মানুহৰ পৰা প্ৰকৃতিলৈ,গাব নোৱাৰোনে নিৰৱধি নদীৰ গান

দিনবোৰ সলনি হ’ব
মানুহবোৰ মানুহ হ’ব

“কাইলৈৰ পৰা আঁতৰি যাব আমাৰ হৃদয়ৰ গভীৰ বেদনাবোৰ
কাইলৈৰ পৰা আঁতৰি যাব আমাৰ দুখৰ অবিশ্ৰান্ত বৰষুণজাক
কাইলৈৰ পৰা আমাৰ জীৱনৰ মেঘাচ্ছন্ন আকাশ স্বচ্ছ হ’ব
কাইলৈৰ পৰা ভয়ানক আতংকৰে ভৰা ৰাতিবোৰৰ মৃত্যু হ’ব ….”

( সনন্ত তাতী-কাইলৈ দিনটো আমাৰ হ’ব)

দিনবোৰ সলনি হ’ব।প্ৰজন্মৰ উৰ্বৰ মগজুত বিশ্বজয়ৰ চেতনা জাগ্ৰত হ’ব। মানুহবোৰ মানুহ হ’ব।

প্ৰতিবছৰে ৰাৱন বধৰ ভাওনা পাতো।কংসবধৰ ৰাস পাতো। প্ৰতিবছৰে পূজা পাতি মহিশাসুৰ বধ কৰো। এইযে ভগৱানপ্ৰীতিৰ কচৰৎ ই নিৰন্তৰ প্ৰয়াসেৰে প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ বৈ থাকে। সদাচাৰ,সদ্ভাৱৰ নমুনাৰে সমাজখন চলি থাকে ।তাৰ পিছতো বাতৰি ওলায় হত্যাকাণ্ড, লুণ্ঠন,ধৰ্ষণ, দুৰ্নীতি অনীতিৰ । আচলতে হৈছে কি? এফালে যদি পুৰণিক সুৱৰি সমাজখন নিকা কৰাৰ প্ৰয়াসেৰে এচামে অহৰহ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে এচামে আকৌ জংঘলৰাজৰ আমন্ত্ৰণ কৰি হত্যা হিংসা,দ্বেষৰ আমন্ত্ৰণ জনাইছে।আচলতে আমিবোৰ স্ববিৰোধী নহয়নে?

শুনিছো মাজুলীত মিছনেৰী আগ্ৰাসন হোৱা বুলি হৈ ছৈ লাগি আছে। ব্যক্তিৰ ব্যক্তি স্বাধীনতাই সাংবিধানিকভাৱে নিজৰ ধৰ্ম সলনি কৰাত বাধা আৰোপ কৰা নাই। মই কি পিন্ধিম বা খাম বা কি ধৰ্মত দীক্ষিত হম সেয়া মোৰ বা একোজন প্ৰাপ্তবয়স্ক ব্যক্তিৰ নিজৰ চিন্তাৰ বিষয়। তাত হকা বাধা কৰাৰ অধিকাৰ সংবিধানে দিয়া নাই। কিন্তু যি কাৰণত একোজন ব্যক্তিয়ে নিজৰ ধৰ্ম ত্যাগ কৰি আন এটা ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে তাক আমি বিশ্লেষণ কৰি চোৱাৰো প্ৰয়োজন আছে। বৰ অসমৰ বৰভেটি নিৰ্মাতা স্বৰ্গদেউ চাওলং ছ্যুকাফা, সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু অজস্ৰজন স্বনামধন্য অসমীয়াই দেখুৱাই যোৱা আদৰ্শৰে আমি আগুৱাই যাব লাগিব। হিংসা,দ্বেষ ,কলুষ কালিমা পাহৰি সকলো অসমীয়া একেশাৰীতে একেখন চোতালত বহি, একেটা চৰুতে ৰান্ধি একেলগে এসাজ খোৱাৰ পৰিৱেশ ৰচনা কৰিব লাগিব।

