প্ৰলয়ংকাৰী বানে উটুৱাই লৈ (jaanmoni konwor) গ’ল ঘৰ-দুৱাৰ, সপোনৰ আখৰাথলী। মূৰ গুজিবলৈ আশ্ৰয় ল’বলগীয়া হ’ল মথাউৰিৰ ওপৰৰ এটা তিৰ্পালৰ তম্বুত। চাৰিওফালে কেৱল পানী আৰু হাহাকাৰ। কিন্তু এই ভয়াবহ দুৰ্যোগেও ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে যোৰহাটৰ কিশোৰী জানমণি কোঁৱৰক। যি সময়ত সকলো হেৰুৱাই তেওঁৰ পৰিয়ালটো মথাউৰিত থাকিব লগীয়া হৈছিল, সেই সময়তে জানমণিয়ে মথাউৰিৰ ওপৰতে মাত্ৰ তিনিটা দিন অনুশীলন কৰি দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰাটে প্ৰতিযোগিতাত অংশ লৈ অসমলৈ কঢ়িয়াই আনিলে স্বৰ্ণ পদক।
মথাউৰিৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয় টককলাট’ৰা ষ্টেডিয়ামলৈ কণ্টকময় যাত্ৰা…
অসমৰ ভয়াৱহ বানপানীয়ে জানমণিৰ ঘৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বুৰাই পেলাইছিল। নাই কোনো উপযুক্ত মজিয়া, নাই কোনো সুৰক্ষিত প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ। মথাউৰিৰ ওপৰত থকা আশ্ৰয় শিবিৰতে জীৱন সংগ্ৰাম চলাই জানমণিয়ে মাত্ৰ তিনিদিন কাৰাটে মেট পাৰি নিজৰ অনুশীলন অব্যাহত ৰাখিছিল। অভাৱ আৰু দুৰ্যোগক অজুহাত নকৰি, বুকুত অলিম্পিক খেলাৰ সপোন লৈ তেওঁ দিল্লী অভিমুখে যাত্ৰা কৰিছিল।
১০-২ ব্যৱধানৰ ঐতিহাসিক বিজয়:
দিল্লীৰ টককলাট’ৰা ইনড’ৰ ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত অল ইণ্ডিয়া ইণ্ডিপেণ্ডেন্স কাপ কাৰাটে চেম্পিয়নশ্বিপত জানমণিয়ে তেওঁৰ অপূৰ্ব কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰে। ফাইনেল খেলখনত প্ৰতিপক্ষক ১০-২ ৰ এক বৃহৎ পইণ্টৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি তেওঁ স্বৰ্ণ পদক বুটলি আনিবলৈ সক্ষম হয়। এই বিজয় কেৱল এটা মেডেলৰ জয় নহয়, এয়া হ’ল সকলো প্ৰত্যাহ্বানৰ বিৰুদ্ধে এক কিশোৰীৰ তীব্ৰ মানসিক দৃঢ়তাৰ জয়।
সময়োপযোগী সহায় আৰু প্ৰকৃত নায়িকা:
প্ৰতিযোগিতাত ভাগ ল’বলৈ যোৱাৰ বাবে জানমণিৰ আৰ্থিক সম্বল নাছিল। সেই কঠিন সময়ত তেওঁৰ উশাহ হৈ থিয় দিছিল দেশৰ প্ৰখ্যাত শিক্ষক তথা Physics Wallah ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অলখ পাণ্ডে। অলখ পাণ্ডেই জানমণিৰ বিমানৰ টিকটৰ পৰা ধৰি সকলো দায়িত্ব লৈ দিল্লী পঠোৱাৰ ব্যবস্থা কৰিছিল। অলখ পাণ্ডেই ছ’চিয়েল মিডিয়াত এইদৰে উল্লেখ কৰিছে— “মই কেৱল এটা মাধ্যমহে আছিলোঁ। এয়া জানমণিৰ বছৰ বছৰ ধৰি কৰা কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু তাইৰ প্ৰশিক্ষক তথা ফেডাৰেচনৰ ত্যাগৰ ফল। তাই পৰিস্থিতিৰ সৈতে যুঁজি এই সফলতা লাভ কৰিছে।”
মেডেল লৈ জানমণি পুনৰ উভতিল মথাউৰিৰ তম্বুলৈ:
দিল্লীৰ পৰা অসমলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত জানমণিক আদৰিবলৈ কোনো আড়ম্বৰপূৰ্ণ ঘৰ নাছিল। তেওঁ হাতত সোণৰ মেডেলটো লৈ আকৌ উভতি যাবলগীয়া হৈছে মথাউৰিৰ সেই তিৰ্পালৰ তম্বুটোৰ তললৈকে। কিন্তু তেওঁৰ চকুত এতিয়াও জিলিকি আছে অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ এক অদম্য হেঁপাহ। জানমণি কোঁৱৰৰ এই কাহিনীয়ে প্ৰমাণ কৰিলে যে— সুবিধাই মানুহক ডাঙৰ নকৰে, মানুহক ডাঙৰ কৰে তেওঁৰ সপোন আৰু অপৰাজেয় ইচ্ছাশক্তিয়ে।
