TMCৰ মহুৱা মৈত্ৰৰ সাংসদ পদ খাৰিজ। লোকসভাত গৃহীত হ’ল সাংসদ পদ খাৰিজৰ প্ৰস্তাৱ।

এথিক্স কমিটীৰ প্ৰতিবেদনত এই সন্দৰ্ভত মঞ্জুৰি। মহুৱা মৈত্ৰ লোকসভাত থকাৰ অযোগ্য বুলি মন্তব্য লোকসভাৰ অধ্যক্ষৰ।

অৱশ্যে ২০২৪ত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব পাৰিব মহুৱা মৈত্ৰই।
TMCৰ মহুৱা মৈত্ৰৰ সাংসদ পদ খাৰিজ। লোকসভাত গৃহীত হ’ল সাংসদ পদ খাৰিজৰ প্ৰস্তাৱ।

এথিক্স কমিটীৰ প্ৰতিবেদনত এই সন্দৰ্ভত মঞ্জুৰি। মহুৱা মৈত্ৰ লোকসভাত থকাৰ অযোগ্য বুলি মন্তব্য লোকসভাৰ অধ্যক্ষৰ।

অৱশ্যে ২০২৪ত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব পাৰিব মহুৱা মৈত্ৰই।
TMCৰ সাংসদ মহুৱা মৈত্ৰৰ সাংসদ পদ খাৰিজ।
লোকসভাই বহিষ্কাৰ কৰিলে মহুৱা মৈত্ৰক।
লোকসভাত গৃহীত হ’ল সাংসদ পদ খাৰিজৰ প্ৰস্তাৱ।
এথিক্স কমিটীৰ প্ৰতিবেদনত এই সন্দৰ্ভত মঞ্জুৰি।
মহুৱা মৈত্ৰ লোকসভাত থকাৰ অযোগ্য বুলি মন্তব্য লোকসভাৰ অধ্যক্ষৰ।
অৱশ্যে ২০২৪ত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিব পাৰিব মহুৱা মৈত্ৰই।
স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞৰ মতে বতৰৰ ফল-মূল খাব লাগে। কাৰণ শৰীৰে অত্যাৱশ্যকীয় পুষ্টি লাভ কৰে। কিন্তু কমলা বেছিকৈ খালে শৰীৰৰ বাবে বিপদ বুলি প্ৰমাণিত হ’ব পাৰে। এটা সময়ত কমলা কেৱল শীতকালতহে পোৱা গৈছিল যদিও এতিয়া গোটেই বছৰটো কমলা পোৱা যায়। কমলা আমাৰ শৰীৰৰ বাবে অতি উপকাৰী কাৰণ কমলাত ভিটামিন চি থাকে। কোন কোন ৰোগীয়ে খাব নালাগে কমলা টেঙা…
স্বাস্থ্য বিশেষজ্ঞৰ মতে কমলা বেছিকৈ খালে বৃক্কৰ বাবে অতি বিপজ্জনক প্ৰভাৱ পৰে। যাৰ বাবে বৃক্কৰ ৰোগ হ’ব পাৰে। বৃক্কত পাথৰ বা বৃক্ক সম্পৰ্কীয় ৰোগত আক্ৰান্ত লোকে কমলা খোৱাৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগে। কাৰণ ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পটাছিয়াম থাকে যি বৃক্কৰ বাবে ক্ষতিকাৰক।
টেঙা ফল খোৱাৰ পিছত বহু লোকৰ এলাৰ্জীৰ সমস্যা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। এলাৰ্জীৰ সমস্যা থকা লোকে যদি নেমু বা কমলাৰ দৰে টেঙা ফল খায় তেন্তে তেওঁলোকৰ এলাৰ্জী বাঢ়িব পাৰে।কমলাত ভিটামিন চি, এন্টিঅক্সিডেন্ট, আঁহ আৰু বহুতো খনিজ পদাৰ্থ প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়। ষ্ট্ৰবেৰীৰ দৰে ইয়াতো প্ৰচুৰ পৰিমাণে এন্টিঅক্সিডেন্ট থাকে।
কমলা সাধাৰণতে স্বাস্থ্যকৰ হয় যদি আপুনি কলেষ্টেৰলৰ সৈতে যুঁজি আছে, তেন্তে কমলা বেছিকৈ নাখাব। কমলা বেছিকৈ খালে বমি,মূৰৰ বিষ আদি গুৰুতৰ সমস্যাও হ’ব পাৰে।
গুৱাহাটীৰ পাঞ্জাবাৰীস্থিত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আন্তৰ্জাতিক প্ৰেক্ষাগৃহত আজি পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰাম্য উন্নয়ন বিভাগৰ অসম ৰাজ্যিক গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযানৰ দ্বাৰা ৫৯৯ গৰাকী প্ৰাৰ্থী আৰু লোক নিৰ্মাণ বিভাগৰ দ্বাৰা ২৪০ গৰাকী পদৰ প্ৰাৰ্থীক নিযুক্তি পত্ৰ প্ৰদান কৰে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।
অনুষ্ঠানত মুখ্য অতিথি হিচাপে অংশগ্ৰহণ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ।
মিজোৰামৰ চাইটুৱাল জিলাত ভয়ংকৰ দুৰ্ঘটনা।

খাকাউনত দ খাৱৈত বাগৰি পৰে এখন যাত্ৰীবাহী টাটা ছুম’। দুৰ্ঘটনাত চালকসহ ৩ জনকৈ লোক নিহত।

গুৰুতৰভাৱে আহত হৈছে আন ৯ গৰাকী যাত্ৰী। চোৰাচান্দপুৰৰ পৰা আইজললৈ আহি আছিল যাত্ৰীবাহী ছুম’খন। চোৰাচান্দপুৰ-আইজল পথৰ শোচনীয় অৱস্থাৰ বাবে এই দুৰ্ঘটনা।
সূৰ্যৰ পোহৰৰ উপকাৰ: শীতকালত ১০ মিনিট ৰ’দত বহিলে শৰীৰৰ বহু উপকাৰ হ’ব। শীতকাল অহাৰ লগে লগে মানুহে ৰ’দত বহি ভাল পায়, কিন্তু কিছুমানে ৰ’দত বহি একেবাৰে ভাল নাপায়। যদি আপুনি ১০ মিনিট হ’লেও ৰ’দত বহে তেন্তে আপোনাৰ শৰীৰত ভিটামিন ডিৰ অভাৱ কম হ’ব। শীতকালত সূৰ্যৰ পোহৰৰ অতি প্ৰয়োজন হয়। আনহাতে শৰীৰত ভিটামিন ডিৰ অভাৱ হ’লেও ৰ’দত বহিব লাগে। সূৰ্যৰ পোহৰ অতি উপকাৰী, গতিকে গ্ৰহণ কৰিব লাগে।
ৰ’দত বহিলে খুব সুখী অনুভৱ হয় আৰু ইয়াৰ ফলত শৰীৰৰ পৰা ভাগৰুৱা ভাৱও দূৰ হয়।
যদি আপুনি শুব নোৱাৰে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা অতিশয় অসুবিধা পায়, তেন্তে আপুনি ৰ’দত বহিব আৰু তেতিয়া আপোনাৰ বহুত ভাল টোপনি আহিব।
ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধিতো ই অতি উপকাৰী, সেয়েহে দৈনিক সূৰ্যৰ পোহৰত থাকিব লাগে। ই আপোনাক কেন্সাৰৰ পৰা নিজকে ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিব পাৰে আৰু লগতে আন বহু ৰোগৰ পৰাও সকাহ পাব পাৰে।
৩ জানুৱাৰীত ধেমাজিত সিদ্ধাৰ্থ বৰগোহাঁই সোঁৱৰণী ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দেহশ্ৰী প্ৰতিযোগিতাঃ মাঙ্গলিক কাৰ্যক্ৰমণিকাৰে লাইখুঁটা স্থাপনঃ
আগন্তুক বৰ্ষৰ ৩ জানুৱাৰীত ধেমাজিত দিনজোৰা বিস্তৃত কাৰ্যসূচীৰে অনুষ্ঠিত হব লগা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দেহশ্ৰী প্ৰতিযোগিতাখনিৰ লাইখুঁটা আজি মাঙ্গলিক কাৰ্যক্ৰমনিকাৰে স্থাপন কৰা হয় ৷ ধেমাজি নগৰ কোলাপথাৰস্থিত সিদ্ধাৰ্থ বৰগোহাঁই ক্ষেত্ৰত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনুষ্ঠিত হব লগা প্ৰতিযোগিতাখনি লাইখুঁটা আনুষ্ঠানিকভাৱে স্থাপন কৰে আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি ড° বুদ্ধিন্দ্ৰ বৰুৱা প্ৰমুখ্যে সমিতিৰ বিষয়-ববীয়াসকলে ৷ উল্লেখ্য যে, অকালতে এক পথ দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ চিৰদিনৰ বাবে হেৰাই যোৱা ধেমাজিৰ প্রতিশ্রুতিসম্পন্ন শৰীৰচৰ্চাবিদ সিদ্ধাৰ্থ বৰগোহাঁইৰ সোঁৱৰণীত অনুষ্ঠিত হব লগা মিষ্টাৰ সিদ্ধাৰ্থ বৰগোহাঁই ক্লাছিক-২০২৪’ -শীৰ্ষক প্ৰথম বাৰ্ষিক মিষ্টাৰ সিদ্ধাৰ্থ বৰগোহাঁই সোঁৱৰণী ৰাষ্ট্ৰীয় মুকলি প্ৰাইজমাণি দেহশ্ৰী প্ৰতিযোগিতাখনি সৰ্বাঙ্গসুন্দৰভাৱে অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ ইতিমধ্যে আদৰণি সমিতিয়ে ব্যাপক প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰিছে ৷

প্রতিভাসম্পন্ন যুৱ শৰীৰচৰ্চাবিদ গৰাকীৰ প্ৰতি যথোচিত সন্মান জনোৱাৰ লগতে তেওঁৰ ক্রীড়া প্রতিভাক যুগমীয়া কৰি ৰখাৰ উদ্দেশ্যেৰে তেখেতৰ পিতৃ, বিশিষ্ট সমাজকৰ্মী মুহি বৰগোহাঁই, মাতৃ ৰুমী বৰগোহাঁই তথা পৰিয়ালবৰ্গই World Amature Body Building Association চমুকৈ WABBA পৰিচালনাত আৰু ধেমাজিবাসী ৰাইজৰ সহযোগত এই ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দেহশ্ৰী প্ৰতিযোগীতাখনি আয়োজন কৰিছে ৷ ইপিনে ধেমাজি নগৰৰ কোলাপথাৰস্থিত সিদ্ধার্থ বৰগোহাঁই ক্ষেত্ৰত আজি এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি প্ৰতিযোগিতাখনিৰ আদৰণি সমিতিয়ে ইতিমধ্যে গ্ৰহণ কৰা প্ৰস্তুতি সন্দৰ্ভত সংবাদমাধ্যমক অৱগত কৰে ৷ মুঠ ৪ লাখ ১৫ হাজাৰ টকা প্ৰাইজমানি ধাৰ্য কৰা প্ৰতিযোগিতাখনিত দেহশ্ৰী প্ৰতিযোগিতাত চেম্পিয়ন খিতাপ অৰ্জন কৰা প্ৰতিযোগিয়ে ১.৫ লাখ, প্ৰথম ৰানাৰ্ছআপে ৭৫ হাজাৰ টকা, দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছআপে ৫০ হাজাৰ আৰু প্ৰতিযোগিতা শীৰ্ষ স্থান প্ৰাপ্ত ৭ গৰাকীয়ে ২০ হাজাৰকৈ নগদ ধনৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিব ৷
তদুপৰি প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ীসকলে আকৰ্ষণীয় একোটাকৈ টফি আৰু প্ৰমানপত্ৰ লাভ কৰিব ৷ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি ড° বুদ্ধিন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ মূখ্য পৃষ্ঠপোষক মুহি বৰগোহাঁইয়ে জনোৱা অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দেহশ্ৰী প্ৰতিযোগিতাখনিত অৰ্জুন বঁটা প্ৰাপ্ত আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বক্সাৰ, অলিম্পিয়ান লাভলীনা বৰগোহাঁইৰ লগতে মিষ্টাৰ এছিয়া-২০১৭ৰ খিতাপপ্ৰাপ্ত দীপক গগৈ, শৰীৰচৰ্চাবিদ তথা অভিনেতা ভাস্কৰ তামুলী, মাষ্টাৰছ্ ইউনিভাৰ্চ সমীৰ পাল আদি কৰি কেইবাগৰাকীও শৰীৰচৰ্চাবিদ উপস্থিত থকাৰ লগতে নিজৰ শৰীৰচৰ্চা প্ৰদৰ্শন কৰিব ৷ আনহাতে প্ৰতিযোগীতাখনিত শৰীৰচৰ্চাৰ ওপৰত এখনি মনোজ্ঞ আলোচনাচক্ৰ, স্মৰণিকা উন্মোচন, সিদ্ধাৰ্থ বৰগোহাঁই সোঁৱৰণিমুলক তথ্যচিত্ৰ প্ৰদৰ্শন আদিকে ধৰি ভালেকেইটা আকৰ্ষনীয় কাৰ্যসুচীৰে অনুষ্ঠিত হব বুলি জানিবলৈ দিয়ে ৷ লগতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে দিনজোৰাকৈ অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ দেহশ্ৰী প্ৰতিযোগিতাখনিত সমূহ ক্ৰীড়াপ্ৰমী ৰাইজৰ উপস্থিতি তথা সহযোগিতা আয়োজক সমিতিয়ে কামনা কৰিছে ৷
কৈশোৰৰ সাধাৰণ সমস্যা আৰু সমাধানৰ দিশবোৰৰ আলোকপাত
কিশোৰকাল মানৱ জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাল। মানৱ জীৱনৰ প্ৰগতিৰ বাটত কিশোৰকালৰ অন্যতম অৱদান আগবঢ়ায়। মানুহৰ জীৱনৰ চকৰি চকা-চক গুৰা-গুৰি কৰাৰ বাট প্ৰশস্ত হয় এই কিশোৰ কালতে। সাধাৰণতে ১২য১৩ বছৰ বয়সৰ পৰা ১৯য২০ বছৰ বয়সলৈকে মানৱ জীৱনৰ এইখিনি বয়সক কিশোৰ কাল বা যৌৱনকাল বুলি কোৱা হয়। এই কালছোৱাত কোন কি মানসিকতাৰ হৈ উঠিব তাৰে উমান পোৱা যায়। ই কাৰ্যকলাপৰ মাজেৰে ফুটি উঠে আৰু এই সময়ত আমাৰ কিশোৰ-কিশোৰীয়ে বিপথে পৰিচালিত হোৱাৰ সম্ভৱনা বেছি থাকে। যদিহে কিশোৰ-কিশোৰী পৰিচালিত ব্যক্তিয়ে সংস্কৃতিৱান নহয়,নৈতিকতাবোধপৰায়ণতা নহয়, সন্তানৰ ভৱিষ্যতক লৈ বাস্তৱত সচেতন নহয়, সন্তানৰ প্ৰতি সঠিক দ্বায়িত্ব পালন নকৰে। যি পিতৃ-মাতৃয়ে কিশোৰকালৰ সন্তানৰ লগত নিকট সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে তেনে সন্তানৰ সৰ্বাংগীণ বিকাশৰ বাট প্ৰশস্থ কৰিবও নোৱাৰে। তেনে কিশোৰ-কিশোৰী বিপথে পৰিচালিত হোৱাৰ সম্ভৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি। মানৱ জীৱনৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হিচাপে বিবেচিত কিশোৰকালত কিশোৰ-কিশোৰীসকল ভিন্নধৰ্মী সমস্যাৰ মাজেৰে সময় অতিবাহিত কৰিব লগা হয়। বিধি তথা প্ৰকৃতিৰ নিয়মত ১২য১৩ বছৰ বয়স হোৱাৰ লগে-লগে কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ মাজত শাৰীৰিক, মানসিক, বৌদ্ধিক, যৌৱনৰ উন্মাদনা, আবেগিক, আচৰণগত আদি বিকাশবোৰে দ্ৰুতগতিত ক্ৰিয়া কৰে। এই সময়ছোৱাত পিতৃ-মাতৃ, অভিভাৱক সকলে কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ আচৰণৰ বিষয়ে গভীৰ চিন্তা কৰাটো সচৰাচৰ দেখা যায়। কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ অস্বাস্থ্যকৰ আচৰণৰ বাবেই পিতৃ-মাতৃ কিম্বা অভিভাৱকসকলে তেওঁলোকৰ সন্তানৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰাও কঠিন কাৰ্য হৈ পৰে। আপুনি এগৰাকী পিতৃ কিম্বা মাতৃ কিম্বা অভিভাৱক হিচাপে আপোনাৰ ঘৰৰ কিশোৰ-কিশোৰীৰ সমস্যা আৰু আপুনি আপোনাৰ সন্তানক সেইবোৰ পৰিহাৰ বা অতিক্ৰম কৰাত কেনেদৰে সহায় কৰিব পাৰে সেই বিষয়ে শিকিবলৈ কিশোৰকালৰ সমস্যাৰাজি আৰু সমাধানৰ বাটবোৰৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখিব লাগে।

আপুনি কৈশোৰৰ সাধাৰণ সমস্যাবোৰৰ সৈতে কেনেদৰে মোকাবিলা কৰিব পাৰি-?