যুদ্ধৰ অৱসান বিচাৰি জাতিসংঘ পিছলৈ ৰাষ্ট্ৰসংঘ গঠন কৰা হ’ল। তাৰ পিছতো যুদ্ধ চলিয়েই থাকিল। সকলোৱে জানে যুদ্ধই সমস্যাৰ সমাধান নকৰে। যুদ্ধই কেৱল দুখন দেশৰ নিৰ্দিষ্ট কেইজনমান সেনা অথবা যুদ্ধবিধ্বস্ত এলেকাৰ জনতাৰে প্ৰাণ কাঢ়ি নিনিয়ে, যুদ্ধই দুখন দেশৰ লগতে সামগ্ৰিকভাৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰ অৰ্থনীতি তচনচ কৰি পেলাব পাৰে। তথাপিও আমি যুদ্ধৰ নামত নৰহত্যাৰ মেলা পাতো,মানৱতা ভূলুণ্ঠিত কৰি নমাই আনো অকাল অমানিশা।

ভোগবাদী,অতি আধুনিকতাবাদী লালসাত মত্ত হৈ আমি কেতিয়াবা নিজৰ অস্তিত্ব পাহৰি পেলাইছো নেকি? এফালৰপৰা বনাঞ্চল ধ্বংস কৰি চেপি খুন্দি পৰিসৰ কমাই পেলুৱাৰ পৰিণতি চকুৰ আগত দেখিছোঁ।খাদ্যৰ অভাৱত বনাঞ্চল এৰি জাকে জাকে হাতী জনাঞ্চলত ভূমুকি মৰা, ক্ৰংকিট চহৰত বাঘৰ আবিৰ্ভাৱ হোৱা , বিশ্ববিখ্যাত এশিঙীয়া গঁড় মানুহৰ হাতত নিধন হোৱা, অবাধ বনধ্বংস আৰু ব্যাপক প্ৰদুৰ্ষণৰ পৰিণতিত গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধি হোৱা,সেউজশালী পাহাৰ লঠঙা কৰি জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ ওপৰত বিৰোপ প্ৰভাৱ পেলোৱা এইবোৰ জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহৰে কৰ্মৰ উদাহৰণ।তেন্তে মানুহ মাৰিলৈ বাঘৰ দোষ ক’ত, ঘৰ ভাঙিলে ,খেতি তহিলং কৰিলে হাতীৰ অপৰাধ ক’ত? যদি এনেদৰেই চলে পৃথিৱী তেন্তে বৰ বৰ অট্ৰালিকাৰ চাদত সঁজাই থোৱা ফুলদানী অথবা চাদৰ ওপৰত কৰা বনানীকৰণৰ দৰে অৱস্থা হ’ব প্ৰকৃতিৰ।বন্যপ্ৰাণী বুলি থাকিব ঘৰৰ কুকুৰ অথবা মেকুৰিকেইটাহে।ভাৱিবৰ হ’ল বাচিব আৰু বচাবৰ হ’ল।

সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰৰ উন্নতি হৈছে। নতুন প্ৰজ্বন্মৰ অলেখে সাধনা আৰু চৰ্চাৰে সাহিত্য সংস্কৃতিৰ মূল ধাৰাৰ গাতে ভেজা দি নতুনত্ব সানি আগবাঢ়ি গৈছে।এচামে সস্তীয়া জনপ্ৰিয়তা বিচাৰি সাহিত্য সংস্কৃতিৰ বিকৃত ৰূপত উপস্থাপন কৰি বদনামী হৈছে। সামাজিক মাধ্যমৰ সৃষ্টিশীলতা, সামাজিক, পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ আৰু প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে যোৱা দুটা দশকত দ্ৰুততাৰে সমাজখনক সলনি হোৱাত সফলতা দেখা গৈছে। কিশোৰ-কিশোৰীৰ জীৱনত সামাজিক মাধ্যমৰ প্ৰাধান্যৰ বাবেই ইন্টাৰেক্টিভৰ সুযোগ তথা যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত ডিজিটেল গণমাধ্যম এক নিৰ্ভৰযোগ্য মঞ্চ হৈ পৰিছে। পণ্ডিতসকলে যুক্তি দিছে যে সামাজিক মাধ্যমৰ তথ্য আৰু মানুহৰ সমৰ্থনকাৰী নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে শিক্ষণৰ সম্ভাৱনা আছে। তথাপিও বহুক্ষেত্ৰত সামাজিক মাধ্যমে আমাক অতিষ্ঠ কৰিছে।কাৰণ এটাই – চিন্তাৰ পৰিৱৰ্তন,সহজে বিখ্যাত হৈ অথবা সহজ উপাৰ্জনৰ লালসাত বন্দী হৈ সত্য শুদ্ধৰ বিপৰীতে নীতি অনিতীৰ বিচাৰ নকৰি আমি জিকাৰ দৌৰত, জিনাৰ দৌৰত আগবাঢ়িছো। লিখন শিল্পক এক কথাত সাহিত্য বোলে। সমাজ জীৱনৰ প্ৰকৃত ছবি যি মাধ্যমৰ জৰিয়তে লিখিতভাৱে প্ৰকাশ কৰা হয় সেয়ে সাহিত্য। সাহিত্যৰ মূল্যবোধ শব্দটোৱে কবিতা, কাহিনী, উপন্যাস আদিৰ সেই গুণবোৰক বুজায় যিবোৰ গুণে পাঠকক পঢ়িবলৈ যোগ্য কৰি তোলে। সাহিত্যৰ সাধনা, সাহিত্যৰ চৰ্চা লাহে লাহে কমিব ধৰিছে।বাতৰি কাগজ,দুৰদৰ্শন,ৰেডিঅ আদি গণমাধ্যমবোৰৰ বিপৰীতে অধ্যয়নৰ পৰিসৰ সীমাৱদ্ধ হৈ পৰিছে একো একোটা ম’বাইল ফোনত। কিতাপ পঢ়াৰ মাদকতা হেৰাই গৈছে। মানুহবোৰে বিচাৰি পাইছে জ্ঞানৰ উৎস। তথাপিও সমাজৰ ব্যাধি কমা নাই বাঢ়িছে।

নৱ্য তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ মেতমৰা সম্ভাৰেৰে আমি গৌৰৱী হ’লেও,দেশে মঙ্গলগ্ৰহ অথবা চন্দ্ৰত বিশ্বাভিলেখ গডঢ়িলেও আমি কিন্তু মাটিৰ মানুহ। আমাৰ আজন্ম প্ৰেম ভালপোৱা মাটিৰ সতে।মাটি আৰু মানুহৰ সম্পৰ্ক চেদ কৰাৰ শকতি হয়তো বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিৰ নাই। সেয়েহে আমি মানুহ আৰু মাটিৰ প্ৰেমত মত্ত হও বাৰে বাৰে ।বাৰে বাৰে বিচাৰো মাটি আৰু মানুহৰ সান্নিধ্য।মেদিনী কৰ্ষণ কৰি বীজ চটিয়াও, অংকুৰিত কৰো ,উৎপাদন কৰো,আধুনিকতাৰ আঁতৰি চিৰন্তণ প্ৰথাৰে আহাৰ লও,বিশ্ৰাম কৰো। প্ৰকৃতিৰ বুকুত হাতুৰী মাৰি নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধি কৰাত আমিবোৰ পাকৈত। আমি ভালপাও নৈৰ গতিপথ সলনি কৰি,হাবি ভাঙি,পাহাৰ কাটি আদিম উল্লসত নিজক হেৰুৱাও আৰু সদায় পৃথিৱীৰ মঙ্গল কামনাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰো পুৱা গধূলি।চাওকচোন আমাৰ প্ৰকৃতি অথবা স্বৰূপ। ভাগপোৱাবোৰ বুকুৱে বুকুৱে সীমাৱদ্ধ কৰি নেৰাখি আমি প্ৰসাৰিত কৰিব নোৱাৰোনে- মানুহৰ পৰা প্ৰকৃতিলৈ,গাব নোৱাৰোনে নিৰৱধি নদীৰ গান।বিলাব নোৱাৰোনে প্ৰদূষণমুক্ত এজাক নিৰ্মল বতাহ।উৰি যোৱা পক্ষীৰ দিগন্ত বিলাসত এৰি দিব নোৱাৰোনে মুকলি বতাহৰ ঢৌ। আহক তেনে এক বাতানুকূল পৰিৱেশেৰে সজাই পেলাও পৃথিৱীখন।এখোজ আপোনাৰ এখোজ মোৰ হ’লে দিনবোৰ সলনি হ’ব। প্ৰজন্মৰ উৰ্বৰ মগজুত বিশ্বজয়ৰ চেতনা জাগ্ৰত হ’ব। মানুহবোৰ মানুহ হ’ব।

