ওদালগুৰি জিলাৰ ৰৌতা চাৰিআলিৰ সমীপৱৰ্তী   ইকৰাবাৰী সাহিত্য সভাৰ  সদস্য তথা ২ নং বঁটা বাৰী গাঁৱৰ নিবাসী আৰু গাঁওৰক্ষী বাহিনীৰ সম্পাদক ,ধৰ্মপ্ৰাণ ব্যক্তি পূৰণ ডেকাৰ সোঁৱৰণত কালি ১৮ নবেম্বৰত এখন স্মৃতিচাৰণ সভা অনুষ্ঠিত হৈ যায় । বটাবাৰীৰ  প্ৰয়াত ডেকাৰ নিজা বাসগৃহত এক গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ পৰিৱেশত শিক্ষক ডালিম কছাৰীয়ে আত ধৰা  এই স্মৃতিচাৰণ সভাত পৌৰহিত্য কৰে ২ নং বতাবাৰী শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সত্ৰৰ পাঠক নৰেন ডেকাই । ৰৌতা গাঁওৰক্ষী বাহিনী আৰু বটাবাৰী গাওঁ উন্নয়ন সমিতিৰ যুটীয়া উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হোৱা স্মৃতিচাৰণ সভাত উপস্থিত হৈ গাওঁৰক্ষীৰ উপদেষ্টা সমিতিৰ সভাপতি নিৰ্মল দাসে  বৈকুণ্ঠগামী পূৰণ  ডেকাৰ জীৱনৰ কৰ্মৰাজিৰ ওপৰত আলোকপাত কৰাৰ উপৰিও প্ৰয়াত ডেকাই সমাজত আগবঢ়াই যোৱা ত্যাগৰ কথা স্মৰণ কৰে । বিটিএডিৰ প্ৰাক্তন কাৰ্যবাহী সদস্য মিঠাৰাম বসুমতাৰীওঁ এই স্মৃতি চাৰণসভাত অংশ গ্ৰহণ কৰি মাৰ্জিত, অমায়িক দায়িত্ব আৰু নিষ্ঠাসহকাৰে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰা ডেকাৰ মৃত্যুত ৰৌতা গাওঁৰক্ষী বাহিনীৰ অপূৰণীয় ক্ষতি হোৱা বুলি উল্লেখ কৰি ২ নং বটাবাৰী গাওঁ উন্নয়ন সমিতিয়ে এজন নিষ্ঠাৱান কৰ্মী অকালতে হেৰুৱাব লগা হ’ল বুলি মৃত পৰিয়াল বৰ্গক প্ৰাক্তন  ই এম মিঠাৰাম  বসুমতাৰীয়ে  সমবেদনা জ্ঞাপন কৰে । পুৱা  প্ৰয়াত পূৰণ চন্দ্ৰ ডেকাৰ সহধৰ্মিনী গুণেশ্বৰী ডেকাই তেখেতৰ স্বামীৰ প্ৰবিত্ৰ  স্মৃতিত পুস্পাঞ্জলী অৰ্পণ কৰি এক মিনিট সময় মৌন প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ পিছতে  অনুষ্ঠিত হোৱা এই স্মৃতি চাৰণ সভাত  ওদালগুৰি জিলা আক্ৰাছুৰ সম্পাদক মিঠুন বৰুৱা, ৰৌতা কোচ ৰাজবংশী সন্মিলনীৰ সভাপতি পবিত্ৰ ডেকা, কুদ্দুচ আলিৰ লগতে অঞ্চলটোৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠানৰ বিষয়ববীয়া আৰু কেবাখনো সত্ৰৰ ভক্তসকল উপস্হিত আছিল । উক্ত  ম্মৃতি চাৰণ সভাতেই  মৃত পূৰণ  ডেকাৰ সোঁৱৰণীত কেবাখনো  সম্বৰ্ধনা পত্ৰ পৰিয়ালক বৰ্গৰৰ হাতত  প্ৰদান কৰে ।

 হাজোৰ বৰম্বৈ পাহাৰৰ দাতিত ১৯৫১ চনত স্থাপিত বাপুজী সনাতন আশ্ৰমত অইন বছৰৰ দৰে এইবছৰো আঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথি উপলক্ষে শ্ৰী শ্ৰী বিষ্ণু অৰ্চনা দিৱস আৰু একনাম কীৰ্তন মহোৎসৱ দুদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে অনুস্থিত হৈছে। তদুপলক্ষে পুৱা প্ৰভাত ফেৰীৰে আৰম্ভ কৰি যুগল প্ৰসঙ্গ, আশ্ৰমৰ ধ্বজা উত্তোলন, বিষ্ণু