এই বয়সত প্ৰয়োজনীয়তা আৰু সমস্যাৰ মোকাবিলা কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় হ’ল সেইবোৰৰ বিষয়ে জনা আৰু সেইবোৰৰ সন্মুখীন হ’বলৈ সাজু হোৱা। অসুৰক্ষিত আৰু অস্থিৰ অনুভূতি সৃষ্টি কৰা পিতৃ-মাতৃ-কিশোৰৰ বিবাদৰ যৌৱনৰ পৰিপক্কতাৰ সৈতে এক ৰৈখিক সম্পৰ্ক থাকে। এই বিবাদবোৰ ইতিবাচকভাৱে বুজা আৰু মোকাবিলা কৰিলে আপোনাৰ সন্তান অধিক দায়িত্বশীল আৰু সামাজিকবোধ হোৱাত সহায় কৰিব পাৰে।
শাৰীৰিক পৰিৱৰ্তন। কিশোৰৰ হৰমনৰ স্তৰৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত শাৰীৰিক পৰিৱৰ্তন হয়। ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত সম্পূৰ্ণ স্তনৰ বিকাশ আৰম্ভণিতে বেয়া হ’ব পাৰে। ছোৱালীবোৰে তেওঁলোকৰ ফিগাৰৰ বিষয়ে সচেতন অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব পাৰে। ল’ৰাৰ কণ্ঠস্বৰৰ পৰিৱৰ্তন আৰু মুখৰ চুলিৰ অবয়ব সম্ভৱতঃ কৈশোৰৰ সময়ত হোৱা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন। ব্ৰ’ণ (পিম্পলচ্) হৈছে এক কিশোৰকালৰ এক মুখ্য সমস্যা। পেশীবৃদ্ধিৰ ফলত কেতিয়াবা কিশোৰ অৱস্থাত শৰীৰৰ ওজন অত্যধিক হয়। ছোৱালী আৰু ল’ৰাৰ পিউবিক চুলিৰ বিকাশ। শৰীৰৰ গোন্ধ স্পষ্ট হৈ পৰে। ছোৱালীয়ে তেওঁলোকৰ ঋতুস্ৰাৱ আৰম্ভ কৰে। শাৰীৰিক সমস্যাৰ সমাধান বাট। আপুনি আপোনাৰ কিশোৰকাল মসৃণতাৰ মাজেৰে যোৱাত সহায় কৰাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ উপায় হ’ল তেওঁলোকক এই পৰিৱৰ্তনবোৰৰ বিষয়ে আগতীয়াকে সজাগ কৰা আৰু আভাস দিয়া। আপুনি বুজাই দিয়ক যে প্ৰতিজন কিশোৰ-কিশোৰী কিশোৰকালৰ মাজেৰে যোৱাৰ লগে-লগে শৰীৰ সলনি হোৱাটো স্বাভাৱিক বিধিগত প্ৰাকৃতিক নিয়ম। বয়সৰ লগে-লগে সকলোৰে মাজত ঘটে। তেওঁলোকক এই পৰিৱৰ্তনবোৰৰ সৈতে খাপ খোৱাত সহায় কৰক — পৰিৱৰ্তনটো স্বীকাৰ কৰক আৰু ইয়াক গ্ৰহণ কৰাত কিশোৰ-কিশোৰীসকলক সহায় কৰক। পুষ্টিকৰ আহাৰ আৰু ব্যায়ামৰ জৰিয়তে তেওঁলোকক স্বাস্থ্যৱান আৰু সুস্থ থাকিবলৈ সক্ষম কৰক। নিজে জানক আৰু অৱগত কৰক বহল কান্ধ আৰু বৰ্ধিত আদমৰ আপেল ল’ৰাৰ ক্ষেত্ৰত গৌণ যৌন বৈশিষ্ট, আনহাতে ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত আণ্ডাৰআৰ্ম আৰু পিউবিক এলেকাত বহল কঁকাল আৰু চুলিৰ বিকাশ হয়।
আৱেগিক পৰিৱৰ্তন আৰু সমস্যা। হৰমনবোৰে আপোনাৰ কিশোৰক কেৱল শাৰীৰিকভাৱেই নহয় আৱেগিকভাৱেও প্ৰভাৱিত কৰে। কৈশোৰ হৈছে প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শৈশৱৰ মাজৰ বয়স। কিশোৰ-কিশোৰীসকল প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ ভূমিকাৰ বিষয়ে বিভ্ৰান্ত হয় আৰু বৰ্ধিত প্ৰাপ্তবয়স্ক হিচাপে তেওঁলোকৰ দায়িত্ব আৰু শিশু হিচাপে তেওঁলোকৰ আকাংক্ষাৰ মাজত বিভক্ত হয়। এইটো এনে এক সময় যেতিয়া যুৱক-যুৱতীসকলে তেওঁলোক কোন, তেওঁলোকে কোন হ’ব বিচাৰে আৰু তেওঁলোকৰ চাৰিওফালৰ পৃথিৱীত কেনেদৰে খাপ খায় সেই বিষয়ে প্ৰশ্নৰ সৈতে যুঁজি থকাৰ সময়ত এক পৰিচয় সংকটৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে। তেওঁলোকে অত্যধিক আৱেগিক অনুভৱ কৰে (ইয়াক হৰমনৰ ওপৰত দোষ দিয়ক)। কেৱল যিকোনো বস্তুৰ বিষয়ে আৰু সকলোৱে তেওঁলোকক সুখী, উত্তেজিত, উন্মাদ বা খঙাল কৰিব পাৰে। কিশোৰীসকলে কান্দিব পাৰে। কিশোৰ ল’ৰা আৰু ছোৱালীৰ মাজত মেজাজৰ পৰিৱৰ্তন সচৰাচৰ দেখা যায়। শাৰীৰিক পৰিৱৰ্তনৰ ফলত আত্ম-চেতনা হয়। যৌৱনপ্ৰাপ্ত শিশোৱে আনকি আচহুৱা অনুভৱ কৰিব পাৰে। এই সময়ত হীনমন্যতা বা শ্ৰেষ্ঠতাৰ অনুভূতি উদ্ভৱ হ’ব পাৰে। কৈশোৰ হৈছে সেই বয়স যেতিয়া যুৱক-যুৱতীসকলৰ যৌন অনুভূতি উদ্ভৱ হয়। যৌনতাৰ বিষয়ে অনুভূতি আৰু চিন্তাই অপৰাধবোধ আৰম্ভ কৰিব পাৰে।
আৱেগিক পৰিৱৰ্তন আৰু সমস্যা সমাধানৰ বাট। আপুনি পিতৃ-মাতৃ হিচাপে আপোনাৰ দ্বায়িত্ব কিশোৰ কালৰ সবিশেষ অধ্যয়ন কৰক আৰু আপোনাৰ ঘৰৰ কিশোৰ-কিশোৰীক এই বয়সৰ বিধিগত সমস্যাৰ বিষয়ে অৱগত কৰক। বয়ঃসন্ধি এক আৱেগিক ৰোলাৰ-কোষ্টাৰ যাত্ৰা হ’ব পাৰে। আৰু এয়া স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া। আপুনি আপোনাৰ সন্তানক কৈশোৰৰ এই আৱেগিক সমস্যাবোৰৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাত কেনেদৰে সহায় কৰিব পাৰে ইয়াত দিয়া হৈছে। তেওঁলোকক নিজৰ যত্ন ল’বলৈ সহায় কৰক। আপোনাৰ কিশোৰ-কিশোৰীসকলক কওঁক যে তেওঁলোকে অনুভৱ কৰাটো ঠিক আছে। তেওঁলোকক ব্যায়াম কৰিবলৈ উদ্গনি দিয়ক কিয়নো শাৰীৰিক সক্ৰিয়তাই চেৰোটনিনৰ স্তৰ বজাই ৰখাত সহায় কৰে (ভাল অনুভূতি আৰু সুখ সৃষ্টি কৰে)। তেওঁলোকক কথা পাতিবলৈ দিয়ক। বিচাৰ নকৰাকৈ তেওঁলোকৰ কথা শুনিব আৰু তেওঁলোকক পৰামৰ্শ দিয়া পৰিহাৰ কৰিব যেতিয়া তেওঁলোক ইয়াৰ বাবে সাজু নহয়। আপোনাৰ যৌৱনৰ অভিজ্ঞতা ভাগ বতৰা কৰক বা তেওঁলোকক এজন ডাঙৰ সহোদৰৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ দিয়ক যি একেটা ৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে। ই গুৰুত্ব দিব যে তেওঁলোকৰ দৰে অনুভৱ কৰাটো ঠিক আছে। সৃষ্টিশীল কাৰ্যকলাপত লিপ্ত হ’লে তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ আৱেগক প্ৰণালীবদ্ধ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।
আচৰণগত পৰিৱৰ্তন। অত্যধিক আৱেগৰ ফলত আৱেগিক আচৰণ হ’ব পাৰে, যি আপোনাৰ সন্তানৰ লগতে আনৰ বাবেও ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে। বেছিভাগ, এয়া কেৱল কিশোৰ-কিশোৰীৰ আচৰণ যি তেওঁলোকৰ কৈশোৰলৈকে থাকিব। কৈশোৰ হৈছে সেই সময় যেতিয়া শিশোৱে তেওঁলোকৰ স্বাধীনতা বিকাশ আৰু ব্যৱহাৰ কৰে, যাৰ ফলত কেতিয়াবা বিদ্ৰোহ হ’ব পাৰে। ই পিতৃ-মাতৃৰ নিয়মবোৰক প্ৰশ্ন কৰিব পাৰে (তৰ্কাত্মক হিচাপে দেখা যায়) আৰু তেওঁলোকে যি সঠিক বুলি বিশ্বাস কৰে তাৰ বাবে থিয় দিব পাৰে (জেদ হিচাপে দেখা যায়)। মগজুৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বিকাশমূলক পৰিৱৰ্তনে কিশোৰসকলক মেজাজী, ভাগৰুৱা আৰু মোকাবিলা কৰা কঠিন কৰি তোলে। কিশোৰ ল’ৰাবোৰৰ প্ৰচণ্ড হৰমনবোৰে আনকি তেওঁলোকক শাৰীৰিক সংঘৰ্ষত পৰিবলৈ হেঁচা দিব পাৰে। তেওঁলোকে উচ্চ স্বৰৰ সংগীত শুনিব বিচাৰিব। তেওঁলোকৰ নতুন কৈ পোৱা স্বাধীনতাৰ অংশ হিচাপে, কিশোৰ-কিশোৰীসকলেও নতুন সৃষ্টিৰ চেষ্টা কৰিব বিচাৰিব পাৰে আৰু বিপদাশংকা ল’ব বিচাৰিব পাৰে, যাৰ ফলত অসাৱধান আচৰণ হ’ব পাৰে। কেতিয়াবা, লগৰীয়াৰ চাপ আৰু ‘খাপ খোৱা’ৰ প্ৰয়োজনীয়তাই তেওঁলোকক এক নিৰ্দিষ্ট ধৰণে আচৰণ কৰিব পাৰে বা কিছুমান অভ্যাস বিকশিত কৰিব পাৰে যিবোৰ ভাঙিবলৈ কঠিন। আপোনাৰ কিশোৰৰ ড্ৰেছিং, হেয়াৰষ্টাইল, আৰু ফেশ্বনৰ অনুভূতিও সলনি হয়, বেছিভাগ আপুনি যিবোৰ সাধাৰণতে অনুমতি প্ৰদান নকৰিব। আটাইতকৈ সমস্যাজনক আচৰণটো হ’ল সম্ভৱতঃ আপোনাৰ কিশোৰজনে সমস্যাযুক্ত লগৰীয়াৰ সৈতে ঘূৰি ফুৰিব আৰু এক বিপদজনক জীৱনশৈলীৰ সৈতে খাপ খোৱাব চেষ্টা কৰিব। মিছা কোৱাটো সাধাৰণ কিশোৰৰ আচৰণগত সমস্যাবোৰৰ ভিতৰত এটা। কিশোৰসকলে পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে বা ভয়ত মুখামুখি হোৱা পৰিহাৰ কৰিবলৈ মিছা ক’ব পাৰে।

আচৰণগত পৰিৱৰ্তন সমাধানৰ বাট। কৈশোৰত আচৰণগত সমস্যাই পিতৃ-মাতৃৰ জীৱন কঠিন কৰি তুলিব পাৰে। কিন্তু মনত ৰাখিব যে এই কালটো এটা পাৰ হৈ যোৱা পৰ্যায়, আৰু সম্পূৰ্ণস্বাভাৱিক। যদি আপুনি তেওঁলোকক আচৰণগত সমস্যাত সহায় কৰিব বিচাৰে তেন্তে আপোনাৰ সন্তানৰ বিশ্বাসযোগ্যতা অৰ্জন কৰাটো আপোনাৰ বাবে অতিশয় গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেওঁলোকৰ সৈতে কথা পাতক আৰু তেওঁলোকে কি ক’ব লাগে শুনিবলৈ চেষ্টা কৰক। তেওঁলোকক বিচাৰ বা সমালোচনা নকৰিব, কিয়নো ই তেওঁলোকৰ আচৰণৰ অৱনতি ঘটাব পাৰে। তেওঁলোকক জনাব যে আপুনি তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ দৰেই ভাল পায়। তেওঁলোকক নিজৰ প্ৰতি সঁচা হ’বলৈ উদগনি দিয়ক আৰু কেৱল আনক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ বেয়া ব্যক্তিত্ব গ্ৰহণ নকৰিবলৈ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰক। মনত ৰাখিব যে আপোনাৰ কিশোৰ সন্তান তেওঁলোকৰ আৱেগৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাত সম্পূৰ্ণস্বতন্ত্ৰ নহয় আৰু আপোনাৰ সমৰ্থনৰ প্ৰয়োজন। আপুনি দুখ, খং, ঈৰ্ষা আদি অনুভৱ কৰিলে আপুনি কেনেকৈ নিজক নিয়ন্ত্ৰিত কৰি ৰাখে সেই বিষয়ে তেওঁলোকৰ লগত আলোকপাত কৰক আৰু সমস্যা সমাধানৰ বাটত সহায় কৰক। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ নিজৰ আৱেগিক সমস্যাবোৰৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ সহায় কৰক আৰু সমাধানৰ বাটত সহযোগী হোৱাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে। যদি আপুনি তেওঁলোকক বেয়া সঙ্গত পৰা দেখিলে আপুনি হস্তক্ষেপ কৰিব লাগিব। মনত ৰাখিব যে কিশোৰসকল সংবেদনশীল আৰু সমালোচনা ভালদৰে গ্ৰহণ নকৰিবও পাৰে। সময় সলনি হৈছে। কিশোৰ-কিশোৰীক ভাল কৰি কৰিবলৈ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁলোকৰ বন্ধু-বান্ধৱী হ’বলৈ চেষ্টা কৰক।
নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ ব্যৱহাৰ। কিশোৰসকল অসুৰক্ষিত আৰু সহজে ভুল ফালে প্ৰভাৱিত হ’ব পাৰে। নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ অপব্যৱহাৰ হৈছে বিশ্বজুৰি কিশোৰসকলৰ অভিভাৱকসকলে মোকাবিলা কৰিব লগা আটাইতকৈ ডাঙৰ সমস্যা। লগৰীয়াৰ প্ৰভাৱ হৈছে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰক। যি কিশোৰসকলক ধূমপান আৰু সুৰাপান কৰিবলৈ বা ড্ৰাগচ সেৱন কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰে। বিপদাশংকা লোৱাৰ প্ৰৱণতাই বেছিভাগ কিশোৰক আইনী বয়সৰ হোৱাৰ আগতেই ধূমপান বা সুৰাপান কৰাৰ চেষ্টা কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে। যিটো ‘শিহৰণ’ হিচাপে আৰম্ভ হ’ব পাৰে, যদি ই নিয়ন্ত্ৰণহীন হৈ থাকে তেন্তে অভ্যাসত পৰিণত হৈ পৰিব পাৰে। যদি ঘৰত ধূমপান বা পানীয় সেৱন কৰা কোনোবা থাকে, তেওঁলোকে আপোনাৰ কিশোৰৰ আদৰ্শ হ’ব পাৰে। দুৰ্বল আত্মসন্মান আৰু ‘শীতল’ হোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তাই কিশোৰসকলক ধূমপান বা সুৰাপান কৰিবলৈ হেঁচা দিব পাৰে। চিগাৰেট, সুৰা, ড্ৰাগছ, আৰু এনাবলিক ষ্টেৰইডচিৰ দৰে পদাৰ্থৰ সহজ প্ৰৱেশাধিকাৰে অবৈধ পদাৰ্থ গ্ৰহণৰ চেষ্টা কৰাৰ প্ৰলোভন বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।
নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ ব্যৱহাৰৰ সমাধানৰ বাট। পিতৃ-মাতৃয়ে সন্তানৰ আচৰণৰ ওপৰত নজৰ ৰাখিব। অনিয়মীয়া আচৰণ লক্ষ্য কৰিব আৰু তেওঁলোকৰ ভোক, টোপনিৰ প্ৰকাৰ, আৰু মনোভাৱৰ পৰিৱৰ্তনবোৰ লক্ষ্য কৰিব। তেওঁলোকৰ ওপৰত চোৰাংচোৱাগিৰি নকৰিব বা তেওঁলোকৰ ওপৰত কোনো অন্যায়ৰ অভিযোগ নকৰিব। তেওঁলোকক কথা পাতিবলৈ আৰু সৎ হ’বলৈ উদগনি দিয়ক। আপোনাৰ উদ্বেগবোৰ কি তেওঁলোকক কওঁক আৰু সমস্যাটো তেওঁলোকৰ সৈতে আলোচনা কৰক। আলোচনাৰে সমস্যা সমাধানৰ বাট উলিয়াওক। দাবী-ধমকি-ভাবুকিৰে নহয়। যদি আপোনাৰ সন্তানে আপোনাৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ ইচ্ছুক নহয়, চিকিৎসকে গোপনীয় প্ৰশ্ন সুধিব পাৰে যে তেওঁলোকে কোনো পদাৰ্থৰ অপব্যৱহাৰ কৰিছে নেকি। ঔষধ পৰীক্ষাৰ দূৰলৈ যোৱা পৰিহাৰ কৰিব, কিয়নো ই বিবাদপূৰ্ণ হ’ব পাৰে আৰু শিশুটোক ভাবুকি দিব পাৰে। প্ৰয়োজন হ’লে, আপোনাৰ কিশোৰক উপযুক্ত চিকিৎসা প্ৰাপ্ত কৰক। এই বয়সত কিশোৰ-কিশোৰীসকলে সাধাৰণতে সুৰা, গাঁজা আৰু ধপাত ব্যৱহাৰ কৰে
শৈক্ষিক প্ৰত্যাহ্বান। এই বয়সত উচ্চ বিদ্যালয়ৰ সকলো ফেশ্বন, বন্ধু আৰু পাৰ্টিৰ বিষয়ে অৱগত নহয়। কিশোৰ-কিশোৰীসকলে প্ৰায়ে মগজুৰ বিকাশৰ এক সংকটজনক সময়ত স্বাধীনতাৰ বাবে তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামৰ বাবে শিক্ষাবিদসকলক প্ৰত্যাহ্বানজনক বুলি ভাবে। কিশোৰ-কিশোৰীসকলে প্ৰায়ে স্বতন্ত্ৰ হ’ব বিচাৰে আৰু পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁলোকৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বিষয়ে মনত পেলাই দিব নিবিচাৰে। তেওঁলোকৰ মগজু এনেদৰে সলনি হৈ যায়। যিয়ে তেওঁলোকক কংক্ৰিটৰ পৰা বিমূৰ্ত চিন্তালৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়ে, যাৰ ফলত তেওঁলোকে প্ৰায়ে দুৰ্বল শৈক্ষিক বাছনি কৰিব পাৰে। কিশোৰ-কিশোৰীসকলে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ মূল্যবোধৰ বিকাশ কৰে আৰু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ, কিছুমান কিশোৰে শিক্ষাবিদসকলক প্ৰাথমিকতা মুঠেই নিদিয়ে। তেওঁলোকৰ অধ্যয়নত উৎকৃষ্ট হ’বলৈ আৰু মহাবিদ্যালয়ত স্থান সুৰক্ষিত কৰাৰ বাবে শৈক্ষিক চাপ কিশোৰসকলৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত মনোবল বৃদ্ধি হয়। বিদ্যালয়ৰ কাম, পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কাৰ্যকলাপ (মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তিৰ বাবে আৱশ্যক) আৰু ঘৰৰ কামবোৰ ক্লান্তিকতাৰে কৰিব পাৰে। বিদ্যালয়ত বিভ্ৰান্তিৰ ফলত শৈক্ষিক প্ৰদৰ্শন দুৰ্বল হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত চাপ বৃদ্ধি হ’ব।

শৈক্ষিক প্ৰত্যাহ্বান সমাধানৰ বাট। আপোনাৰ সন্তানৰ মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ আকাংক্ষাক সমৰ্থন কৰক কিয়নো তেওঁলোকক ভাল কৰাৰ বাবে পিতৃ-মাতৃৰপৰা উৎসাহৰ প্ৰয়োজন। আপুনি তেওঁলোকৰ ঘৰুৱা কাম-কাজ হ্ৰাস কৰিব পাৰে। যাতে তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজনত হ’লে তেওঁলোকৰ বিদ্যালয়ৰ প্ৰকল্পত আপুনিও মনোনিবেশ কৰিব পাৰে। পুষ্টি আৰু ব্যায়ামে তেওঁলোকক উচ্চ বিদ্যালয়ৰ ব্যস্ত সময়ৰ মাজেৰে পাৰ হ’বলৈ প্ৰয়োজনীয় শক্তি আৰু সহনশীলতা প্ৰাপ্ত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। যদি আপুনি লক্ষ্য কৰে যে আপোনাৰ সন্তানে শৈক্ষিক চাপ অনুভৱ কৰিছে আৰু তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন কাৰ্যকলাপত অভিভূত অনুভৱ কৰিছে, তেওঁলোকে সম্পূৰ্ণ কৰিব লগা কামৰ সংখ্যা হ্ৰাস কৰাত সহায়ক হ’ব পাৰে। কিশোৰ-কিশোৰীসকলে এই বয়সত তেওঁলোকৰ হাঁওফাঁওৰ ক্ষমতা সম্পূৰ্ণৰূপে বিকশিত নহয়, আৰু সেয়েহে প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ তুলনাত অধিক দ্ৰুততাৰে ক্লান্ত হ’ব পাৰে।
স্বাস্থ্যৰ সমস্যা। কিশোৰসকল আৱেগিক আৰু শাৰীৰিকভাৱে অসুৰক্ষিত। সঠিক পুষ্টি আৰু স্বাস্থ্যসেৱা অবিহনে, তেওঁলোক ৰোগৰ প্ৰতি সংবেদনশীল হব নোৱাৰে। ২০১৫ চনৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, ২০১৫ চনত ১.৩ নিযুত কিশোৰৰ মৃত্যু হৈছিল, তেওঁলোকৰ বেছিভাগৰ প্ৰতিৰোধযোগ্য ৰোগ আছিল। কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ এটা ব্যস্ত সময়সূচী আছে কিয়নো তেওঁলোকে এটা কাৰ্যকলাপৰ পৰা আন এটালৈ যায় আৰু সঠিকভাৱে খাবলৈ বা বিশ্ৰাম ল’বলৈ কম সময় থাকে। অস্বাস্থ্যকৰ খাদ্যাভ্যাসে তেওঁলোকক প্ৰয়োজনীয় পুষ্টি প্ৰাপ্ত কৰাত বাধা দিয়ে। তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ বিষয়ে চেতনাৰ ফলত খোৱাৰ বিকাৰ হ’ব পাৰে, বিশেষকৈ ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত। কিশোৰী যিসকলে তেওঁলোকৰ ওজন আৰু চেহেৰাৰ বিষয়ে চিন্তা কৰে তেওঁলোকৰ এনোৰেক্সাই বা বুলিমিয়াইৰ দৰে বিকাৰ হ’ব পাৰে। চাপৰ ফলত সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ ভোক আৰু নিদ্ৰাহীনতা হ্ৰাস হ’ব পাৰে। অস্বাস্থ্যকৰ খাদ্যাভ্যাস আৰু কম সক্ৰিয় জীৱনশৈলীৰ ফলত মেদবহুলতাও হ’ব পাৰে — যেতিয়া আপোনাৰ সন্তানে ফাষ্ট ফুড আৰু চডাৰ জৰিয়তে যথেষ্ট পৰিমাণে খালী কেলৰি গ্ৰহণ কৰে তেতিয়া প্ৰায়ে এনে হয়।