লেখকঃ ৰূপম বৰা

দেশত নিৰ্বাচনৰ ধামখুমীয়াৰ মাজত কেতবোৰ বিষয়ে সংবাদ মাধ্যমত ঠাই নোপোৱাৰ দৰে হৈছে গৈ৷দিনটোত দেশখনত নেতাসকলৰ উক্তি আৰু ভাষণ প্ৰচাৰত সংবাদ মাধ্যমে যিমান গুৰুত্ব দি আহিছে সেই কথা প্ৰতিগৰাকী লোকে প্ৰত্যক্ষ কৰি আহিছে৷ মুঠৰ ওপৰত ৰাজনৈতিক নেতাৰ গৰম গৰম ভাষণ প্ৰচাৰ কৰা আৰু কোনো কোনোৰ গছিপ কৰা কথাবোৰ সংবাদ মাধ্যমত বৰ বৰ হৰফেৰে প্ৰকাশ পাই আহিছে৷ নিৰ্বাচনী প্ৰক্ৰিয়াটো শেষ নোহোৱা পৰ্যন্ত এনেবোৰ বিষয় সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ হৈ থাকিব৷ এয়া এক স্বাভাৱিক কথা৷ এনে বাতৰি প্ৰকাশ কৰি সংবাদ মাধ্যমে নিজৰ স্থিতি বা অস্তিত্ব বৰ্তাই ৰখাৰ বাদে আন কিবা কৰিছে বুলি ভাবিব পৰা নাযায়৷

এইখন পৃথিৱীত আমি সকলোৱে এটা কথাত গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰয়োজন যে সংবাদসেৱীসকলে যিটো কাম কৰি আহিছে সেয়া জনসাধাৰণৰ বাবে কৰা হৈছেনে? দেশত ৰাজনৈতিক গৰম বতাহ বলি আছে বাবেই কেৱল সেই সংবাদেই আগত ঠাই পাই থাকিব লাগিনে? সংবাদ পত্ৰৰ কোনো এটা চুকত মানুহৰ হিতৰ বাবে বাতৰি ওলাবলৈ ঠাই নাপাব নেকি? সমাজৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা থকা প্ৰতিগৰাকী সাংবাদিকে এইবোৰ কথাত সময় দিব নোৱাৰে কিয়?