অৰ্চনা পূজাকে ধৰি ভাগৱত পাঠেৰে প্ৰথম দিনৰ কাৰ্যসূচী সমাপ্ত হয়। ইফালে এই অনুস্থানৰ সৈতে সংগতি এক বিনামূলীয়া চিকিৎসা প্ৰদান কাৰ্যসূচীও অনুস্থিত হয়। ড° ভূৱনেশ্বৰ বৰুৱা কৰ্কট প্ৰতিস্থানৰ আন্ত: গাঠনিৰ অধীনত অনুস্থিত বিনামূলীয়া চিকিৎসা সেৱা অনুস্থানত কৰ্কট প্ৰতিস্থান খনৰ সহযোগী অধ্যাপক ড° শ্ৰাৱনা মিশ্ৰ ভাগৱতীৰ নেতৃত্বত এটি সজাতি দলে হাজোৰ কলিতাকুছি আদৰ্শ চিকিৎসালয়ৰ অধীক্ষক ড° দীনেশ দাসৰ সহযোগত বাপুজী সনাতন আশ্ৰমত প্ৰায় শতাধিক ভক্তক দিনজোৰা কাৰ্যসূচীৰে চিকিৎসা প্ৰদান কৰে। কৰ্কট ৰোগৰ কেইবাটাও লক্ষণ পৰীক্ষা কৰাৰ লগতে উচ্চ ৰক্তচাপ, মধুমেহকে ধৰি কৰ্কট ৰোগৰ সজাগতা মূলক এখন সভাও অনুষ্ঠিত কৰে।

প্ৰাচীন কালৰ পৰাই হাজো লোক-উৎসৱৰ ফালৰ পৰা অতি চহকী অঞ্চল।হাজোত বিভিন্ন লোক-উৎসৱৰ পৰম্পৰা চাৰিওফালে সিচৰিত হৈ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত এটি উল্লেখযোগ্য উৎসৱ হল “চ’ৰেই বৰাত”বা”চৰাই পূজা”।এই ব্ৰতক “কাত্যায়নী ব্ৰত বুলিও কোৱা হয়।স্থানীয় গীও-মাতেৰে এই উৎসৱটি অতি চহকী। “চৰাই পূজা” আঘোণ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথি অৰ্থাৎ মহ’হোৰ দিনা উদযাপন কৰা হয়।আদিতে অকুমাৰী ছোৱালীবিলাকে বোৱতী নৈৰ পাৰত এই পূজা ভাগ অনুস্থিত কৰিছিল।ৰাধা আৰু গোপী সকলে হেনো শ্ৰীকৃষ্ণক পতি ৰূপে পাৱলৈ যমুনা নৈৰ পাৰত গৌৰীব্ৰত পালন কৰিছিল। এই পুজাভাগো তাৰে এটি ৰূপ বুলি পুৰণি কালৰ পৰাই এক প্ৰৱচন চলি আহিছে।তেতিয়াৰ পৰাই মনোমত স্বামী পাৱলৈ এই ব্ৰতৰ প্ৰচলন হৈ আহিছে।ব্ৰত কৰা ছোৱালীবোৰক গোপী বুলি কোৱা হয়।গোপীসকলে পুজাৰ কিছুদিন আগৰ পৰাই এবিধ বিশেষ মাটিৰে বিভিন্ন ধৰণৰ চৰাই তৈয়াৰ কৰে।এযোৰ এযোৰকৈ চৰাই বাঁহৰ শলাত বিন্ধাই ৰ’দত শুকাই টান কৰি লয় আৰু কিছুমান সৰু সৰু আকৃতিৰ চৰাই একেলগে তৈয়াৰ কৰি মাটিৰ চেপেটা আকৃতিৰ লাৰু কৰি বাহৰ শলাত বিন্ধাই দিয়ে।এইটোক চৰাইৰ জুম বা জুমুৰি কয়।চৰাইবোৰত প্ৰাকৃতিক ভাৱে ৰঙ বোলোৱা হয়।চাউলৰ গুৰিত জুবুৰিয়াই বগা কৰি লোৱা হয়,তাৰ পিছত পুই শাকৰ গুটিৰ ৰঙ,হালধী,সেন্দুৰ আদিৰে সুন্দৰকৈ ৰং দি চৰাইবোৰ দেখিৱলৈ ধুনীয়া কৰি লোৱা হয় আৰুএই জুমুৰিবোৰকে অৰ্থাৎ চৰাইবোৰকে পূজা কৰা হয়।
এই ব্ৰতৰ আৰু দুবিধ প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী হ’ল “সোভেৰী” আৰু “চৰাই ফুল”। সোভেৰী হ’ল এটি মণিকুট আকৃতিৰ অকণমানি সৰু গৃহ যাক কলগছ আৰু বাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়। আজি-কালি অৱেশ্যে ইয়াক ৰঙচঙীয়া কাগজেৰে আটকধুনীয়াকৈ তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়।সোভেৰীক কিছুমানে আকৌ সাজো বুলি ও কয়। এই সাজোক লৈ স্থানীয় ভাষাত অতি মনোমোহা গীত-মাতৰো প্ৰচলন আছে।যেনে-