স্বাস্থ্যৰ সমস্যাৰ সমাধানৰ বাট। পিতৃ-মাতৃৰ নিৰ্দেশনাই এক স্বাস্থ্যকৰ জীৱনশৈলী বজাই ৰাখিবলৈ কৈশোৰত স্বাস্থ্যৰ সমস্যা হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। আপোনাৰ সন্তানক স্বাস্থ্যকৰ খাদ্য খাবলৈ দিয়ক, সঠিক ব্যায়াম কৰিবলৈ দিয়ক আৰু সময়মতে শুবলৈ উৎসাহিত কৰক। আপুনি নিশ্চিত কৰিব যে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ আহাৰৰ জৰিয়তে পুষ্টি প্ৰাপ্ত কৰে। তেওঁলোকক এক সন্তুলিত আহাৰ দিয়ক। তেওঁলোকৰ বাবে আৱেগিক আৰু শাৰীৰিকভাৱে থাকিব কিয়নো ই তেওঁলোকক যিকোনো সম্ভাব্য বিকাৰৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।মানসিক সমস্যা। বিভিন্ন গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰিছে যে, প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ প্ৰায় ৫০ শতাংশ মানসিক স্বাস্থ্যবিকাৰ ১৪ বছৰ বয়সত আৰম্ভ হয়। দৰাচলতে, কিশোৰৰ মৃত্যুৰ এক-তৃতীয়াংশ হতাশাৰ দ্বাৰা উদ্ভৱ হয় আত্মহত্যা। যদি আপোনাৰ সন্তান অত্যধিক মেজাজী আৰু একেবাৰে খোৱা বা শুই থকা নাই, আপুনি তেওঁলোকৰ বাবে পেছাদাৰী সহায় প্ৰাপ্ত কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয় বিষয়। যুৱসকলৰ মাজত উদ্বেগ আৰু হতাশা এক নিয়মমাফিক কথা। বহুতো শিশোৱে আৰম্ভণিতে হতাশাৰ লক্ষণ প্ৰদৰ্শন কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ বন্ধু আৰু লগৰীয়াসকলে প্ৰথমে ইয়াক লক্ষ্য কৰিব পাৰে। এক অধ্যয়নত পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে যে ৭০ শতাংশ কিশোৰে জনাইছে যে তেওঁলোকৰ লগৰীয়াসকল উদ্বেগ আৰু হতাশাৰ দৰে মানসিক সমস্যাত ভুগি আছে। কৈশোৰৰ সময়ত দেখা পোৱা আটাইতকৈ সচৰাচৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ বিকাৰবোৰ হৈছে উদ্বেগ আৰু মেজাজৰ বিকাৰ। এই বয়সৰ লোকসকলৰ মাজত সামাজিক ভীতি আৰু আতংকৰ বিকাৰ সচৰাচৰ দেখা যায়। ছোৱালীবোৰৰ ল’ৰাতকৈ হতাশাজনিত বিকাৰ হোৱাৰ দুৰ্বলতা অধিক হ’ব পাৰে। কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ আত্মসন্মান বা আত্মবিশ্বাসৰ সমস্যা থাকিব পাৰে। হীনমন্যতা বা শ্ৰেষ্ঠতাৰ অনুভূতি প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ চেহেৰা, আৰু তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ পৰা উদ্ভৱ হয় — ছালৰ ৰং, সৌন্দৰ্য আদি। শিক্ষাবিদসকলৰ দুৰ্বল প্ৰদৰ্শন আৰু নিম্ন আইকিউয়েও তেওঁলোকক অনুপ্ৰাণিত কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে জীৱনৰ প্ৰতি ‘মই যথেষ্ট ভাল নহয়’ মনোভাৱ বিকশিত কৰে। হতাশা হৈছে কৈশোৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এক সাধাৰণ মানসিক সমস্যা। কৈশোৰৰ চাপ আৰু চাপৰ ফলত উদ্বেগ সম্পৰ্কীয় সমস্যা সৃষ্টি হ’ব পাৰে, আনহাতে মেজাজসলনিৰ ফলত বিকাৰ বা বিৰোধী অবাধ্য বিকাৰ হ’ব পাৰে। খোৱাৰ বিকাৰবোৰো মনোবিজ্ঞানমূলক কিয়নো সেইবোৰ কিশোৰৰ এক দুৰ্বল আত্ম-প্ৰতিচ্ছবি থকা আৰু যিকোনো উপায়েৰে তেওঁলোকৰ দৃষ্টিভঙ্গী সলনি কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে আৰম্ভ হয়।
মানসিক সমস্যা সমাধানৰ বাট। যদিও কিশোৰী ছোৱালী আৰু ল’ৰাৰ ক্ষেত্ৰত মনোভাৱ আৰু খং স্বাভাৱিক, সেইবোৰ সদায়ে সিহঁতৰ দৰে নহ’ব পাৰে। কৈশোৰত মানসিক সমস্যাৰ লক্ষণবোৰ চিনাক্ত কৰা সহজ নহয় আৰু এগৰাকী বিশেষজ্ঞৰ নিৰীক্ষণৰ যথেষ্ট প্ৰয়োজন। বেছিভাগ সময়তে, এই সমস্যাবোৰৰ বিষয়ে কোৱা আৰু স্বাস্থ্যকৰ জীৱনশৈলী বজাই ৰখাৰ ফলত হতাশাৰ আৰম্ভণিক প্ৰতিহত কৰিব পাৰে। যদি আপোনাৰ সন্তান অত্যধিক মেজাজী আৰু নিন্দুক হয়, প্ৰয়োজন হ’লে হস্তক্ষেপ কৰিব আৰু পেছাদাৰীলোকৰ সহায় ল’লে বেছি উত্তম। কেতিয়াবা, আপোনাৰ কিশোৰী বা লৰা কেৱল ঘৰত অসন্তুষ্ট হ’ব পাৰে, আৰু বাহিৰত ভাল কৰিব পাৰে। শিশুটোৰ শিক্ষক আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে কথা পাতক যাতে জানিব পাৰে যে তেওঁলোক বিদ্যালয়তো মেজাজী আৰু বিভ্ৰান্ত হয় নেকি। যদি সেইবোৰ হয়, তেন্তে ই চিন্তাৰ কাৰণ। তেওঁলোকৰ অনুভূতি আঁতৰাই নিদিব, কিয়নো ই বস্তুবোৰে অধিক বেয়া কৰি তুলিব পাৰে। তেওঁলোকক আপোনাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰক। ইয়াৰ বাবে, আপুনি তেওঁলোকৰ সৈতে কথা পাতিব লাগিব। যদি আপুনি ভাবে যে আপোনাৰ সন্তানে ইয়াক সহজভাৱে নলয়, তেওঁলোকৰ সৈতে ভাল পৰিৱেশত কথা পাতক য’ত আপুনি মুখামুখি নোহোৱাৰ সম্ভাৱনা কম থাকে।
সামাজিক সমস্যা — ডেটিং আৰু সম্পৰ্ক। এই কালত বিপৰীত লিংগৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ যৌৱনকালত আৰম্ভ হয়, আৰু কিছুমান কিশোৰৰ বাবে ই এক সামাজিক উদ্বেগৰ অনুভূতি আৰম্ভ কৰিব পাৰে। কৈশোৰ হৈছে সেই সময় যেতিয়া তেওঁলোকৰ যৌন বা প্ৰজনন অঙ্গবিকশিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। এনে এক দুৰ্বল সময়ত, কিশোৰ-কিশোৰীসকলে সামাজিক পৰিস্থিতিত বিশ্ৰী অনুভৱ কৰাটো স্বাভাৱিক। কিশোৰ-কিশোৰীসকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ এটা পৰিচয় ৰাখিব বিচাৰে। তেওঁলোকে ঘৰত বা বাহিৰত আদৰ্শৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখে। কিশোৰ-কিশোৰীসকলেও ‘শুদ্ধ’ আৰু ‘ভুল’ কি সেই বিষয়ে চিন্তা কৰা আৰম্ভ কৰে আৰু কিছুমান বিষয়ত আপোনাৰ মতামতৰ ওপৰত প্ৰশ্ন কৰিব পাৰে। আপুনি তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ যৌনতা বুজিবলৈ আৰু আৰামদায়ক হ’বলৈ সময়ৰ প্ৰয়োজন। ছোৱালী আৰু ল’ৰাবোৰে আন লিংগৰ প্ৰতি ‘অদ্ভুত’ অনুভূতি অনুভৱ কৰা আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ বিষয়ে কি কৰিব লাগে নাজানিবও পাৰে। কিছুমান কিশোৰৰ বাবে, তেওঁলোকৰ যৌন পৰিচয়ৰ ফলত বিভ্ৰান্তি, উদ্বিগ্নতা আৰু বৈষম্য হ’ব পাৰে। তেওঁলোকৰ যৌন অভিমুখীতা বা লিংগ পৰিচয়ৰ বাবে, তেওঁলোকে উৎপীড়ন বা বৰ্জনৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে, যি নেভিগেট কৰাটো অবিশ্বাস্যভাৱে প্ৰত্যাহ্বানজনক হ’ব পাৰে। এইসময়ত তেওঁলোকে ডেটিং আৰম্ভ কৰে। আপোনাৰ কিশোৰ-কিশোৰীসকলে এই বিষয়ে আপোনাৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ সহজ নহ’ব পাৰে আৰু তেওঁলোকৰ ওচৰত এই বিষয়ে কম তথ্য বা ভুল তথ্য থাকিব পাৰে। প্ৰতিযোগিতা হৈছে কিশোৰৰ সামাজিক জীৱনৰ আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ। আপোনাৰ সন্তানে যিকোনো বস্তু আৰু সকলো কামতে তাইৰ লগৰীয়াৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা কৰিব পাৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱই তেওঁলোকৰ আত্মাৰ বিষয়ে ধাৰণাৰ বিষয়ে বহুকথা কয় — তেওঁলোকৰ ইতিবাচক আত্মসন্মান আছে নে নেতিবাচক সেই বিষয়ে অৱগত হব পাৰি। যৌন অনুভূতি আৰু যৌনতাৰ চিন্তা কিশোৰৰ বাবে ভুল যেন লাগিব পাৰে, যাৰ বাবে তেওঁলোকে দোষী অনুভৱ কৰিব পাৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁলোকৰ সামাজিক চক্ৰ সম্প্ৰসাৰিত হয় কিয়নো তেওঁলোকে বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে ছ’চিয়েল মিডিয়া ছাইটত, তেওঁলোকৰ ফোনৰ জৰিয়তে আৰু বাহিৰত বাৰ্তালাপ কৰা তত্ত্বাৱধান কৰে।
সামাজিক সমস্যা — ডেটিং আৰু সম্পৰ্কৰ সমাধানৰ বাট। আপুনি কৈশোৰৰ সামাজিক সমস্যাবোৰ কেনেদৰে মোকাবিলা কৰিব পাৰে ইয়াত তাৰে কিয়দাংশ দিয়া হৈছে — ডেটিং, ৰোমাঞ্চ আৰু যৌনতা হৈছে সূক্ষ্ম বিষয়। যাৰ বিষয়ে আপোনাৰ কিশোৰে কথা পাতিবলৈ সহজ নহ’ব পাৰে। আপোনাৰ সন্তানৰ বাবে ইয়াক অধিক বেয়া নকৰিব। বিষয়টো আলোচনা কৰোঁতে আত্মবিশ্বাসী আৰু যুক্তিসঙ্গত ভাৱে কথাবোৰ আলোকপাত কৰিব পাৰে। আপোনাৰ সন্তানে আপোনাৰ তুলনাত বাহিৰত অধিক সময় কটাব পাৰে। স্বীকাৰ কৰিবলৈ শিকিব যে আপোনাৰ কিশোৰসকলে এক সম্পূৰ্ণ নতুন পৃথিৱী আৱিষ্কাৰ কৰিছে। তেওঁলোকক জনাব যে তেওঁলোকক আপোনাৰ প্ৰয়োজন হ’লে আপুনি সম্পূৰ্ণ সহযোগ কৰিব। আপুনি অধ্যয়নৰত অৱস্থাত থকা সময়ৰ বিদ্যালয়ত আপোনাৰ ডেটিং আৰু সামাজিক জীৱনৰ অভিজ্ঞতা আলোকপাতৰ বিষয় কৰিলে কেতিয়াবা সেইবোৰ আৰু অধিক সহজ হ’ব পাৰে।
যৌন স্বাস্থ্য — অপৰিকল্পিত গৰ্ভধাৰণ আৰু এইছ.আই ভি। কৈশোৰৰ সময়ত গৌণ যৌন বৈশিষ্টৰ বিকাশে কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ নতুন অনুভূতিৰ জন্ম দিয়ে আৰু তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ সৈতে পৰীক্ষা কৰিবলৈ হেঁচা দিয়ে। কৈশোৰ হৈছে সেই সময় যেতিয়া কিশোৰসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰথম চুম্বন, তেওঁলোকৰ ‘প্ৰেমিক’ বা ‘প্ৰেমিকা’ৰ সৈতে অন্তৰংগ নৃত্য আৰু গোপনে অধিৱেশন তৈয়াৰ কৰে। সঠিক নিৰ্দেশনা অবিহনে, কিশোৰ-কিশোৰীসকলে সাজু হোৱাৰ আগতে যৌনভাৱে সক্ৰিয় হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ফলত অবাঞ্ছিত গৰ্ভধাৰণ হ’ব পাৰে। কিশোৰীসকলে সন্মুখীন হোৱা আটাইতকৈ ডাঙৰ বিপদাশংকা হৈছে অবাঞ্ছিত গৰ্ভধাৰণ। অসুৰক্ষিত যৌন সম্ভোগৰ ফলত এইচ.আই.ভি.-ৰ দৰে যৌন সংক্ৰমিত ৰোগো হ’ব পাৰে।
যৌন স্বাস্থ্য — অপৰিকল্পিত গৰ্ভধাৰণ আৰু এইছ.আই ভিৰ সমাধানৰ বাট। আপোনাৰ সন্তানৰ সৈতে ‘কথা পাতিব’ কিয়নো তেওঁলোকে ইতিমধ্যে বিদ্যালয়ত যৌন স্বাস্থ্য আৰু প্ৰজননৰ বিষয়ে শিকিব পাৰে। পাঠ্যপুথিত নিশ্চিত ভাৱে কিছু আভাস লাভ কৰিব। আপুনি অভিভাৱক হিচাপে আপোনাৰ কৰ্তব্য হৈছে তেওঁলোকক সুৰক্ষিত যৌনতাৰ গুৰুত্ব বুজি পোৱাটো নিশ্চিত কৰা। কিশোৰসকলৰ হৰমনৰ পৰিৱৰ্তনে তেওঁলোকক আৱেগিকভাৱে কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰে। আপোনাৰ কিশোৰে এইটো ভাল নাপাব পাৰে কিন্তু আপুনি তেওঁলোকৰ সৈতে অসুৰক্ষিত যৌন সম্পৰ্কৰ পৰিণাম আৰু ই কেনেদৰে তেওঁলোকৰ জীৱন সলনি কৰিব পাৰে সেই বিষয়ে মুকলিকৈ কথা পতাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কিশোৰ-কিশোৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত আগতীয়া গৰ্ভধাৰণ আৰু এইছ আই ভি প্ৰতিৰোধ কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় হৈছে সজাগতা।