সমাজৰ বাবেই হওক বা জনসাধাৰণৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতাৰে কাম কৰাৰ বাবেই হওক সাংবাদিকসকলে সাম্প্ৰদায়িক কালত কেতবোৰ বিষয় জানিও নজনাৰ দৰে হৈছে৷ যি দেখা গৈছে জনসাধাৰণৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি আজিৰ দিনটোত ৰাজনীতিয়ে সৰ্বস্ব হৈ পৰিছে৷ ৰাজনীতিক বাদ দি আন কেতবোৰ বিষয়ে কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান পোৱা নাই সেই কথা বিবেচনাৰ বাহিৰত৷ মনকৰিবলগীয়া বিষয় যে আমাৰ মাজত থকা চিন্তাবিদ বা সাহিত্যিকসকলেও জনসচেতনতাৰ বাবে একলম লিখিবলৈ সময়ৰ অভাৱ পৰিলক্ষিত হয়৷ আমাৰ সংবাদ পত্ৰবোৰত সচেতন বুলি খ্যাত লোকসকলে জনসাধাৰণৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰি কেতবোৰ বিষয় উপেক্ষা কৰা পৰিলক্ষিত হয়৷

সাম্প্ৰতিক সময়ত এক বিষয়ে দেশৰ ক্ষুদ্ৰ অংশৰ মাজত প্ৰতিক্ৰিয়া কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে৷ আমাৰ অসম মুকুলত অৱশ্যে এই বিষয়টোৱে এতিয়াও গুৰুত্ব পোৱা দেখা পোৱা নাই৷ ইয়াৰ বিপৰীতে পৃথিৱী নামৰ গ্ৰহটোৰ কেইখনমান দেশত এই বিষয়টোৱে সৰ্বাধিক চৰ্চা লাভ কৰিছে৷ আমি সকলোৱে জানস যে ভাৰতৰ বিভিন্ন কোম্পানীয়ে প্ৰস্তুত কৰা সামগ্ৰী কেৱল দেশৰ বজাৰতে নহয় বিদেশৰ বজাৰো দখল কৰি আহিছে৷ দেশীয় কোম্পানীয়ে বিদেশৰ বজাৰ দখল কৰা এক সামগ্ৰী হ’ল মছলা৷ ভাৰতৰ কেইবাটাও কোম্পানীয়ে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মছলা উৎপাদন কৰে৷ এই মছলাবোৰ বিভিন্ন প্ৰকৰণৰ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰোতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ দেশৰ বজাৰত দুটকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন দামত এনেবোৰ মছলা উভৈনদী৷ আনহাতে বিদেশৰ বজাৰটো এইবোৰ মছলাই স্থান দখল কৰি আহিছে৷ শেহতীয়াকৈ ভাৰতৰ মছলা প্ৰস্তুতকৰ্তা দুটা কোম্পানীৰ সামগ্ৰী বিদেশৰ বজাৰত নিষিদ্ধ কৰিছে৷ ভাৰতীয় কোম্পানীয়ে প্ৰস্তুত কৰা মছলা আমেৰিকাৰ উপৰি হংকং, ছিংগাপুৰৰ দৰে দেশেই নহয় মালদ্বীপেও নিষিদ্ধ কৰিছে৷ এতিয়া কথা হ’ল কিয় ভাৰতীয় কোম্পানীয়ে প্ৰস্তুত কৰা মছলা বিদেশৰ বজাৰত নিষিদ্ধ কৰা হৈছে৷ প্ৰাপ্ত সংবাদ মতে দেশৰ দুটা কোম্পানীয়ে প্ৰস্তুত কৰা মছলাত পেষ্টিছাইড অৰ্থাৎ ৰাসায়নিক দ্ৰব্য আছে বুলি সংশ্লিষ্ট দেশবোৰে অভিযোগ কৰিছে৷ আনহাতে এই মছলাত ‘ইথিলিন অক্সাইড’ পোৱা গৈছে বুলি অভিযোগ উত্থাপন হৈছে

