ভেদাইলতা প্ৰায় সকলো মানুহে চিনিপায় । পাত মোহাৰিলেই বেয়া গোন্ধ ওলায় যদিও খাওতে তেনে গোন্ধ নেপায় । ই শৰীৰৰ নানা ৰোগত বজাৰত কিনা দামী দামী টনিকতকৈও বহুত বেচি ভাল কাম দিয়ে। শকত হোৱাটোই সুস্বাস্থ্য নহয়। পেটতো ভালে থাকিলে শৰীৰত বেমাৰ আজাৰ কমে , বেমাৰ আজাৰ নহলে মন ভাল হয়, মন ভাল হলে চিন্তা ভাৱনাবোৰ ভাল হয়, তাকেহে কয় স্বাস্থ্য । বন- দৰৱৰ নিয়মিত ব্যৱহাৰে অটুত স্বাস্থ্য গঢ়িব পাৰে।
১। পেটৰ যিকোনো ৰোগৰ বাবে ৰামবান সদৃশ কাম কৰে । ৰোগী বা নিৰোগী যিকোনো লোকে
৪। গাৰ বিষ হলে বা দিনটো কষ্টৰ কাম কৰি গা বিষালে ১০/১২খিলা পাত আৰু ২/৩কোহ নহৰু থেতেলাই একাপ পানী আৰু অকনমান নিমখ মিহলাই খালে আৰাম পায় গাঁঠিৰ বিষ হলেও ভাল ফল পায় ।
৬। সন্তান প্ৰসৱৰ পিচত ভেদাইলতাত কেচাহালধি মিহলাই আঞ্জা বনাই খুৱাব(বেচিকৈ উতলাব নালাগে) এনে কৰিলে প্ৰসৱৰ বিষ বেদনা কমে।
৭। হাড় ভাঙিলে বা খুন্দা খাই দুখ পালে ইয়াৰ পাত বটি বান্ধি দিব আৰু দিনত ২-৩বাৰ ৰস খাব।
১০। ভেদাইলতা শুক্ৰবৰ্ধক, বল শক্তি দায়ক ।
ভেদাইলতাৰ লগতে মানিমুনিৰো বহুত ঔষধি গুণ আছে ।
লেখক: যতীন দাস