চাইবাৰস্পেচৰ প্ৰতি আসক্তি। সামাজিক মাধ্যমৰ আগমনে আমি ইজনে-সিজনৰ সৈতে বাৰ্তালাপৰ ধৰণ-কৰণ সলনি কৰিছে। ই কিশোৰৰ জীৱনশৈলীক আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱিত কৰিছে। আপোনাৰ কিশোৰে ফোন, টে’ট, কথা পতা বা কেৱল খেলিবলৈ ঘন্টাৰ পিছত ঘণ্টা অতিবাহিত কৰা যেন লাগিব পাৰে। ইণ্টাৰনেটৰ প্ৰতি আসক্ত কিশোৰসকলৰ বন্ধু কম আৰু কম সক্ৰিয় সামাজিক জীৱন থাকে। তেওঁলোকে অকলশৰীয়া জীৱন যাপন কৰে আৰু ঘণ্টাৰ বাবে ইণ্টাৰনেট ব্ৰাউজ কৰি সুখী হয়। চাইবাৰস্পেচৰ প্ৰতি আসক্তিয়ে তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ হ্ৰাস কৰে, যাৰ ফলত এক অস্বাস্থ্যকৰ আৰু বহিৰাগত জীৱনশৈলীলৈ পৰ্যবশিত হয়। ইণ্টাৰনেটৰ আসক্তিয়ে শৈক্ষিক প্ৰদৰ্শনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলায়।
চাইবাৰস্পেচৰ প্ৰতি আসক্তিৰ সমাধানৰ বাট। আপোনাৰ সন্তানকেৱল কম্পিউটাৰৰ সন্মুখত যথেষ্ট সময় অতিবাহিত কৰাৰ বাবে ইণ্টাৰনেটৰ প্ৰতি আসক্ত বুলি ধাৰণা নকৰিব। তেওঁলোকে নেট চাৰ্ফিং কৰাৰ বাহিৰে প্ৰণালীটোত অধিক উৎপাদনশীল কাম কৰিব পাৰে। ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বাধা প্ৰদান নকৰিব। বাধা দিলে এইটোৱে তেওঁলোকক প্ৰতিবাদী কৰি তুলিব পাৰে। তাৰ সলনি, আপোনাৰ উদ্বেগৰ বিষয়ে কথা পাতক আৰু কম্পিউটাৰৰ প্ৰয়োজন নোহোৱা আন বস্তুৰ ওপৰত কাম কৰাত সহায় কৰক। আপুনি অভিভাৱকৰ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, কিন্তু সেইটো আপোনাৰ কিশোৰে ভালদৰে ল’ব নোৱাৰে — মনত ৰাখিব যে তেওঁলোক এতিয়া শিশু নহয়। একে সময়তে, তেওঁলোকৰ ওচৰত সঠিক বাছনি কৰাৰ বিচাৰ নাথাকিব পাৰে। গতিকে তেওঁলোকক অভিভাৱক হিচাপে নিৰ্দেশনা দিয়ক, কিন্তু, কেতিয়াও তেওঁলোকৰ বাবে সিদ্ধান্ত নলওক। তেওঁলোকক আনৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা কাৰ্যকলাপত অংশগ্ৰহণ কৰক। পাৰিবাৰিক কাৰ্যকলাপত নিজেও জড়িত সিহঁতকো জড়িত কৰক যিয়ে তেওঁলোকক কম্পিউটাৰত কম সময় কটাবলৈ বাধ্য কৰিব। ঘৰত সকলোৰে বাবে কিছুমান চাইবাৰ নিয়ম আৰু সীমা আছে। মোবাইল ফোনৰ ব্যৱহাৰ দিনত কেইঘণ্টামানলৈ সীমিত ৰাখক, আৰু ফোনটো শোৱনি কোঠালৈ অনা পৰিহাৰ কৰক কিয়নো ই এজন ব্যক্তিক প্ৰভাৱিত কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে’।
আক্ৰমণ আৰু হিংসা। আক্ৰমণ বিশেষকৈ কিশোৰ ল’ৰাৰ বাবে চিন্তাৰ বিষয়। ডেকা ল’ৰাবোৰৰ পেশী বিকশিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে, ওখ হয় আৰু এক ডাঠ, পুৰুষৰ কণ্ঠস্বৰ থাকে। ইয়াৰ উপৰিও, তেওঁলোক মুডি আৰু দুৰ্বল আৰু আনক তেওঁলোকৰ ছালৰ তললৈ যাবলৈ দিব পাৰে। কিশোৰ ল’ৰাবোৰে স্কুলত কাজিয়াত লিপ্ত হ’ব পাৰে। আটাইতকৈ বেয়া, তেওঁলোকে আনক উৎপীড়ন কৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰে, যিটো কিশোৰ ল’ৰা আৰু ছোৱালীয়ে মোকাবিলা কৰিব লগা এক ডাঙৰ সমস্যা। ল’ৰাবোৰ বেয়া সঙ্গত পৰিব পাৰে আৰু হিংসা, ভাংচুৰ আৰু আক্ৰমণৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হ’ব পাৰে। তেওঁলোকক সহজে আগ্নেয়াস্ত্ৰ বা অস্ত্ৰৰ গৰাকী হ’বলৈ বা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ওলমিব পাৰি। ইমপালচ হিংসাত্মক কাৰ্য্যৰ ফলত মৃত্যুকে ধৰি গুৰুতৰ পৰিণাম হ’ব পাৰে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, পাৰস্পৰিক হিংসাৰ ফলত সমগ্ৰ বিশ্বত প্ৰায় 180 জন কিশোৰৰ মৃত্যু হয়। কিশোৰী ছোৱালীয়ে এজন সঙ্গীৰ দ্বাৰা হিংসা বা আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে।
আক্ৰমণ আৰু হিংসাৰ সমাধানৰ বাট। শিশোৱে ঘৰত যি দেখিছে তাক অনুকৰণ কৰে। কৈশোৰৰ সমস্যাৰ বাবে নিম্নলিখিত প্ৰতিকাৰে আক্ৰমণ, হিংসা আৰু সম্পৰ্কিত সমস্যাবোৰ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰিব। আপোনাৰ সন্তানক দয়ালু আৰু বিবেচনাশীল হ’বলৈ শিকাওঁক। ঘৰত সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলাটোৱে তেওঁলোকক কম আক্ৰমণাত্মক হোৱাত সহায় কৰিব পাৰে। হিংসা প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ আগ্নেয়াস্ত্ৰ আৰু সুৰাৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ সোনকালে প্ৰতিহত কৰে। তেওঁলোকক জীৱনৰ দক্ষতা আৰু সহানুভূতিৰ গুৰুত্ব শিকাওঁক। তেওঁলোকৰ আৰ্হি হৈ তেওঁলোকক নেতৃত্ব দিয়ক। সেইবোৰক হিংসাত্মক কাহিনী, খেল বা চিনেমাৰ সন্মুখীন হোৱাপৰিহাৰ কৰিব যেতিয়া তেওঁলোকে শুদ্ধ আৰু ভুলৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকক বিকল্প উপায় চেষ্টা কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব, যেনে দৌৰিবলৈ যোৱা, যোগ কৰা বা পাঞ্চ বেগ ব্যৱহাৰ কৰা, তেওঁলোকৰ খং উলিয়াই দিয়াৰ বাবে। এনেদৰে, তেওঁলোকে বুজি পায় যে খং কৰাটো ঠিক কিন্তু তেওঁলোকে ইয়াৰ সৈতে কেনেদৰে মোকাবিলা কৰে সেয়া সকলো পাৰ্থক্য বুজি উঠিব পাৰে।
কিশোৰৰ আচৰণ বিকাশত অভিভাৱকে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। আপোনাৰ কিশোৰক সম্ভাব্য সমস্যা আৰু সেইবোৰৰ সমাধানৰ বিষয়ে শিক্ষিত কৰিলে ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। তেওঁলোকৰ অনুভূতি বুজি পোৱা আৰু পৰামৰ্শ দিয়াটোৱে তেওঁলোকৰ প্ৰতি বিচাৰাত্মক বা অভদ্ৰ হোৱাতকৈ পাৰিবাৰিক বিবাদ হ্ৰাস কৰিব পাৰে।
বাহাদুৰ ইছলাম
মৰিয়ম মছিৰিঃ বিবিচিৰ সাধাৰণ কাউণ্টডাউন শূন্যত উপনীত হোৱাৰ লগে লগে পৰ্দাত দেখা দিলে মৰিয়ম মছিৰি। মূৰটো নমাই চকু দুটা মেলিছিল। একে সময়তে কেমেৰাৰ ফালে হাত দাঙি মধ্যমা আঙুলি দেখুৱালে এংকৰগৰাকীয়ে। বহু সময়ত এংকৰে লাইভ টিভিত এনেকুৱা কাম কৰে যাৰ ফলত হুলস্থুলৰ সৃষ্টি হয়। বুধবাৰে বিবিচিৰ নিউজ এংকৰ মৰিয়াম মৰিয়ম মছিৰিয়ে লাইভ টিভিত মধ্যমা আঙুলি দেখুৱা এটা গোচৰ পোহৰলৈ আহিছে। এই ঘটনাটো ঘটিছিল যেতিয়া দুপৰীয়াৰ খবৰ উপস্থাপন কৰিবলৈ সাজু হৈছিল।
ভিডিঅ’টো ওলোৱাৰ লগে লগে হুলস্থুলৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক্ষমা বিচাৰিলে। মৰিয়ম মছিৰিয়ে কয় যে এয়া ব্যক্তিগত কৌতুক আৰু কেমেৰাত ধৰা পৰিব বুলি মই ভবা নাছিল। তেওঁ ক’লে যে আমি যেতিয়া কাউণ্টডাউন এক নম্বৰত উপনীত হ’লোঁ, তেতিয়া মই কৌতুক হিচাপে আঙুলিটো লৰচৰ কৰিলোঁ আৰু মই গম পোৱা নাছিলো যে কেমেৰাত বন্দী হ’ব। এইটো দলৰ সৈতে ব্যক্তিগত কৌতুক আছিল আৰু মই বহুত দুখ পাইছো যে ই সম্প্ৰচাৰিত হ’ল।
আনহাতে, এই ঘটনাৰ পিছত বিবিচিয়েও এই ঘটনাক লৈ দুখ প্ৰকাশ কৰিছে। এটা বিবৃতিত কোৱা হৈছে যে এইটো এটা অগ্ৰাহ্যযোগ্য ঘটনা আৰু ইয়াৰ বাবে আমি ক্ষমা বিচাৰিছো। আমি বিষয়টোৰ তদন্ত কৰি আছো আৰু বিহিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিম। সাধাৰণভাৱে সাংবাদিকতা আৰু পেছাদাৰীতাৰ বাবে পৰিচিত বিবিচিৰ বাবে এই ঘটনা এক অস্বাভাৱিক ঘটনা বুলি বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে।
বেজবৰুৱাৰ সাহিত্য আৰু জাতীয়চেতনা
✍ হিমাংশু ৰণ্জন ভূঞা, জামুগুৰিহাট