উল্লেখনীয় যে আমেৰিকাই মছলা প্ৰস্তুত কৰা ভাৰতীয় কোম্পানী এটাৰ সামগ্ৰীৰ ৩১ শতাংশ নিষিদ্ধ কৰিছে৷ কিছু বছৰৰ আগতে আমেৰিকাই সেই কোম্পানীটোৰ ১৫ শতাংশ সামগ্ৰী প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল৷ চলিত মাহত ১৬ শতাংশ নিষিদ্ধ কৰাত আমেৰিকাই মুঠ ৩১ শতাংশ সামগ্ৰী নিষিদ্ধ কৰে৷ আমেৰিকাৰ ফুড এণ্ড ড্ৰাগ এডমিনিষ্ট্ৰেচন (এফডিএইচ)ৰ তৰফৰ পৰা ভাৰতৰ দুটা কোম্পানীৰ সামগ্ৰীৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰিছে৷ উল্লেখযোগ্য যে ছিংগাপুৰ আৰু হংকঙে প্ৰথমে এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল৷ এই দেশ দুখনৰ পাছতেহে বিজ্ঞানৰ শিখৰত থকা আমেৰিকাই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে৷ অৱশ্যে মালদ্বীপে হংকং, ছিংগাপুৰ বা আমেৰিকাক দেখি পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে নে পৰীক্ষামূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি নিষিদ্ধ কৰিছে সেই কথা পোহৰলৈ অহা নাই৷ ইতিমধ্যে হংকং আৰু ছিংগাপুৰে কোম্পানী দুটাৰ সামগ্ৰীৰ বাধ্যতামূলক পৰীক্ষা আৰম্ভ কৰিছে৷ দেশ দুখনে ৰপ্তানিকৰ্তাৰ অৰ্দাৰ ঘুৰাই দিছে৷ ইয়াৰ বিপৰীতে ভাৰতীয় মছলা প্ৰস্তুতকৰ্তা কোম্পানী এই বিষয়ত অৱগত৷ এটা কোম্পানীয়ে অধিক তথ্য সংগ্ৰহ কৰিছে বুলি জানিব পৰা গৈছে৷ এই কথা সদৰি হোৱাৰ পাছত মছলা প্ৰস্তুত কৰা দুটা কোম্পানীৰ কাৰখানা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে পৰিদৰ্শন কৰিছে৷ ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰক সংস্থা মছলা ব’ৰ্ডৰ তৰফৰ পৰা পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে৷

ভাৰতীয় মছলা প্ৰস্তুত কৰা কোম্পানীয়ে বজাৰত যিবোৰ সামগ্ৰী উলিয়াই দিছে সেইবোৰ প্ৰথমাৱস্থাত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অধীনস্থ বিভাগে পৰীক্ষাগাৰত পৰীক্ষা কৰাৰ নিয়ম আছেনে সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিৰ পৰা প্ৰশ্ন অৱতাৰণা কৰাৰ সময় আহি পৰিছে৷ মাৰাত্মক কৰ্কট ৰোগৰ দৰে ৰোগৰ বাহক হৈ পৰা বজাৰৰ মছলাই মানৱ জীৱনটো কিমান বিপদজনক কৰি তুলিছে সেই কথা কল্পনাতীত৷ মানৱ স্বাস্থ্যৰ লগতে এই মছলাই জীৱকুলত প্ৰভাৱ নেপেলাব তাৰ কোনো নিশ্চয়তা নাই৷ যিহেতু হোটেল, ৰেষ্টুৰেণ্টত সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত এই মছলাবোৰ লৈ প্ৰস্তুত কৰা খাদ্য বহু সময়ত জীৱকুলেও ভক্ষণ কৰা পৰিলক্ষিত হয়৷ আমাৰ দেশৰ মানুহৰ সচেতনতাৰ অভাৱৰ বাবে বিপদবোৰ কঢ়িয়াই অনা হৈছে৷ দেশত এই বৃহৎ বজাৰখনত বহু কোম্পানীয়ে সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াই আছে৷ ইয়াৰ মাজতে মানৱ জীৱনৰ প্ৰতি বিপদজনক সামগ্ৰীবোৰ চিনাক্ত কৰাটো অতি জৰুৰী হৈ পৰিছে৷

