এচিড আক্ৰমণৰ ওপৰত স্লিং ঘূৰাই কি আছে লিখিছে ‘ইচ্ছুক’ৰ এছ কে অভিলাষে লিখিছে।শেহতীয়াকৈ এটা শৃংখলা আছিল ‘প্ৰত্যাশী’। এই শৃংখলাটোত এছকে ওৰফে হোৱাইট কেতু ঝাৰ এটা চৰিত্ৰ আছিল, যাৰ সৈতে বহুতো লোক সংযুক্ত আছিল। এই চৰিত্ৰটো অভিলাষ থাপলিয়ালে কৰিছিল। অভিলাষ আজিকালি তেওঁৰ এটা সামাজিক মাধ্যমৰ পোষ্টৰ বাবে বাতৰিত আছে। এই পোষ্টটোত, অভিলাষে এচিডৰ সৈতে তেওঁৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা ভাগ বতৰা কৰাৰ সময়ত, এচিড আক্ৰমণৰ পৰা বাচি যোৱা সকলৰ বিষয়ে কয়। আপুনি তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি অভিলাষৰ সেই পোষ্টটো পঢ়িব পাৰে।”এয়া আছিল ১৯৮৬-৮৭। পাপাক উধমপুৰত (মোৰ জন্মস্থান) নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। মই কিছু গুৰুত্বপূৰ্ণ কামৰ বাবে দিল্লীলৈ যাব লগা হৈছিল। বাছবোৰ তেতিয়া কম চলিছিল (আজিও বেছি চলি থকা নাই)। খৰখেদাকৈ, সৈন্যৰ এখন ট্ৰাক ৰখাই দিয়া হৈছিল। হয়তো এইটো তেওঁলোকৰ একক আছিল। বাছখন ষ্টেচনলৈ যাব লগা হৈছিল। দেউতা পিছফালে বহিল। তাত কেইটামান বেৰেল ৰখা হৈছিল। স্পীড ব্ৰেকাৰ এজন আহি পাপাৰ ভৰিৰ কাষত পৰি থকা বেৰেলৰ পৰা কিবা এটা পেলাই দিলে। উৰুত অধিক তৰল আৰু ভৰিৰ বাকী অংশত কেইটামান ছিটিকি পৰে। জ্বলা-পোৰা অত্যন্ত আৰম্ভ হৈছিল। সেই বেৰেলবোৰত এচিড আছিল।

গোটেই ভৰিৰ ছালজ্বলি গৈছিল। মই মোৰ শৈশৱ সেই জ্বলন্ত কোলাত অতিবাহিত কৰিছিলো। শিশুটোৰ কৌতূহলই আঘাতটোৰ ওপৰত হাত দিছিল আৰু কেইবাবাৰো সুধিছিল, ‘এয়া কি, পাপা?’। সেই ভৰিটোৰ বিষয়ে বেছি আলোচনা হোৱা নাছিল। কিন্তু মোৰ দেউতাই আনকি বেছি লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰা নাছিল। গ্ৰহণযোগ্যতা সম্ভৱতঃ আহিছিল।

যোৱা কেইদিনমানত, এচিড আক্ৰমণৰ কিছুমান পোষ্ট ফীডত আহিছিল, সেয়েহে আকৌ পাপাৰ ভৰিমনত পৰিছিল। মুম্বাইৰ এটা ৰেডিঅ’ ষ্টেচনত এজন জীৱিত ব্যক্তিৰ সৈতে কথা পাতি থাকোতে তেওঁ কান্দিছিল। মাইকে মাজতে ৰ’ব লগা হৈছিল। তাই জীয়াই থকা সত্যটো শুনিবলৈ মোৰ শক্তিও নাছিল।

তাৰ আগতে, তেওঁ দিল্লীৰ এটা ৰেডিঅ’ ষ্টেচনৰ সহযোগত এটা প্ৰচাৰ চলাইছিল। কিছুমান এচিড আক্ৰমণৰ পৰা বাচি যোৱা লোকক এখন ডাঙৰ চিকিৎসালয়ৰ দ্বাৰা অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ মুখ আৰু জীৱনঅলপ ওচৰৰ পৰা চাবলৈ সুযোগ পাইছিল। আৰু বুজিপাইছিল যে অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছতো ই বেছি পাৰ্থক্য নকৰে।

কিছুমান চকুএচিড বিয়পি পৰাৰ বাবে দেখা নাপায়। আনকি কিছু চকুৰে, তেওঁলোকে আৰু আইনাখন চাব নিবিচাৰে। “গ্ৰহণযোগ্যতা সম্ভৱতঃ নাহে।” বেছিভাগ আক্ৰমণকাৰী বাদ পৰিছে। তেওঁলোকৰ জীৱনত কোনো ঈৰ্ষা নাই, কোনো আঘাত নাই। সিহঁতৰ ছালে প্ৰায়ে কাণ্ডটো বচায়।

আপুনি ভাৰতীয় আইনৰ সাৰাংশ জানে। পাপাৰ ভৰি কাপোৰৰ তলত লুকুৱাই ৰখা হৈছিল, কিন্তু পোৰা মুখবোৰ লুকাই নাছিল। তেওঁলোকে আমাৰ জ্বলা সমাজৰ কুৎসিত সত্যটো চায় আৰু দেখুৱায়। যাক আপুনি উপেক্ষা কৰিব পাৰে, কিন্তু আপুনি অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে।”

অভিলাষে ৰেডিঅ’ জকী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তাই তাপসী পান্নুৰ ‘দিল জংলী’ৰ জৰিয়তে অভিনয়ৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। তাৰ পিছত আহিল ‘প্ৰত্যাশীসকল’, যাৰ পৰা মানুহে তেওঁলোকক চিনাক্ত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।

ঠিক আছে, আমি এচিড আক্ৰমণৰ বিষয়ে কথা পাতি আছিলো। শেহতীয়াকৈ, দীপিকা পাডুকন ‘ছপাক’ নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰত দেখা গৈছিল। চলচ্চিত্ৰখনে লক্ষ্মী আগৰৱালা নামৰ এজন বাস্তৱ জীৱনৰ এচিড জীৱিত ব্যক্তিৰ কাহিনী কয়। ইয়াৰ উপৰিও, মালায়ালম চলচ্চিত্ৰ ‘উয়েৰ’য়েও এচিড আক্ৰমণৰ বিষয়ত গুৰুত্বসহকাৰে কথা পাতিছে।