“আমাৰ সাজো আমাৰ সাজো অ“আমাৰ সাজো সৰু অৰূপে জিলমিল কৰে চোতালেআমাৰ সাজোই কান্দবে লাগছিসোণিৰ সাৰু লাগে অৰূপে জিলমিল কৰে চোতালে”।
সোভেৰীৰ চাৰিওফালে “চৰাই ফুলৰ ঠানিৰে সজাই দিয়া হয়।সৰু সৰু ৰঙা ৰঙৰ ফুলবিধ দেখিৱলৈ বৰ শুৱনি।এই “চৰাই ফুল”ক লৈয়ো সুন্দৰ গীত ৰচিত হৈছে।যেনে-
“আজিহে চ’ৰেই ফুল চিকিনে- মিকিনেঅ’ত ৰাতি আছিলা কতঅ’ত ৰাতি আছিলো মই কেদাৰৰ পাহাৰতগোপী সবে নমাইলা মোক”।।
পূজাৰ আগদিনাখনৰ পৰাই গোপীসকলে গধুলী হবিচান্ন কৰি পিছদিনা উপবাসে থাকি এই ব্ৰত কৰা নিয়ম। এই পূজাখনত কাত্যায়নী দেৱীক পূজা কৰা হয়।দূৰ্গা পূজা এখনত যিমান পূজাৰ সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন এই পূজাভাগতো সিমান খিনি সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন হয়।হোমৰ আহুতি প্ৰদান কৰি এই পূজা ভাগ সমাপ্ত কৰা হয়।পূজা ভাগ সন্ধিয়াৰ পিছত হে অনুস্থিত কৰা হয়। সম্পুৰ্ণ বৈদিক আৰু মাঙ্গলিক নিয়মেৰে এই ব্ৰত পালন কৰিব লাগে।পূজাৰ শেষত “সোভেৰী”টো বোৱতী পানীত উটুৱাই দিয়াৰ নিয়ম।অকুমাৰী ছোৱালী এজনীয়ে “সোভেৰী”টো মুৰত লৈ গৈ পানীত সেৱা কৰি উটুৱাই দিয়ে।”সোভেৰী” লোৱা গোপী জনীক লৈও কিছুমান গীত প্ৰচলন আছে।যেনে-
“ঔৰ তলে তলে ঝিৰ ঝিৰ পানীকাৱৈ মাছটো ধৰিছে উজেনীকাৱৈ মাছটোক ভালকৈ কছাসোভেৰী অতাৱাক ভাত খাবা যাচামাতাঁওতে মাতাঁওতে বহিল পাটোতপ্ৰথমোৰ গৰাহোত বজিল কাটা
আনি দিয়ৰে টেঙা দৈ গলোৰ কটা যাক বৈআনি দিযৰে পকা কল গলো কাটা যাক তল”।।এনে ধৰণে বিভিন্ন ৰঙ-ধেমালি কৰি এই ব্ৰত অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰাই পালন কৰি অহা হৈছে আৰু বৰ্তমানেও আঘোণৰ পূৰ্ণিমাৰ নিশা হাজো অঞ্চলৰ চাৰিওফালে অতি উলহ-মালহেৰে এই” চ’ৰেই বৰাত ” বা “চৰাই পূূজা ” অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে।

গহপুৰৰ বৌদ্ধিক সমাজৰ উদ্যোগত শিক্ষাবিদ তথা সমাজকৰ্মী মতি বৰাৰ এখনি স্মৃতিচাৰণ সভা অনুষ্ঠিত হৈ যায়। ১৭ নবেম্বৰ বিয়লি ১.৩০ বজাৰ পৰা অনুষ্ঠিত স্মৃতিচাৰণ সভাত শিক্ষাবিদ মতি বৰা সম্পৰ্কীয় ২৫০ পৃষ্ঠাৰ এখনি স্মাৰক গ্ৰন্থ উন্মোচন কৰা হয়। বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ মতি বৰাৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তিৰ এমাহ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত অনুষ্ঠিত স্মৃতিচাৰণ সভাখনি গহপুুুৰ নগৰৰ ৰূপনগৰস্থিত তেওঁৰ বাসগৃহত অনুষ্ঠিত হয়। বিশিষ্ট কবি