সঠিক সময়ত আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব, দুপৰীয়া আৰু ৰাতিৰ আহাৰ খোৱাৰ সঠিক সময় জানি লওক। সঠিক সময়ত খাদ্য নাখালে আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ যথেষ্ট ক্ষতি হ’ব পাৰে। স্বাস্থ্যসন্মত খাদ্য সঠিক সময়ত খালেহে স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী হ’ব। খাদ্য খোৱাৰ সঠিক সময়ৰ বিষয়ে জানি লওক-

ভাৰতৰ বেছিভাগ মানুহেই দিনটোত তিনিবাৰকৈ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত ব্ৰেকফাষ্ট, লাঞ্চ আৰু ডিনাৰ অন্তৰ্ভুক্ত। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে কমেও চাৰি ঘণ্টা খোৱাৰ পিছতহে খাদ্য খাব লাগে। কাৰণ খাদ্য হজম কৰিবলৈ ইমান সময় লাগে। ৰাতিপুৱাৰ ব্ৰেকফাষ্ট আৰু ৰাতিৰ ডিনাৰৰ মাজত কমেও ১২ ঘণ্টাৰ ব্যৱধান থাকিব লাগে। যিহেতু সকলোৰে ৰাতিপুৱা সাৰ পোৱাৰ সময় বেলেগ বেলেগ, গতিকে খাদ্য খোৱাৰ নিয়মবোৰো সলনি হয়। ৰাতিপুৱা সাৰ পোৱাৰ অন্ততঃ তিনি ঘণ্টাৰ ভিতৰত ব্ৰেকফাষ্ট খাব লাগে।

ৰাতিপুৱাৰ ব্ৰেকফাষ্ট স্বাস্থ্যৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয়। ব্ৰেকফাষ্টৰ বাবে পুৱা ৭ বজাৰ পৰা ৯ বজালৈ সৰ্বোত্তম সময় বুলি ধৰা হয়। বহুতে ৰাতিপুৱা ব্ৰেকফাষ্ট আৰু দুপৰীয়া দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ ফলত গেষ্ট্ৰাইটিছ, এচিডিটি আৰু পেট ফুলাৰ দৰে সমস্যা হ’ব পাৰে।

উপযুক্ত সময়ত ব্ৰেকফাষ্ট কৰাৰ পিছত দুপৰীয়াৰ আহাৰ দিনৰ ১২.৩০ বজাৰ পৰা দুপৰীয়া ২ বজাৰ ভিতৰত খাব লাগে। এই সময়ত বিপাকীয় ক্ৰিয়াই আটাইতকৈ বেছি দ্ৰুত কাম কৰে। এই সময়ত খোৱা খাদ্য সঠিকভাৱে হজম হয়। যদি আপুনি ব্যস্ত থাকে তেন্তে ৩ বজালৈকে দুপৰীয়াৰ আহাৰ খাব পাৰে, কিন্তু তাৰ বাহিৰে যিকোনো পলম হ’লে সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। ইয়াতকৈ বেছি দেৰিকৈ দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলে আপোনাৰ ওজন দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাব পাৰে আৰু পেটৰ সমস্যাও হ’ব পাৰে। ইয়াৰ বাবে খাদ্যও সঠিকভাৱে হজম নহয়। সেয়ে দুপৰীয়াৰ আহাৰ সঠিক সময়ত খাব লাগে।

ৰাতি শুৱাৰ কমেও দুই-তিনি ঘণ্টা আগতে খাদ্য খাব লাগে। ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে ৰাতি ২ বজাত শুলে ১১ বজাত ৰাতিৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিব লাগে। কিবা কাৰণত শুবলৈ পলম হ’লেও সন্ধিয়া ৭ বজাৰ পৰা ৮ বজাৰ ভিতৰত খাদ্য খাব লাগে। এই সময়খিনি সৰ্বোত্তম সময় বুলি গণ্য কৰা হয়। গভীৰ নিশা খাদ্য গ্ৰহণ কৰিলে হজম শক্তি নষ্ট হ’ব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও খাদ্য পলমকৈ খালে ষ্ট্ৰেছ হৰম’নও উৎপন্ন হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ফলত টোপনি বেয়া হয় আৰু পেটৰ চৰ্বিও বৃদ্ধি পাব পাৰে।

ঘাম শৰীৰৰ এটা স্বাভাৱিক অংশ, ঘামে শৰীৰক তাপ মুক্ত কৰাত সহায় কৰে আৰু শৰীৰৰ উষ্ণতা অনুকূল বজাই ৰাখে। কিন্তু নিয়মিতভাৱে ৰাতি অত্যধিক ঘামত তিতি সাৰ পোৱাটো ভাল কথা নহয়। ইয়াৰ বাহিৰেও আন কোনো ক্লান্তিকৰ কাম কৰাৰ সময়ত শৰীৰ গৰম হৈ ঘাম ওলাবলৈ আৰম্ভ কৰে, সেয়া এক সাধাৰণ কথা। কিন্তু, বহু সময়ত ৰাতি শুই থকাৰ সময়ত হঠাতে মানুহৰ ঘাম ওলাবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু সম্পূৰ্ণ শৰাৰ তিতি যায় ঘামত। উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ঘাম ওলোৱা কাৰণ সমূহ হৈছে-