অসমীয়া ভাষা, সংস্কৃতি, জাতি গঠনৰ ভূমিকাত মহাপুৰুষ শ্ৰীশংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধৱদেৱে যি বৰঙণি আগবঢ়াই থৈ গ’ল, কালৰ কুটিল পৰিক্ৰমাত এইসমূহ পুনৰ নিঃচ্ছিন্ন হোৱাৰ পথতে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই পুনৰ ঠন ধৰাই তুলিছিল। সময়ৰ গতিশীল পাকচক্ৰত অসমীয়া ভাষাৰ দুৰ্যোগৰ সময়তে কেইগৰাকীমান উদাৰপ্ৰাণ খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীৰ চেষ্টাত আৰু আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন, গুণাভিৰাম বৰুৱা, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আদি অসমৰ সুযোগ্য সন্তানৰ নেতৃত্বত অসমীয়া ভাষাৰ পুনৰ উত্থান হ’বলৈ ধৰে। এই সকলৰ আশা-আকাংক্ষাৰ বাটত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ সম্পাদনাত আৰম্ভ হোৱা জোনাকীয়ে সোণালী দলিচা পাৰি দিয়ে। জোনাকীত নৱ চেতনাৰ উন্মেষে আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যক বৈচিত্র্যপূর্ণ সাহিত্য সম্ভাৰেৰে জীপাল কৰি পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ লগত নতুন পৰিচয় কৰি দিলে। জোনাকীয়ে সৃষ্টি কৰিলে ‘ৰোমান্তিক যুগ’ ৰ দৰে নব্য ধাৰা। জোনাকীৰ বুকুত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সাহিত্যৰ পাতনি মেলি ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষ দশকৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ ত্ৰিশৰ দশকলৈ সমগ্ৰ সময়খিনি একছত্ৰী সম্ৰাটৰ দৰে সাহিত্যৰ প্ৰধান জুমুঠিটোক দৃঢ়তাৰে ধৰি ৰাখিছিল। জোনাকীয়ে সৃষ্টি কৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ যি নৱ উন্মেষিত যুগ বুলি পৰিচিত হৈছে তাৰে সিংহভাগ বৰঙণি বেজবৰুৱাৰ ৰচনাৱলীয়ে অধিকাৰ কৰি আছে। অসমীয়া জাতি, ভাষা, সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিক নতুন ৰূপেৰে নিৰ্মাণৰ সাধনাৰে ব্ৰতী হোৱা বেজবৰুৱাই গোটেই জীৱন সাহিত্যৰ বৰপথাৰখনত অসমীয়া জাতিৰ বিকাশৰ বাবেই বিবিধ সামাজিক দিশক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ সাহিত্য ৰচনা কৰি গ’ল। তেওঁৰ সমগ্র সাহিত্য পুথি, ৰচনা, প্ৰৱন্ধ আদিবোৰলৈ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে তেওঁ গোটেই জীৱনজুৰি সৃষ্টি কৰা বিবিধ দিশৰ সাহিত্যত এনেকুৱা এক বিষয় নাই যিটো সামাজিক অথবা সময়ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অপ্ৰাসংগিক।
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই অতি সৰুকালৰে পৰা ঘৰুৱা পৰিবেশত জাতীয় সত্তাৰ শিক্ষা পাইছিল। তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ লেখনিতে জাতীয়তাবোধৰ নিদর্শন পোৱা যায়। যদিও কলিকতাত থাকি লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই পাশ্চাত্য শিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈছিল, তেওঁৰ অন্তৰত সন্তর্পণে শুই থকা জাতীয় সত্তাটোৰ মৃত্যু হোৱা নাছিল। বৰং পাশ্চাত্য শিক্ষাই এই সত্তাক তীব্ৰ ৰূপত প্ৰস্ফূটিত হোৱাত সাৰ পানীহে যোগান ধৰিলে। অসমীয়া জাতি, ভাষা সংস্কৃতিক অকৃত্ৰিমভাৱে ভাল পোৱাৰ স্বাৰ্থতেই বেজবৰুৱাই আধুনিক আৰু বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰে ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিক নতুন ৰূপত সজাই তোলাৰ চেষ্টা কৰিলে। অসমীয়া জাতীয় সত্তাৰ ধাৰণা তথা অসমীয়া বৌদ্ধিক সমাজত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই জাতীয়তাবোধৰ নৱ উন্মেষ ঘটাইছিল। তেওঁৰ অমৰ সৃষ্টি ‘অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ’, ‘অসম সংগীত’, ‘কদমকলি’, ‘পদুমকুঁৱৰী’, চুটিগল্পৰ সংকলনসমূহ, নাটক, কৃপাবৰী ৰচনা, মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ বিষয়ক গ্রন্থ- এই সমূহত জাতীয়তাবাদী চেতনাসমূহ অতি সচেতনতাবে প্রকাশ কৰিছে। তেওঁ এই চেতনাক হাস্য ব্যংগ অথবা গহীন ভাব ভংগীৰে ফুটাই তুলিবলৈ সক্ষম হৈছে। তাৰোপৰি, জাতীয় চেতনাৰে উদ্বুদ্ধ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ৰচনাবোৰত সমাজ সংস্কাৰৰো এক তীব্র চেতনা দেখা পোৱা যায়। কৃপাবৰী ৰচনা, চুটিগল্প প্ৰায়বোৰতে সমাজ সংস্কাৰৰ নিদর্শন দেখা যায়। তেওঁ সমাজৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতি, কু-সংস্কাৰ, শোষণ, মিছা অহংকাৰ, মিছা ভেম আদিবোৰক ব্যংগ বাণেৰে তীব্র সমালোচনা কৰাৰ লগতে সমাজৰ সু সংস্কাৰৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ চেষ্টাত কৰা দেখা যায়। তেওঁৰ গল্প আৰু কৃপাবৰী ৰচনাত এনে সংস্কাৰকামী দৃষ্টিভংগী পৰিলক্ষিত হয়।

লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সাহিত্য জগতত প্রৱেশ কৰে লিতিকাই নামৰ ধেমেলীয়া নাট এখনৰ জৰিয়তে। ই এটা পুৰণি সর্বজনবিদিত সাধুকথাৰে নাট্যৰূপ। বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ মূল আধাৰ আছিল অসমীয়া সমাজখন। অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ বিভিন্ন ৰীতি-নীতি, আচাৰ ব্যৱহাৰ, বিশ্বাস-অন্ধবিশ্বাস, ধর্ম, আদর্শ, খাদ্য, সাজ-পাৰ ইত্যাদিৰ এখন সুন্দৰ চিত্ৰ তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ ৰচনাৰ মাজতেই দেখা যায়।
মূলতঃ পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ প্ৰভাৱে বেজবৰুৱাক প্ৰভাৱিত কৰিছিল যদিও জাতীয় সাহিত্যৰ উন্নতিহে তেওঁৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল। অসমীয়া সাহিত্যত বেজবৰুৱাৰ যোগেদিয়ে প্ৰৱেশ কৰিলে পাশ্চাত্য দর্শন, নৱন্যাসবাদ আদিয়ে। পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ দ্বাৰাই বেজবৰুৱাই অসমীয়া সাহিত্যক বস্তুনিষ্ঠ দৃষ্টিভংগীৰে সমৃদ্ধ কৰিলে। মাধৱ কন্দলী, শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱৰ ধ্রুপদী সাহিত্যই যিদৰে এটা যুগ সৃষ্টি কৰিলে, সেইদৰে সেইসকল মনীষীৰ ৰচনাৰ পটভূমিত বেজবৰুৱাই সৃষ্টি কৰিলে জাতীয় ভাবযুক্ত দৃষ্টিভংগীৰে সমৃদ্ধ অসমীয়া সাহিত্যৰ এটি নতুন যুগৰ। জাতীয় সচেতনতা আৰু স্বদেশ স্বজাতিৰ উন্নতি সাধন বেজবৰুৱাই নিজৰ জীৱনৰ ব্ৰত হিচাপে গ্রহণ কৰিছিল। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ ঐতিহ্যৰ কথা সোঁৱৰাই অসমীয়া মানুহৰ জাতীয়তাবোধ আৰু ভাষা চেতনা জাগ্রত কৰাৰ মূলতে আছিল বেজবৰুৱা। “অসমীয়া ভাষা, সাহিত্যৰ সমৃদ্ধিয়েই হৈছে অসমীয়া জাতিৰ সমৃদ্ধি”- এই কথাষাৰকে মৰণপণ কৰি লোৱা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই অসমীয়া জাতিৰ উদ্ধাৰৰ হকেই হাতত কলম তুলি লৈছিল আৰু তেওঁৰ সেই কলম কেতিয়াও থমকি ৰোৱা নাছিল। অসমীয়া জাতিৰ স্বকীয় বৈশিষ্ট্য উদ্ধাৰৰ হেতু প্রাণে-পণে লাগি জাতিটোৰ প্ৰাণ প্রতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে বেজবৰুৱাৰ স্থান অসমীয়াৰ বুকুত চিৰদিন খোদিত হৈ ৰ’ব।
বেজবৰুৱাৰ সৃষ্টিৰাজী সম্পৰ্কত আলোচনা কৰিবলৈ হ’লে আমি সেই সময়ৰ অসমীয়া ভাষাৰ দুৰ্যোগপূর্ণ পৰিস্থিতিলৈ উভতি যাব লাগিব। কুখ্যাত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিয়ে অসমৰ ৰাজনৈতিক, অর্থনৈতিক তথা সামাজিক ব্যৱস্থাকে ধ্বংস কৰি দিয়া নাছিল, ইয়াৰ লগতে ইংৰাজৰ আগমনে অসমীয়া ভাষালৈকো সংকটপূৰ্ণ অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কুটিল ৰাজনৈতিক ষড়যন্ত্রত অসমত বাংলা ভাষাৰ প্ৰচলনে অসমীয়া জনসমাজলৈ ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কিন্তু সেইসময়ত কেইগৰাকীমান উদাৰমনা বেপ্তিষ্ট মিছনাৰীৰ সহযোগত অসমীয়া ভাষাৰ ঐতিহ্যক স্বকীয়তাৰে ধৰি ৰখাৰ আপ্রাণ চেষ্টা কৰিলে। এই মিছনেৰীসকলৰ ভূমিকা অসমৰ জাতীয় জীৱনত চিৰস্মৰণীয় হৈ ৰ’ব। ১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭৩ চনলৈকে বাংলা ভাষাৰ দৌৰাত্ম্য আৰু অসমীয়া ভাষাক বিদ্রুপ কৰি আক্ৰমণাত্মক সমালোচনা কৰি কিছুমান প্রবন্ধ বাংলাভাষী আলোচনী প্রবাসী, মৃন্ময়ী আদিত প্ৰকাশ পাইছিল। কিন্তু কলিকতাত উচ্চশিক্ষা লাভ কৰি থকা প্রবাসী অসমীয়া ছাত্ৰৰ জাতীয়তাবোধৰ সন্মিলিত চেষ্টাত জন্ম হোৱা জোনাকী আৰু পিছলৈ বাঁহীত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য সম্পর্কে এলানী তথ্যপূর্ণ প্রবন্ধ ৰচনা কৰি অসমীয়া বিৰোধী ষড়যন্ত্ৰকাৰীসমূহক উচিত প্ৰত্যুত্তৰ দিছিল। অসমীয়া ভাষাৰ স্বকীয়তা, ঐতিহ্য, প্রাচীনতা আৰু বিকাশৰ দীঘলীয়া পৰিক্ৰমাৰ বিষয়ে জোনাকী আৰু বাঁহী আলোচনীত গৱেষণাধর্মী কিছুমান প্রবন্ধ ৰচনা কৰি বেজবৰুৱাই অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ দৃঢ়তাপূৰ্ণ স্থান নিৰ্ণয় কৰি থৈ গৈছে। বেজবৰুৱাৰ হৃদয়ত জাতিৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ববোধ, ভাষাৰ প্ৰতি থকা উচিত মৰ্যাদাৰ কেতিয়াও হীন দেৰি হোৱা নাছিল। দেশাত্মবোধ, জাতীয়তাবোধ, সংস্কাৰমুখী, ভাবধাৰা, আত্মমর্যাদা আদি বেজবৰুৱাৰ মজ্জাগত বৈশিষ্ট্য আছিল। সেয়েহে তেওঁ কলিকতাত উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰিবলৈ গৈ পাশ্চাত্য সাহিত্যৰ বহল ক্ষেত্ৰখনৰ লগত পৰিচিত হৈও অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ উত্তৰণৰ বাবে সমগ্ৰ জীৱন উচৰ্গা কৰি থৈ গ’ল । ভাষা সাহিত্যৰ উত্তৰণৰ বাবেই কলিকতাৰ প্রবাসী ছাত্ৰসকল চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা প্ৰমুখে অসমীয়া ছাত্ৰ সকলৰ প্ৰচেষ্টাত ১৮৮৮ চনত ‘অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি সাধিনী সভা’ গঠন কৰে। এই সভাৰ মূখপত্ৰৰূপে ১৮৮৯ চনত জোনাকী আলোচনীখন চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ সম্পাদনাত প্রকাশ হয়।
