আজি পহিলা ব’হাগ, আজি মানুহৰ বিহু। ৰঙালীক লৈ ৰাজ্যৰ চাৰিওফালে পাৰ ভঙা উচাহ।
সামাজিক মাধ্যমযোগে অসমবাসীক ৰঙালী বিহুৰ শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰে কণ্ঠশিল্পী দিপলীনা ডেকাই।
বিহু উপলক্ষে সামাজিক মাধ্যমত বহুকেইখন ফটোও শ্বেয়াৰ কৰে কণ্ঠশিল্পীগৰাকীয়ে।
আনহাতে কিছুদিন পূৰ্বে অভিনেত্ৰী তথা কণ্ঠশিল্পীগৰাকীক লণ্ডনতো বিহু নচা দেখা পোৱা গৈছিল।
প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতি, বৃদ্ধসকলেও পাব আয়ুষ্মান ভাৰত আঁচনিৰ সুবিধা!
প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ৭৫ বছৰৰ ওপৰৰ বৃদ্ধসকলক আয়ুষ্মান ভাৰত আঁচনিৰ সুবিধা প্ৰদানৰ বাবে নিৰ্বাচনী প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে। দেওবাৰে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ শেহতীয়া নিৰ্বাচনী ইস্তাহাৰ প্ৰকাশ কৰি তেওঁ এই প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।
বিজেপিৰ ইস্তাহাৰ প্ৰকাশ
দেওবাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সভাপতি জে পি নাড্ডা আৰু কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহ, ৰাজনাথ সিং আৰু নিৰ্মলা সীতাৰমনৰ সৈতে বিজেপিৰ নিৰ্বাচনী ইস্তাহাৰ ‘সংকল্প পাত্ৰ’ প্ৰকাশ কৰে। নতুন দিল্লীৰ বিজেপিৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত মুকলি কৰা হয়। ‘মোডীৰ নিশ্চয়তা’ টেগলাইনৰে বিজেপিয়ে প্ৰকাশ কৰে ইস্তাহাৰ।
এই উপলক্ষে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে আয়ুষ্মান ভাৰত আঁচনিৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰি জনসাধাৰণক উন্নত চিকিৎসা প্ৰদান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ কয়- বয়োজ্যেষ্ঠসকলে তেওঁলোকৰ ৰোগৰ চিকিৎসা কেনেকৈ সামৰ্থ্য লাভ কৰিব সেই লৈ আটাইতকৈ বেছি চিন্তিত। এই চিন্তা মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ বাবে অধিক গুৰুতৰ। বিজেপিয়ে এতিয়া সংকল্প লৈছে যে ৭৫ বছৰৰ ওপৰৰ সকলো বয়োজ্যেষ্ঠ লোকক আয়ুষ্মান ভাৰত আঁচনিৰ পৰিসৰলৈ অনা হ’ব।
এই সপ্তাহত প্ৰথম পৰ্যায়ৰ ভোটগ্ৰহণ
প্ৰথম পৰ্যায়ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে মাত্ৰ কেইটামান দিন বাকী থকা সময়তে বিজেপিয়ে নিৰ্বাচনী ইস্তাহাৰ প্ৰকাশ কৰিছে। সাতটা পৰ্যায়ত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া লোকসভা নিৰ্বাচন এই সপ্তাহৰ পৰা আৰম্ভ হ’ব। ১৯ এপ্ৰিলত সমগ্ৰ দেশতে প্ৰথম পৰ্যায়ৰ ১০০ খনতকৈও অধিক আসনত ভোটগ্ৰহণ অনুষ্ঠিত হ’ব। ১ জুনত অনুষ্ঠিত হ’ব সপ্তম আৰু অন্তিম পৰ্যায়ৰ ভোটগ্ৰহণ। অহা ৪ জুনত ঘোষণা কৰা হ’ব নিৰ্বাচনৰ ফলাফল।
প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ চৰকাৰে কাৰ্যকালত আয়ুষ্মান ভাৰত যোজনা অৰ্থাৎ প্ৰধানমন্ত্ৰী জন আৰোগ্য যোজনা আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ মাত্ৰ কেইমাহমান আগতে ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এই আঁচনি ৰূপায়ণ কৰা হৈছিল। আয়ুষ্মান ভাৰত যোজনাৰ লক্ষ্য হৈছে আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল লোকসকলক বিনামূলীয়া চিকিৎসাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰি সকলো ৰোগৰ সঠিক চিকিৎসা সুনিশ্চিত কৰা। এই আঁচনিখন বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ চৰকাৰী চিকিৎসা বীমা আঁচনি।