তথা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক নগেন কোঁৱৰৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত সভাখনিত প্ৰয়াত মতি বৰাৰ প্ৰতিচ্ছিৰ কাষত বন্তি প্ৰজ্বলন কৰে অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্ৰধান শিক্ষক তথা একালৰ ছাত্ৰ কীৰ্তি কুমাৰ শৰ্মাই। পুষ্পাঞ্জলি অৰ্পণ কৰে ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ গজেন বৰুৱাই। তেওঁলোকে প্ৰয়াত মতি বৰা জীৱন শৈলীৰ সম্পৰ্কে নাতিদীৰ্ঘ বক্তব্য আগবঢ়ায়। বিপুল কুমাৰ দিহিঙীয়াই আঁতধৰা অনুষ্ঠানটিত শিক্ষাবিদ মতি বৰাৰ পত্নী ৰীণা বৰাই আদৰণী ভাষণ আগবঢ়ায় আৱেগিক হৈ ফৰে। ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক প্ৰদীপ দত্তই ‘ব্যক্তিত্বৰ সৌৰভ’ স্মাৰক গ্ৰন্থখনি উন্মোচন কৰি গহপুুুৰৰ অতি পৰিচিত শিক্ষাবিদ তথা গহপুুুৰৰ এগৰাকী অভিভাৱক স্বৰূপ ব্যক্তিত্বৰ পৰিচয় প্ৰকাশ আদৰণীয় বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁৰ আদৰ্শ নৱ-প্ৰজন্মৰ বাবে সদায়ে পাথেয় হৈ ৰ’ব বুলি গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য আগবঢ়ায়। গহপুৰৰ বৌদ্ধিক সমাজৰ হৈ নগেন কোঁৱৰ, সবিতা কোঁৱৰ, জগদীশ শৰ্মা, সুৰেণ শৰ্মা, বিপুল কুমাৰ দিহিঙীয়া, অঞ্জু বৰা দত্ত, অৰ্চনা বৰা গগৈৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত স্মাৰক গ্ৰন্থত শিক্ষাবিদ মতি বৰাৰ ব্যক্তিত্বৰ বিষয়ে অৰ্ধশতাধিক সুধীজনে তেওঁলোকৰ লেখনিৰে গ্ৰন্থখনি সমৃদ্ধ কৰিছে। সভাত ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ তথা বিশিষ্ট লেখক ড০ অঞ্জন কুমাৰ ওজা, বিশ্বনাথ জিলা নাট্য সন্মিলনৰ সভাপতি তথা বিশিষ্ট কবি বংশী বৰা, গহপুুুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ তথা গহপুুুৰ কবি কাননৰ সভানেত্ৰী নিকুঞ্জ কোঁৱৰ মহন্ত, গহপুুুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ কবিৰাজ শৰ্মা, সিদ্ধেশ্বৰ হাজৰিকা, পদ্মকান্ত ভূঞা, গোপাল নেৱাৰকে ধৰি ভালেকেইগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে শিক্ষাবিদ মতি বৰাৰ ব্যক্তিত্বৰ বিষয়ে নাতিদীৰ্ঘ বক্তব্য আগবঢ়ায়। শিশু শিল্পী দেৱাশিস বৰাই বৰগীত পৰিৱেশন কৰি অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰা সভাত মতি বৰাৰ একালৰ অতি ঘনিষ্ঠ তথা ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক দুৰ্গা প্ৰসাদ সভাপণ্ডিতৰ মতি বৰা সম্পৰ্কীয় এটি লেখা পাঠ কৰে সম্পাদনা সমিতিৰ অন্যতম সদস্য জগদীশ শৰ্মাই।