জোনাকীয়ে অসমীয়া সাহিত্যত এক নতুন যুগৰ সৃষ্টি কৰিছিল। লিতিকাইৰে সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলা লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ বৰ্ণাঢ্য বিষয়ক ৰচনা উপহাৰ দিলে। বেজবৰুৱাৰ নেতৃত্বতেই এমুঠি অসমীয়া লেখকৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু অসমীয়া সাহিত্যইও লাহে লাহে প্রাণ পাই উঠিছিল। বেজবৰুৱাই নিজেও সাহিত্যৰ আটাইকেইটা ঠালতেই হাত দিছিল। কবিতা, গল্প, উপন্যাস, নাটক, ৰম্যৰচনা আদি প্রায় সকলোবিলাক বিভাগতেই বেজবৰুৱাই এটা নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰে। লগতে, বেজবৰুৱাৰ হাততেই আধুনিক অসমীয়া গদ্যই বিশিষ্ট শৈলী, সাৱলীলতা আৰু বিবর্তন লাভ কৰিলে বুলিও একেমুখে স্বীকাৰ কৰিব পাৰি। আকৌ, জোনাকীৰ পাছত, সম্পূর্ণ তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাত প্রকাশিত হোৱা বাঁহী আলোচনীখনেও অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত এক বিশেষ স্থান লাভ কৰি আহিছে। নিভাঁজ অসমীয়া ৰচনা বীতি আৰু জাতীয়তাবাদৰ নতুন সুচনাৰে বাঁহী আছিল অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসৰ বাবে সঞ্জীৱনী স্বৰূপ। বাঁহীয়ে অসমীয়াক নিজৰ জাতিকে চিনি পাবলৈ শিকাইছিল আৰু বেজবৰুৱা আছিল ইয়াৰ অন্যতম হোতা।
এটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব যে, লক্ষীনাথ বেজবৰুৱাই সাহিত্য সাধনা কৰিছিল ঔপনিৱেশিকতাৰ কৱলত ককবকাই থকা জাতিটোৰ ভাষা-সাহিত্যৰ নিৰ্মাণ আৰু সমৃদ্ধিৰ বাবে। তেওঁ আছিল উত্তৰণৰ সাধক, প্রগতিশীল চিন্তাৰে পৰিপুষ্ট আৰু গভীৰ জীৱনবোধ থকা সাংস্কৃতিক খনিকৰ। অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিত বিশেষ অৱস্থাটোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁ ৰাজনীতিৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰজানীতিৰ কথা কৈছিল। ব্রিটিছ বিৰোধী আন্দোলনৰ লগত তেওঁৰ পোনপটীয়া সম্পর্ক নাছিল যদিও একে সময়তে পৰাধীন জাতিৰ ৰাজনীতি থাকিব নোৱাৰে বুলিও বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁৰ মতে, স্বাধীন জাতীয় জীৱনবোধেহে সুস্থ সাহিত্য সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ঔপনিৱেশিক শক্তিয়ে অসমীয়া ভাষাক নিজৰ মুলুকতে বিতাড়িত কৰি বঙালী ভাষাক চৰকাৰী ভাষাৰ মৰ্যদা দিব খুজিছিল। কিন্তু বিশ্বমুখী লক্ষ্মীনাথে ভাষা-সাহিত্যৰ উত্তৰণ যে বহিঃবিশ্বৰ সুস্থ সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ চিন্তাৰ সতে হোৱা আদান-প্রদানৰ জৰিয়তেহে সম্ভৱ, সেই কথাও গভীৰভাৱে বিশ্বাস কৰিছিল আৰু তেনে এক অনুশীলনত বঙালী ভাষা সাহিত্যৰ সফলতাক সশ্ৰদ্ধাৰে সোঁৱৰণ কৰিছিল। পৰাধীন জাতি এটাৰ ৰাজনীতি থাকিব নোৱাৰে বুলি ভবা বেজবৰুৱাই আধুনিক বিশ্বত সংঘটিত যুদ্ধত ৰাজনৈতিক-অর্থনীতি যে সাম্রাজ্যবাদ সেই কথা স্বীকাৰ কৰিছিল। এয়া নিঃসন্দেহে বেজবৰুৱাৰ গভীৰ ৰাজনৈতিক দূৰদৃষ্টিৰ পৰিচায়ক। তাৰোপৰি, বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যিক জীৱনত দুটা স্পষ্ট ধাৰা পৰিলক্ষিত হোৱা দেখা যায়। এটা সৃষ্টিশীল ধাৰা, আনটো সমালোচনামূলক ধাৰা। অৱশ্যে সৃষ্টিশীল সাহিত্যৰ মাজতো ব্যঙ্গকাৰ- সমালোচক বেজবৰুৱা সজীৱ হৈয়েই ৰৈছিল। সমালোচনামূলক ধাৰাটোৰ মূল সুৰ দুটা জাতীয় জীৱনৰ অতীত গৌৰৱ প্রতিষ্ঠা আৰু ব্যঙ্গৰ মাজেদি সমাজ সংস্কাৰ। বেজবৰুৱাৰ হাতত অসমীয়া ব্যঙ্গ সাহিত্যই যি মাত্রা পালে সেয়া আজিও অনতিক্রম্য হৈ ৰৈছে। সমালোচনামূলক ধাৰাটোৰ এক অনন্য সাধাৰণ স্মৃতি হ’ল বৈষ্ণৱ সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক গহীন প্রবন্ধসমূহ। অসমীয়া জাতীয় জীৱনত শংকৰদেৱক আধুনিক ৰূপত প্রতিষ্ঠা আৰু জাতীয় পৰিচয়ৰ মধ্যমণি ৰূপে প্রতিষ্ঠাত বেজবৰুৱাৰ অৱদান অনন্য ৷
তেওঁ আছিল অসমীয়া চুটিগল্পৰ জন্মদাতা। অসমীয়া সমালোচনা সাহিত্যৰো প্ৰথম জন্মদাতা বুলি তেওঁকেই ক’ব পাৰি। দ্বিতীয়তে, হাস্য ব্যংগ ৰচনাত তেওঁৰ স্থান আজিলৈকে কোনেও দখল কৰিব পৰা নাই। বিশেষকৈ, কৃপাবৰ চৰিত্ৰ বেজবৰুৱাৰ অনন্য সৃষ্টি। তেওঁৰ আত্মজীৱনীমূলক ৰচনা মোৰ জীৱন সোঁৱৰণখনি অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ উজ্জ্বল নিদর্শন হোৱাৰ লগতে সেই সময়ৰ অসমীয়া সমাজ জীৱনৰো এক জীবন্ত দলিল স্বৰূপ। জাতীয়তাবোধ, দেশপ্রেম আৰু ঐতিহ্যচেতনাই তেওঁক প্রথমৰ পৰাই উদ্বুদ্ধ কৰি আহিছে আৰু এই চেতনাৰেই সাহিত্য ৰচনা কৰি তেওঁ যুগে যুগে পাঠকৰ হৃদয় জয় কৰি আহিছে। তেওঁৰ কবিতা সম্ভাৰৰ ভিতৰত – ‘প্রিয়তমা’, ‘প্রিয়তমাৰ সৌন্দর্য’, ‘বীণ-বৰাগী’, ‘ধনবৰ আৰু ৰতনী’ আদি কবিতা আবেগ সঞ্চাৰী হোৱাৰ লগতে লোকউপাদানেৰেও সিক্ত। আনহাতে, ‘মোৰ দেশ’ বা “অ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ”-এ অসম সঙ্গীতৰ মৰ্যাদা পোৱাটোও তেওঁৰ জাতীয় প্ৰেমৰ উৎকৃষ্ট নিদর্শন। কদমকলি আৰু পদুমকলি কাব্যগ্রন্থ দুখনিয়ে বেজবৰুৱাৰ কাব্যপ্রতিভাক উজলাই ৰাখিছে। অসমৰ জাতীয় জীৱনৰ লগত বেজবৰুৱাৰ ইমানেই নিবিড় সম্পর্ক আছিল যে তেওঁৰ প্ৰতিটো ৰচনাতেই অসমৰ লোকসংস্কৃতি আৰু ভাষা-সাহিত্যৰ প্ৰতি অপত্য প্রেম জিলিকি উঠিছে। অৱশ্যে, এই কথাটোতো সন্দেহ নাই যে, বেজবৰুৱাৰ সৃষ্টিশীল সাহিত্য সৃষ্টিৰ অনুপ্ৰেৰণা ইংৰাজী অথবা বাংলা সাহিত্যহে আছিল। কিন্তু ইংৰাজী বা বাংলা সাহিত্যৰ আদৰ্শত গঢ় লৈ উঠিলেও তেওঁ কোনো বিষয়তে আনক অনুকৰণ কৰা দৃষ্টিগোচৰ হোৱা নাছিল। বৰঞ্চ বাহিৰৰ প্রভাৱত সম্পূর্ণভাৱে ঘৰুৱা ঠাঁচতহে তেওঁ সাহিত্যকর্ম সম্ভাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। জাতিৰ আত্মাক জনাৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফল স্বৰূপে আমি তেওঁৰ পৰা বুঢ়ী আইৰ সাধু, জুনুকা, ককাদেউতা আৰু নাতি ল’ৰা, শ্রী শ্রী শংকৰদেৱ, মহাপুৰুষ শ্রীশংকৰদেৱ আৰু শ্রীমাধৱদেৱ আদি সাহিত্য লাভ কৰোঁ। ইয়াৰ বাহিৰেও ধৰ্মৰ গধুৰ তত্ত্ব সম্পর্কে জ্ঞান লাভ কৰিবলৈ তেওঁ আমাক দিয়ে ভগবৎ কথা, তত্ত্বকথা, শ্রীকৃষ্ণকথা আদিৰ দৰে আলোচনাসমূহ। এইখিনিতে এটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব যে, এটা সম্ভ্রান্ত বৈষ্ণৱ পৰিয়ালত জন্মগ্রহণ কৰাৰ ফলস্বৰূপেই বেজবৰুৱাই শংকৰদেৱৰ আদর্শ, চিন্তা-চৰ্চা আৰু কৰ্মৰ লগত পৰিচয় লাভ কৰাৰ সুযোগ পাইছিল আৰু তাৰেই প্ৰভাৱ তেওঁৰ সাহিত্যকৰ্মতো পৰিছিল।
বেজবৰুৱাৰ আধুনিক, সংস্কাৰমুক্ত দৃষ্টিভংগীৰ পৰিচয় তেওঁৰ হাস্য-ব্যংগ ৰচনাসমূহতো পোৱা গৈছে, যাৰ বাবেই তেওঁ ‘ৰসৰাজ’ উপাধি লাভ কৰিছিল। কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কাকতৰ টোপোলা, কৃপাবৰ বৰুৱাৰ ওভতনি, কৃপাবৰ বৰুৱাৰ ভাৱৰ বুৰবুৰণি, বৰবৰুৱাৰ বুলনি আৰু বৰবৰুৱাৰ চিন্তাৰ শিলগুটি আদি তেওঁৰ ব্যংগ সাহিত্যৰ উৎকৃষ্ট সংকলন। অসমীয়া সমাজক অন্ধকাৰ আৰু কু-সংস্কাৰৰ গৰাহৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যৰেই তেওঁ উক্ত শ্ৰেণীৰ সাহিত্যৰাজীৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও নোমল, পাঁচনি, চিকৰপতি-নিকৰপতি আদি বিমল হাস্য ৰস যুক্ত প্রহসন কেইখনৰ উদ্দেশ্যও আছিল- হাস্যৰসৰ চলেৰে অসমীয়া সমাজৰ দুৰ্নীতিৰ স্বৰূপ উদঙাই দেখুওৱা। মুঠতে অন্ধবিশ্বাস, কু-সংস্কাৰ, ভণ্ডামি, হীনমান্যতা আৰু আনুকৰণপ্রিয়তা আদিক অসমীয়া সমাজৰ পৰা আঁতৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যৰেই তেওঁৰ সমাজ সংস্কাৰকৰ ভূমিকাও গ্রহণ কৰিছিল। অসমীয়া চুটিগল্পৰ জন্মদাতা বেজবৰুৱাই আকৌ সাধুকথা আৰু চুটিগল্পৰ মাজত বিশেষ পার্থক্য ৰখা নাছিল। তেওঁ নিজেই সেই কথা উল্লেখ কৰিছে। সেয়ে বেজবৰুৱাৰ বহুতো চুটিগল্প প্রাচীন সাধুকথা আৰু আধুনিক চুটিগল্পৰ মাজৰ বস্তু। অসমৰ ঐতিহ্য সন্ধান কৰাৰ লগতে ইউৰোপীয় চুটিগল্পৰ সমন্বয় ঘটাই যে তেওঁ চুটিগল্প ৰচনা কৰিছিল, তাত সন্দেহ নাই। ‘ভোকেন্দ্র বৰুৱা,’ ‘ভেমপুৰীয়া মৌজাদাৰ’, ‘জাতিৰামৰ জাত’, আদিৰ দৰে গল্পত তেওঁৰ ঐতিহ্যৰ সন্ধানৰ লগতে আধুনিক সংস্কাৰকামী মনটোৰো প্ৰকাশ ঘটিছে। ইয়াৰ উপৰি ‘ভদৰী’, ‘মুক্তি’, ‘পাতমুগী’, ‘আমালৈ নেপাহৰিব’, ‘জয়ন্তী’, ‘চোৰ’, ‘কন্যা’ আদি গল্পত অসমীয়া লোকসমাজ, সমাজৰ ভিন্ ভিন্ স্তৰৰ স্ত্রী-পুৰুষৰ চৰিত্ৰ নিৰ্মাণ, ঠগ-প্ৰৱঞ্চনা-ভণ্ডামি আদিৰ লগতে প্ৰকৃতিৰ সতে লোকসমাজৰ অবিছিন্ন সম্পর্ক আদিক ফুটাই তুলিবলৈ যত্ন কৰিছে। সুৰভী, সাধুকথাৰ কুকি, জোনবিৰি, কেহোঁকলি আদি তেওঁৰ চুটিগল্পৰ সংকলন।
