ভগৱান শিৱ আৰু পানীৰ মাজত আছে এক সম্পৰ্ক। আজি আমি আপোনালোকক মহাদেৱৰ সাতটা দৃশ্যমান মূৰ্তিৰ বিষয়ে জনাম। এই মূৰ্তি সমূহৰ ভতৰত যিকোনো এটা মূৰ্তিক ধ্যান কৰি পূজা কৰিলে ব্যক্তিগতভাৱে শিৱক পূজা নকৰিলেও শিৱ পূজাৰ ফল পাব। এই মাহত দৈনিক শিৱ পূজা, শিৱলিংগত নূন্যতম পানী ঢলা, শিৱপুৰাণ পাঠ আদিৰ কথা কোৱা হৈছে। সৃষ্টিৰ আৰম্ভণিতে প্ৰথমে পানীয়ে সৃষ্টি হৈছিল। এই পানীয়েই হৈছে ভগৱান শিৱৰ আদি মূৰ্তি। মহাদেৱৰ সাতটা প্ৰত্যক্ষ মূৰ্তি আছে।
দ্বিতীয় মূৰ্তি অগ্নি। জুইক সন্মান কৰা উচিত। শাওণ, যজ্ঞ আদি কৰিব লাগে আৰু কোনো বাধা সৃষ্টি নকৰাকৈ প্ৰণাম কৰাটোও শিৱৰ পূজা।
তৃতীয় মূৰ্তিটো হৈছে খাদ্য। গতিকে খাদ্যৰ প্লেটত এটা শস্যও এৰিব নালাগে। খাদ্যৰ দান, সহযোগিতা, একেলগে খাদ্যৰ ভাগ-বতৰা কৰা শিৱ পূজাৰ তৃতীয় সহজ ৰূপ। কালিকা পুৰাণত কোৱা হৈছে যে খাদ্যক অসন্মান কৰা ব্যক্তিৰ পাৰিবাৰিক জীৱন দুৰ্বিষহ হৈ থাকে।
চতুৰ্থ মূৰ্তিক পূজা কৰিব লাগে। পূজা কৰাৰ সময়ত কোনো ব্যক্তিৰ ক্ষতি নকৰিব। এনে ভক্তক যিমান পাৰি সন্মান কৰিব লাগে।
পঞ্চম মূৰ্তি হৈছে সূৰ্য্য। সন্ধিয়া কিবা এটা পূজা কৰা, সত্য কথা কোৱা, তৰ্ক চলি থকাৰ সময়ত ক্ষন্তেক সময়ৰ বাবে জিৰণি লোৱা আৰু নিতৌ সূৰ্য্য দেৱতাক প্ৰণাম কৰা আদিও শিৱৰ পূজা।
ষষ্ঠ মূৰ্তি শব্দ। শাস্ত্ৰত কোৱা হৈছে যে জগতত এনে কোনো শব্দ নাই যাৰ মন্ত্ৰ হোৱাৰ শক্তি নাই। গতিকে জোখতকৈ অধিক কথা নক’ব, আজেবাজে কথা নক’ব, তিক্ত, অপ্ৰীতিকৰ আৰু মিছা কথা নক’ব, মিছা অভিযোগ নকৰিব বা মিছা সাক্ষ্য নিদিব। শব্দৰে জাল কৰি শব্দ ব্ৰহ্ম বা শব্দ ৰূপ ভগৱান শিৱক অসন্মান কৰা হয়।
