স্বৰ্গদেউ চুকাফাৰ অসম আগমনৰ পিছৰেপৰা সংমিশ্ৰণ, সমন্বয় আৰু জাহযোৱা প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে বৃহত্তৰ অসমীয়া জাতি গঠন হৈছে।
যিদৰে আহোম, কছাৰী, কোচ, কৈৱৰ্ত, কায়স্থ, ব্ৰাহ্মণ, কলিতা আদি আছে, ঠিক তেনেদৰে মুছলমান, বৌদ্ধ,শিখ, জৈন, হিন্দু, খ্ৰীষ্টান আদিৰে অসমত অসমীয়া সমাজ গঢ়ি বসবাস কৰি আহিছে আৰু কেতিয়াবা এই বহু জাতিৰ মানুহবোৰৰ হৈ বিতৰ্ক হৈছে, সময়ত আকৌ সমাধানও হৈছে(Northeast India)।
তেনেদৰে ভূৱনমোহন দাসৰ ১৯৭৪ চনত সাহিত্য সভাত প্ৰকাশ পোৱা অন্য এখন গ্ৰন্থও তেখেতে ‘অসমীয়া জাতিৰ ইতিবৃত্তʼত এনেদৰে অসমীয়াৰ সংজ্ঞা লিখিছে,যে অসম নামেৰে কোনো ৰাজ্য নাছিল, অসমীয়া বুলি কোনো লোকো নাছিল, প্ৰাগজ্যোতিষ বা কামৰূপ শূণ্য পূৰী নাছিল(Native Speakers)।
সেইখনে পিছলৈ অসম নাম পায় আৰু তাৰেই বাসিন্দা সকলেই অসমীয়া বুলি পৰিচিত হয়।(জনগোষ্ঠী-প্ৰজাতীয় উপাদান- ড: ভুৱনমোহন দাস) ড: হেৰম্ব কান্ত বৰপূজাৰীয়ে লিখা গ্ৰন্থখনত, অসমীয়া: সংজ্ঞাৰ বিষয়ে স্বচ্ছ ছবি দেখা পোৱা নাযায়(Ethnologue)। কিন্তু ভূৱন মোহন দাসৰ লিখনিত দেখা পোৱা যায় যে অসমত বসবাস কৰি অহা সকলেই অসমীয়া বুলি কোৱা হয়।
তাৰ মানে আমি যি কোনো উপাধিকাৰীকে অসমীয়া বুলি কব পৰা যায়। কিন্তু এই খিনিতেই কিছু বিতৰ্কৰ যুক্তি বা সম্ভাৱনা ৰৈ যোৱা যেন লাগে। কাৰণ অসমৰ যি কোনো নাগৰিককে অসমীয়া বুলি ক’লে অনা- অসমীয়া বিচাৰি পোৱা নাযাব। সেয়ে অসমীয়াৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰা ক্ষেত্ৰত কিছু সাৱধান হোৱাৰ প্ৰয়োজন আছে।
প্ৰসংগক্ৰমে কথা এটা উনুকিয়াব বিচাৰোঁ যে, অসমীয়া সংজ্ঞাৰ বিষয়ে ১৯৯৭ চনত ৭ মাৰ্চ তাৰিখৰ ‘প্ৰতিদিন’ কাকতত বিশিষ্ট লেখিকা ড: অনিমা গুহ মহাশয়াই ‘বিদ্বৎজনলৈ আবেদন’ শীৰ্ষক হৃদয়স্পৰ্শী এটা চুটি প্ৰবন্ধ লিখিছিল।
তেখেতৰ প্ৰবন্ধটোৰ জৰিয়তে বহুত তথ্য আৰু পূৰ্ব- প্ৰসংগ উল্লেখ কৰি “অসমীয়া কোন” বাহিৰৰ পৰা অহা এজন ভাৰতীয় কিমান দিন অসমত বসবাস কৰিলে, নতুবা কিমানটা পুৰুষ অসমতে জীৱ গ’লে তেওলোকক অসমীয়া বুলি পৰিচিত হ’ব পাৰিব, তাৰোপৰি সেই সকল ভাৰতীয়ই চৰকাৰী বা বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা এই মৰ্মে কিবা তথ্য পাতি উলিয়াব পাৰিব নেকি?
ইতিমধ্যে আমি দেখিবলৈ পাইছোঁ যে ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ তিনিটা দশকত নগা, মনিপুৰী,খাচী, খবৰ, অকা, ডফলা জনগোষ্ঠীয়ে “অসমীয়া” পৰিচয় ত্যাগ কৰি অসমৰ ভৌগোলিক সীমাৰ পৰা পৃথক হৈ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যৰ বাসিন্দা হৈছে। কিন্তু বহুত জনগোষ্ঠী পৃথক হৈ যাব পাৰিলেও অসমৰ অসমীয়া হিচাপে চিনাকী দি অহা, এই সকলো অসমীয়াৰ ভিতৰত চাহ-জনগোষ্ঠী ন-পুৰণি মুছলমানসকলে সদায়েই অসমৰ অসমীয়া হিচাপে নিজকে চিনাকী দি আহিছে।
কিন্তু সময়ে সময়ে তৎস্বেও এই সকলক অসমীয়া বুলি পৰিচয় দিব নিবিচাৰে। এই সকলৰ মানসিকতাক দায়ী নকৰি, এই সকলে অসমৰ অসমীয়াৰ ওপৰত অজ্ঞতাহে বুলি ভাবিব লাগিব। এতিয়া কথা হ’ল,ভাগি ধৰা অসমৰ সমাজ জীৱনক পুনৰ সজীৱ কৰি ৰাখিবলৈ “অসমীয়া” অসমীয়া জাতিৰ এক সু-সংহতি,সু চিন্তিত আৰু সু-সংগঠিত ধাৰণা এটা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰিব লাগে।
ভাষণত ‘দৈনিক জনমভূমি’ৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক সঞ্জীৱ কুমাৰ ফুকনে কয়- ৰঞ্জিত এজন ভাল কবি। ‘জেওৰা’ অনুসন্ধিসুৎ অসমীয়াৰ এটা চিনাকী নাম। এইখন উপন্যাস সকলোৰে চিনাকি হৈ পৰিব।
সৃষ্টি আৰু স্ৰষ্টা স্বতঃস্ফূৰ্তভাবে আহে। ৰঞ্জিতৰ খোজ অতি সবল।তেওঁৰ বহু কবিতা পঢ়িছোঁ।সৰু সৰু চিত্ৰ কল্পৰ মাজেৰে তেওঁ কবিতা লিখে। হৃদয় চুই যাব পৰা ভাষাৰ দখল তেঁওৰ আছে। হৃদয়ক উদ্বেলিয় কৰিব পৰা ভাষাৰ দখল বহুতৰে নাথাকে।
পাঠকে ভাল পাব বুলি আশা কৰিছোঁ।গ্ৰাম্য জীৱনৰ পটভূমিত লিখা এই সামাজিক উপন্যাসখন সকলোৱে আদৰি ল’ব বুলি আশা কৰিলোঁ।’
ৰাজদ্বীপ মহন্তই আঁতধৰা সভাখনত ৰেখা প্ৰকাশনৰ কৰ্মকতাৰ লগতে সংবাদ-সাহিত্য ক্ষেত্ৰৰে জড়িত কেইবাগৰাকীও ব্যক্তি উপস্থিত থাকে। উল্লেখযোগ্য যে পানবজাৰৰ ৰেখা প্ৰকাশনে ‘জেওৰা’ উপন্যাসখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে।