আধুনিক অসমীয়া নাটকৰ ইতিহাসতো বেজবৰুৱাই উল্লেখযোগ্য স্থান দখল কৰিছে। চক্ৰধ্বজ সিংহ, বেলিমাৰ, জয়মতী কুঁৱৰী আদি নাটকত বুৰঞ্জীৰ পুনৰোদ্ধাৰৰ লগতে তেওঁৰ সৃষ্টিশীলতাৰো প্রকাশ ঘটিছে। উদাহৰণস্বৰূপে চক্ৰধ্বজ সিংহ নাটকখনত হাস্য ৰস সৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যৰে সৃষ্টি কৰা গজপুৰীয়া, গজপুৰীয়ানী; উদাৰতা আৰু ত্যাগৰ প্রতীক হিচাপে জয়মতী কুঁৱৰী নাটকৰ ‘ডালিমী’ চৰিত্ৰটো বেজবৰুৱাৰ নিজা সৃষ্টি। ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁৰ প্ৰহসন জাতীয় নাটক কেইখনতো বিভিন্ন কাল্পনিক ৰহণেৰে অসমীয়া জাতীয় ঐতিহ্যৰ অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ প্ৰয়াস দেখা গৈছে। তেওঁৰ একমাত্র উপন্যাস পদুম কুঁৱৰীৰ জৰিয়তেও তেওঁ ঐতিহাসিক সচেতনতা আৰুজাতীয় প্ৰীতিৰ সুন্দৰ সংযোগ ঘটাইছে। এইদৰেই দেখা যায় যে বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যিক প্রতিভাই অসমীয়া সাহিত্য জগতক সমৃদ্ধ কৰাৰ লগতে এক বিশেষ ধৰণৰ প্ৰভাৱো পেলাই থৈ গৈছে। সেইদৰে, অসমীয়া সাংস্কৃতিৰ পথাৰখনলৈও বেজবৰুৱাই অভূতপূর্ব অৱদান আগবঢ়াইছে। প্রকৃতার্থত তেওঁৰ জাতীয় প্ৰীতিৰ মূলতে আছিল সাংস্কৃতিক সম্ভাবনা। জাতীয় চৈতন্য আৰু সাংস্কৃতিক চেতনাৰ উদ্রেক ঘটাবলৈকে বেজবৰুৱাই হাতত কলম তুলি লৈছিল বুলি ক’ব পাৰি। বহু ক্ষেত্ৰত কলা-সাহিত্যতকৈও জাতীয় আৰু সাংস্কৃতিক চেতনাৰ উদ্রেক ঘটোৱাটোহে তেওঁৰ মূল উদেশ্য আছিল যেন বোধ হয়।

আচলতে, বেজবৰুৱাৰ ভাষা প্ৰেমৰ মাজতেই লুকাই আছিল সাংস্কৃতিক পৰাকাষ্ঠা। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰথমেই তেওঁৰ দ্বাৰা সংকলিত সাধুকথাখিনিৰ কথা ক’ব পাৰি। যিহেতু লোকসংস্কৃতিৰ অংশ হিচাপে সাধুকথাবোৰ জাতীয় জীৱনৰ এক মূল্যৱান সাংস্কৃতিক সম্পদ। বুঢ়ী আইৰ সাধু, ককাদেউতা আৰু নাতি ল’ৰা, জুনুকা আদি আপুৰুগীয়া সংকলনবোৰৰ মাজত তেওঁৰ সেই প্রচেষ্টা দেখা যায়। সাধুকথাৰ আধাৰতেই ৰচনা কৰা তেওঁৰ ধেমেলীয়া নাট কেইখনতো লোকগীতৰ সুৰৰ সংযোগ ঘটা দেখা যায়, যিবোৰ সাংস্কৃতিক চেতনাৰে অপূর্ব নিদর্শন।
তেওঁৰ কাহিনী গীতৰ আধাৰত ৰচিত মালিতা কেইটিও সাংস্কৃতিক চেতনাৰেই নিদর্শন য’ত ৰন্ধ্রে বন্ধে জন-জীৱনৰ বং-বিৰঙী সাংস্কৃতিক চিত্র ফুটি উঠিছে। তেওঁৰ ‘বৰদৈচিলা’, ‘বিহুৱান’ আদি কবিতাতো অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ উল্লেখ ঘটিছে-
যাগৈ বিহুৱা
চিলা বৰদৈয়া
খাগৈ মাৰৰ ঘৰত চিৰা।
উভতি আহোতে দৈ পইতা দিম
(বৰদৈচিলা) বহুৱাম পাৰি বৰপীৰা।।
ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁৰ ‘মোৰ দেশ’, ‘অসম সঙ্গীত’, ‘ব্রহ্মপুত্র সংগীত’, ‘আমাৰ জন্মভূমি’, ‘বিহু’, আদি গীতো লোকসংস্কৃতিৰ অন্যতম বার্তাবাহক। অসমৰ প্ৰতি থকা গভীৰ শ্রদ্ধা আৰু ভালপোৱাৰ বাবেই ‘মোৰ দেশ’ৰ দৰে তীব্র দেশাত্মবোধৰ কবিতা তেওঁ ৰচনা কৰিব পাৰিছিল। দেশৰ মাটি-পানী, পুৰাণ-ইতিহাস, স্থাপত্য- ভাস্কর্য, শিল্পকলা, উৎসৱ-অনুষ্ঠান, আচাৰ-বিচাৰ, ধৰ্ম-সংস্কৃতি আদি সকলোবোৰকে তেওঁ বুকুত কঢ়িয়াইছিল আৰু অসমীয়া বর্ণিল সংস্কৃতিক গীতটিৰ মাজত তুলি দিছিল। তেওঁৰ ‘অসম সংগীত’ নামৰ গীতটিত কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা, শংকৰদেৱৰ পৰা আৰম্ভ কৰি লাচিত, জয়মতী, মোমাই তামুলী, হেমচন্দ্র, ঢেকিয়াল ফুকন, গুণাভিৰাম, মাণিক চন্দ্র, জগন্নাথ বৰুৱা আদিৰ জয়গুণ গাইছিল। আমাৰ জাতীয় চৰিত্ৰসমূহক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি দেশক আগুৱাই নিয়াৰ উদেশ্য তেওঁৰ তীব্র জাতীয় দায়ৱদ্ধতা আৰু সাংস্কৃতিক চেতনাৰ পৰিচায়ক ৷ ‘অসম সঙ্গীত’ত বেজবৰুৱাই উল্লেখ কৰা আহ্বানৰ মাজত অসমীয়াৰ বাবে প্ৰচুৰ জাতীয়তাবোধ, দেশপ্ৰেম তথা সাংস্কৃতিক সচেতনতাৰ আহ্বান লক্ষ্য কৰা যায়-
হেৰা অসমীয়া
নোহোৱা দুখীয়া
কিহৰ দুখীয়া হ’বা?
নিজক নাপাহৰি
প্রভুক সুৱৰি
লাগাচোন সুফল পাবা।
‘অসম সঙ্গীত’ৰ দৰেই তেওঁৰ ‘ব্রহ্মপুত্র সঙ্গীতো’ সাংস্কৃতিক চেতনাৰ প্রতীক। বেজবৰুৱাই ৰচনা কৰা ‘বিহু’ নামৰ গীতটোত অসমীয়া বিহু কেন্দ্রিক আচাৰ-নীতিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰং- ৰহইচ তথা আনন্দ-উছাহৰ অপূর্ব সংযোগ ঘটিছে। অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ অন্যতম বাহক বিহুৰ যি ৰং স্ফুর্তি সেয়া গীতৰ মাজেৰে হুবহুভাৱে তুলি ধৰি তেওঁ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ভৰাঁল টনকিয়াল কৰি গৈছে।
কবিতা আৰু গীত পদবোৰৰ বাহিৰেও তেওঁৰ বুৰঞ্জীমূলক নাটকসমূহত অসমীয়া সংস্কৃতিত প্ৰায়বোৰ দিশেই ৰক্ষিত হৈছে। তেওঁৰ প্রায়কেইখন নাটকতেই আহোম যুগৰ নীতি- আদৰ্শৰ লগতে আন আন ভালেমান সামাজিক ৰীতি-নীতি প্রতিবিম্বিত হৈছিল, যিবোৰ আছিল অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ঐতিহ্যৰ বাহক। উদাহৰণস্বৰূপে ক’ব পাৰি আহোম ৰজাসকলে যুদ্ধৰ বাবে শুভক্ষণ গণনা কৰা, যুদ্ধত জয়ী হ’লে উৎসৱ-অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা, মন্দিৰ-দেৱালয়ত চাকি জ্বলোৱা, সৈনিক সেনাপতিক বটা-বাহন দিয়া, সত্র-থান আদিলৈ সোণ-ৰূপ আগবঢ়োৱা, গোঁসাই-ব্রাহ্মণক চাউল-সিধা দিয়া আদি পৰম্পৰাবোৰ উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ বাহিৰেও চক্ৰধ্বজ সিংহ নাটকত চেনেহীয়ে তাতঁশালত ফুল বোৱা, গদাধৰ ৰজাত কমলাই মুগা-ৰিহা বোৱা আদি নিঃসন্দেহে অসমীয়া সংস্কৃতি তথা ঐতিহ্যৰ পৰিচায়ক। ৰিহা-মেখেলা, আঁচু সূতাৰ ফুল তোলা, হাতত খাৰু পিন্ধা আদিবোৰ কথাই বেজবৰুৱাৰ সাংস্কৃতিক মনৰ পৰিচয় দিয়ে।
তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ সাধুকথাতেই অসমৰ সহজ-সৰল লোকজীৱন ফুটি উঠিছে। তেওঁৰ হাস্য-ব্যংগ ৰচনাসমূহতো ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি চেতনা পৰিলক্ষিত হয়। অসমীয়া গ্রাম্য সংস্কৃতিৰ নিভাঁজ চিত্র আঁকাৰ উপৰি তেওঁ পৰস্পৰকে নতুন দৃষ্টিভঙ্গীৰে চোৱাৰো প্ৰয়াস কৰিছিল তেওঁৰ কেইবাটাও গল্পত। বেজবৰুৱাৰ সংস্কাৰকামী মনটোৱে ঐতিহ্য ৰক্ষাৰ নামত অন্ধ অনুকৰণক সমর্থন কৰা নাছিল সেয়ে তেওঁ সংস্কৃতি চর্চাৰ জৰিয়তে সমাজৰ সংস্কাৰ সাধন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। বেজবৰুৱাৰ সংস্কৃতিৱান মনটোত শংকৰী সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱো মন কৰা যায়। তেওঁৰ বৈষ্ণৱধর্ম আৰু দর্শন সম্পৰ্কীয় ৰচনাসমূহত এই শংকৰী ধৰ্ম-সংস্কৃতিৰ শিক্ষাই যে গভীৰভাৱে প্রভাৱ পেলাইছিল সেয়া নক’লেও হ’ব। আগতেই উল্লেখ কৰি অহা হৈছে যে, বেজবৰুৱাৰ মতে বহিঃ বিশ্বৰ স’তে হোৱা আদান- প্রদানে ভাষা-সাহিত্যক পাৰস্পৰিক অৱদানেৰে সমৃদ্ধ কৰি তোলে। এই দৰ্শনৰ আধাৰতেই লক্ষ্মীনাথে ইংৰাজী সাহিত্য আৰু বঙলা সাহিত্যৰ বিচাৰ কৰিছে।
পৰিশেষত ক’ব পাৰি, মূলতঃ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই জাতি নিৰ্মাণৰ বাবেই সাহিত্য সৃষ্টি কৰিছিল। গল্প, কবিতা, নাটক অথবা ব্যংগ সাহিত্যৰ জৰিয়তে তেওঁ জাতীয় উত্তৰণত বাবে আহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল আৰু তেওঁ সফলো হৈছিল। জাতিটোৰ প্ৰতি থকা এনে গভীৰ দায়িত্ববোধে তেওঁক এক বিশাল সাহিত্যৰাজী সৃষ্টি কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছিল আৰু কলমটোকে তেওঁ অস্ত্র হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। নক’লেও হ’ব যে জাতীয় সাহিত্যৰ লগত জাতীয় জীৱনৰ ওতপ্রোত সম্পর্ক। এই কথালৈ লক্ষ্য ৰাখিয়েই বেজবৰুৱাই এইবুলি কৈছিল যে “জাতীয় জীৱন সংকীর্ণ হ’লে জতীয় সাহিত্যও সেই সংকীর্ণতাৰ পৰা হাত সাৰিব নোৱাৰে। যি জাতিৰ জীৱন মুক্ত আৰু স্বাধীন, সেই জাতিৰ সাহিত্য মুক্ত, স্বাধীন আৰু অব্যাহত জাতি, সেই সাহিত্যই নির্ভয়ে, নিঃসংকোচে কল্পনা আৰু ভাবৰ ৰাজ্যত স্বচ্ছন্দে বিচৰণ কৰিব পাৰে, যি সোনকালে কদাপিও বিদেশী বিজাতিৰে সৈতে ভাৱ আৰু কল্পনাৰ আদান-প্রদানত নিজৰ অস্তিত্ব হেৰুৱাৰ ভয় কৰি নিজক সংকুচিত কৰি নুফুৰে।”
( লিখক শিক্ষাবিভাগৰ বিশ্বনাথ জিলাৰ নলবাৰী মণ্ডলৰ মণ্ডল সমল কেন্দ্র সমন্বয়ক )