ঢেকীয়াজুলি মহকুমা নাগৰিক মঞ্চৰ উদ্যোগত যোৱাহ১৫ নবেম্বৰত ঢেকীয়াজুলি ৰাজহুৱা পুথিঁভৰালত  শিক্ষাবিদ-গৱেষক ডক্টৰ বাণীকান্ত কাকতিদেৱৰ স্মৃতি দিৱস পালন কৰা হয় ৷ বিয়লি ২-৩০ বজাত বন্তি প্ৰজ্বলন কাৰ্যসূচীৰে স্মৃতি দিৱসৰ অনুষ্ঠান আৰম্ভ হয় ৷ এই উপলক্ষে মুকলি সভা অনুষ্ঠিত কৰা হয় ৷ ঢেকীয়াজুলি মহকুমা নাগৰিক মঞ্চৰ সভাপতি খগেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ সভাপতিত্বত অনুষ্ঠিত মুকলি সভাত শিঙৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয় শিক্ষক প্ৰভাকৰ বৰ্মন আৰু লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ড:হৰিপ্ৰসাদ বৰুৱাই নিৰ্দিষ্ট বক্তাৰ ভাষণ প্ৰদান কৰি বাণীকান্ত কাকতিৰ জীৱন-দৰ্শনৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে ৷ সভাত ভাষণ প্ৰদান কৰি অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয় শিক্ষক প্ৰভাকৰ বৰ্মনে কয়, ডক্টৰ বাণীকান্ত কাকতিয়ে অসমীয়া ভাষাক প্ৰতিষ্ঠিত কৰি থৈ গৈছে ৷ বৈষ্ণৱ আন্দোলনক জনমানসত নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত বাণীকান্ত কাকতিৰ যথেষ্ট অৱদান আছে বুলি তেওঁ ভাষণত উল্লেখ কৰে ৷ আনহাতে লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাস মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ড:হৰিপ্ৰসাদ বৰুৱাই কয়, বাণীকান্ত কাকতিয়ে সৰুৰে পৰা মেধাৰ পৰিচয় দিছিল ৷ বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাত কাকতিদেৱ সুখ্যাতি উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ লগতে অসম উপত্যকাৰ ভিতৰত জিলিকি উঠিছিল ৷ উল্লেখ্য যে,ঢেকীয়াজুলি মহকুমা নাগৰিক মঞ্চৰ সম্পাদক নাৰায়ণ ফয়েলে আতঁধৰা সভাখনত ঢেকীয়াজুলি শাখা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি ধ্ৰুৱভূষণ মহন্ত, ঢেকীয়াজুলি শাখা নেপালী সাহিত্য সভাৰ সভাপতি দেৱী প্ৰসাদ অধিকাৰী, উত্তৰ পূৱ সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক সন্মিলনৰ ঢেকীয়াজুলি শাখাৰ সভাপতি কবীন্দ্ৰ কুমাৰ দাস, অসম গোৰ্খা সন্মিলনৰ ঢেকীয়াজুলি শাখাৰ সভাপতি হিমসাগৰ উপাধ্যায়ে, অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক নৰেন্দ্ৰনাথ হালৈ, মহকুমা নাগৰিক মঞ্চৰ উপদেষ্টা প্ৰবোধ কুমাৰ দাস আদিয়ে বক্তব্য ৰাখি বাণীকান্ত কাকতিদেৱৰ অৱদানৰ কথা প্ৰকাশ কৰে ৷ সভাত অৱসৰপ্ৰাপ্ত বন বিষয়া প্ৰফুল্ল দাস, অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক দিপ্তী কুমাৰ কলিতা, সমাজকৰ্মী চন্দ্ৰ কটুৱাল, গোকুল বছনেত, জগদীশ খনাল, দীপক বোহোৰাৰ লগতে নাগৰিক মঞ্চৰ বিষয়ববীয়া আৰু সদস্য সকল উপস্থিত থাকে ।