মগজুত অৱস্থিত হাইপ’থেলামাছ অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰৰ অংশ আৰু ই শৰীৰৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ কেন্দ্ৰ। ইয়াত উষ্ণতা সংবেদক থাকে যিয়ে ছালৰ কেন্দ্ৰীয় (অংগত) আৰু পেৰিফেৰেলভাৱে অৱস্থিত স্নায়ুকোষ (thermoreceptors)ৰ পৰা তথ্য লাভ কৰে। থাৰ্মোৰিচেপ্টৰবোৰে শৰীৰৰ উষ্ণতাৰ পৰিৱৰ্তন ধৰা পেলায়, যাৰ ফলত হাইপ’থেলামাছলৈ সংকেত ঘূৰাই পঠিয়ায়। এই সংকেতবোৰে হয় শৰীৰ শীতল কৰিবলৈ ঘাম সক্ৰিয় কৰি তুলিব নহয় শৰীৰটো গৰম কৰিবলৈ শিহৰিত হ’ব।

বয়স বা লিংগ নিৰ্বিশেষে যিকোনো ব্যক্তিয়েই ৰাতি ঘামৰ অনুভৱ কৰিব পাৰে। কিন্তু, পুৰুষতকৈ মহিলাসকলৰ ৰাতি বেছি ঘাম ওলায়, মূলতঃ ৰজোনিবৃত্তি আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত হৰম’নৰ মাত্ৰা সলনি হোৱাৰ বাবে। প্ৰায় ৮০ শতাংশ মহিলাই ৰজোনিবৃত্তিৰ পিছত (যেতিয়া ঋতুস্ৰাৱ ১২ মাহ বন্ধ হয়) আৰু পেৰিমেনোপজৰ সময়ত (তাৰ আগৰ সময়) গৰমত বা ৰাতি ঘাম ওলায়। গৰম আৰু ৰাতিৰ ঘাম দুয়োটাই অত্যন্ত গৰমৰ অনুভৱৰ সৃষ্টি কৰে যদিও ৰজোনিবৃত্তিৰ সৈতে জড়িত বিভিন্ন অভিজ্ঞতা। দিনত হঠাৎ গৰম অনুভৱ কৰাটো গৰমৰ এক ক্ষণিক পৰিঘটনা আৰু ইয়াৰ লগত ঘাম ওলোৱাও জড়িত হ’ব পাৰে।

ৰাতি ঘাম ওলোৱা হয় আৰু ইয়াৰ লগত অত্যধিক ঘাম ওলোৱাৰ সময় থাকে। ইষ্ট্ৰজেনৰ মাত্ৰাৰ পৰিৱৰ্তনে হাইপ’থেলামাছত উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণক প্ৰভাৱিত কৰা দুটা স্নায়ুসংবহনকাৰী ন’ৰেপিনেফ্ৰিন আৰু চেৰ’টনিনৰ মাত্ৰাত প্ৰভাৱ পেলায় বুলি ভবা হয়। বিশেষকৈ পুৰুষৰ ৰাতিৰ ঘামত হৰম’নে প্ৰভাৱ পেলায়, বিশেষকৈ টেষ্টষ্টেৰনৰ মাত্ৰা কম থকা পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত, যাক হাইপ’গ’নাডিজম বুলি জনা যায়। ৪৫ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ প্ৰায় ৩৮ শতাংশ পুৰুষৰ টেষ্টষ্টেৰনৰ মাত্ৰা কম যদিও যিকোনো বয়সতে পুৰুষৰ এই ৰোগ হ’ব পাৰে।

উদ্বিগ্নতাত ভুগি থকা লোকসকলৰ সাধাৰণতে ৰাতি ঘাম ওলোৱাই। মানসিক চাপে শৰীৰৰ যুঁজ বা উৰণ ব্যৱস্থা সক্ৰিয় কৰে যিয়ে নিউৰ’ট্ৰান্সমিটাৰ নিৰ্গত কৰে, যাৰ ফলত হৃদস্পন্দন, শ্বাস-প্ৰশ্বাস আৰু ৰক্তচাপ বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ ফলত শৰীৰটো অতিমাত্ৰা গৰম হৈ পৰে, তেতিয়া শৰীৰে ঘাম ওলাই আহি নিজকে পুনৰ ঠাণ্ডা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ৰাতি ঘামেও উদ্বেগ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত অধিক ঘাম ওলোৱাৰ ফলত কম টোপনি আৰু অধিক উদ্বেগ হয়।

​