লেখকঃ উৎপল ভূঞা

মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে শ্ৰীশ্ৰী বেলগুৰি সত্ৰতে মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ ৰাজদ্রোহ নিবাৰণৰ উদ্দেশ্যে সাদিন, সাতৰাতি মহাপালনাম গাইছিল। সেই পৰম নাম শক্তিৰ বলতেই শ্রীশ্রী মাধৱদেৱ গুৰুজনাই ৰজাৰ ৰোষৰ পৰা পৰিত্ৰান পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। তাৰেই অনুকৰণত আজিৰে পৰা বিশ্ব শান্তিৰে দিনজোৰা বৰ্ণাঢ্য কাৰ্যসূচীৰে শ্ৰীশ্ৰী বেলগুৰি সত্ৰত এভাগি মহাপালনাম আয়োজন কৰাৰ লগতে সম্বৰ্দ্ধনা অনুষ্ঠান আৰু এভাগি মাতৃভাষা ভাওনা প্ৰদৰ্শন কৰা হ’ল। সমূহ কাৰ্যসূচীত ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজৰ সহায় সহযোগিতা আৰু উপস্থিতিয়ে সফল ৰূপায়ণ হয়। অনুষ্ঠানটোৰ পুৱা ৫.০০ বজাত ঊষা কীর্ত্তনেৰে কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰি ৮.০০ বজাত পৰিৱেশ নিকাকৰণ, ৬ বজাত ধর্ম ধ্বজা উত্তোলন, ৮.১৫ বজাত:বৃক্ষ ৰোপন, ৮.৪৫ বজাত জয় বিজয়ৰ প্ৰতিমূৰ্তি উন্মোচন, ৮.৩০ বজাত বাটচ’ৰা উন্মোচন, ৯.০০ বজাত পুৱাৰ প্ৰসঙ্গ,১০.০০ বজাত বৰপেটা সত্ৰৰ আৰ্হিত মহাপালনাম আৰম্ভ হয়।

মহাপালনামত মূখ্য পাঠক হিচাপে অনিৰুদ্ধ ভড়ালী উপস্থিতঢ থাকে।বিয়লি ২.০০ বজাত : সম্বর্দ্ধনা অনুষ্ঠান, ৫.০০ বজাত বৰবৰী গাঁৱৰ ভক্তসকলৰ দ্বাৰা গুণমালা কীর্ত্তন,৬.৩০ বাজাত নাম প্ৰসংগ অনুষ্ঠিত হ’ব।নাম প্ৰসংগত উপস্থিত থাকে শ্ৰীশ্ৰী বৰপেটা সত্ৰৰ ডেকা সত্ৰাধিকাৰ, শ্ৰীশ্ৰী সুন্দৰিদিয়া সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ, শ্রীশ্রী ছমৰীয়া সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীশ্ৰী বৰঙাজুলি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ, শ্ৰীশ্ৰী গাংমৌ সত্ৰৰ ডেকা সত্ৰাধিকাৰ, শ্ৰীশ্ৰী বদুলা সত্ৰৰ ডেকা সত্ৰাধিকাৰ আৰু পুৰি প্ৰকল্প উৰিষ্যা’ৰ সভানেত্ৰী কনিকা পাঠক আদি উপস্থিত থাকে।সন্ধ্যা ৭.০০ বজাত “বিপ্ল দামোদৰ উপাখ্যান” ভাওনা প্রদর্শন কৰা হয়।শ্রীশ্রী ধূৱাহাট বেলগুৰি সত্রৰ সত্ৰাধিকাৰ মুনিন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱগোস্বামী লগতে উদ্যোক্তা মণ্ডলীয়ে উক্ত মহাপালনাম ,সম্বৰ্ধনা ভাওনা প্ৰদৰ্শন অনুষ্ঠানভাগি সাফল্যমণ্ডিত কৰা ভকত বৈষ্ণৱ তথা সকলো ৰাইজক ধন্যবাদৰে কুশল প্ৰাৰ্থনা জনায়।