দক্ষিণৰ লগতে বলীউডতো অভিনয়ৰ দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰা পূজা হেগড়ে প্ৰায়ে ছ’চিয়েল মিডিয়াত চৰ্চা লাভ কৰে। কিন্তু এইবাৰ অভিনয় বা শৈলীৰ বাবে চৰ্চা লাভ কৰা নাই পূজাই, মুম্বাইত নিজৰ সপোনৰ ঘৰ ক্ৰয়ৰ বাবেই শিৰোনামৰ অংশ হৈ পৰিছে অভিনেত্ৰীগৰাকী। শেহতীয়াকৈ এনে খবৰ ওলাইছে যে পূজা হেগড়ে মুম্বাইত কোটি কোটি টকাৰ সাগৰমুখী ঘৰ ক্ৰয় কৰিছে।
এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি পূজা হেগড়েৰ ঘনিষ্ঠ সূত্ৰই জনোৱা মতে, অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে সাগৰমুখী এখন সুন্দৰ অট্টালিকালৈ স্থানান্তৰিত হৈছে। ৪০০০ বৰ্গফুটৰ বাসস্থানৰ এই বাংলোটো মুম্বাইৰ বান্দ্ৰাৰ প্ৰধান স্থানত অৱস্থিত। পূজা হেগড়েৰ এই ঘৰটোৰ দাম ৪৫ কোটি টকা। বান্দ্ৰা, মুম্বাইত বলীউডৰ বহু তাৰকা আছে আৰু এতিয়া পূজা হেগড়েৰ নামো এই তালিকাত যোগ হৈছে।
“বিহু” অসমৰ জাতীয় উৎসৱ। “বিহু” শব্দৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ সম্পৰ্কে বিভিন্ন জনে বিভিন্ন মত আগবঢ়ালেও এটা কথাত একমত প্রকাশ কৰি ক’ব পাৰি যে সংস্কৃত “বিষুৱৎ” শব্দৰ পৰা “বিহু” শব্দৰ উদ্ভৱ হৈছে। বিহু মূলতঃ ঋতুকালীন কৃষিভিত্তিক উৎসৱ।
বছৰৰ ভিন ভিন সময়ত ভিন ভিন ঋতুত অসমীয়াই তিনিটা বিহু পালন কৰে। এই তিনিটা হ’ল-ব’হাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু, কাতি বিহু বা কঙালী বিহু আৰু মাঘ বিহু বা ভোগালী বিহু।
কৃষিৰ আৰম্ভণিতে অৰ্থাৎ চ’ত-ব’হাগ মাহত ৰঙালী বিহু, ৰোৱা ধানে ঠন ধৰি উঠাৰ সময়ত অৰ্থাৎ আহিন-কাতি মাহৰ সংক্রান্তিত কাতি বিহু আৰু খেতি চপাই সোণগুটিৰে ভঁৰাল উপচি পৰা সময়ত অৰ্থাৎ পুহ-মাঘৰ সংক্রান্তিত মাঘ বিহু পালন কৰা হয়।
ব’হাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু তিনিওটা বিহুৰ ভিতৰত প্রধান। বসন্ত ঋতুত উদযাপিত এই বিহুত প্রকৃতিয়ে বৰণ সলায়।বসন্তৰ আগমনত প্রথমজাক বৰষুণ পৰাৰ লগে লগেই বসুমতী ঋতুমতী হয়, গছ-লতিকাত কুঁহিপাত ওলায়, প্রকৃতি ফুলে-ফলে জাতিষ্কাৰ হৈ পৰে।
প্রকৃতিৰ বিনন্দীয়া ৰূপত ডেকা-গাভৰুৰ মনত প্রেম-প্রীতিৰ ভাৱ জাগি উঠে; মন কমোৱা তুলাৰ দৰে দূৰ-দিগন্তলৈ উৰা মাৰে। জনবিশ্বাসমতে ডেকা- গাভৰুৱে মুকলি পথাৰত গৈ প্রেম-যৌৱনৰ গীতেৰে পুৰুষ স্বৰূপ মেঘক আৰু নাচৰ গিৰিপনিৰে নাৰীস্বৰূপা প্রকৃতি(পৃ্থিৱী)ক উত্তেজিত কৰি বৰষুণৰ দ্বাৰা মিলন ঘটাই বসুমতী শস্যসম্ভৱা হোৱাৰ যি প্রক্রিয়া তাতেই ৰঙালী বিহুৰ উৎস আৰু তাৎপৰ্য নিহিত হৈ আছে।
ব’হাগ বিহুৰ লগত ৰং-তামাচা, নৃত্য-গীতৰ লগতে বহুতো ৰীতি-নীতি, লোকাচাৰ আৰু জনবিশ্বাস জড়িত হৈ আছে।
ব’হাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু চ’তৰ সংক্রান্তিৰ পৰা আৰম্ভ হৈ ব’হাগৰ ছয় দিনলৈ পালন কৰা হয়। চ’তৰ মাজমানৰ পৰাই বিহুৰ প্রস্তুতি চলে বাবে ইয়াক চ’তৰ বিহু নামেৰেও জনা যায়।
সেয়া হৈছে-
১) গৰু বিহু,
২) মানুহ বিহু,
৩) গোঁসাই বিহু,
৪) তাঁতৰ বিহু,
৫) নাঙলৰ বিহু,
৬)জীয়ৰী বা চেনেহী বিহু আৰু
৭) চেৰা বিহু।
এই সাতটা বিহুকে “সাতবিহু” নামে জনা যায়। আজিকালি অৱশ্যে বিহু সাতদিনহে পালন কৰে, এনে নহয়; গাঁৱে-ভূঞে, নগৰে-চহৰে বিহু গোটেই ব’হাগ মাহ ধৰি চলি থাকে।
কেতিয়াবা জেঠমাহ পৰ্যন্ত পাইগৈ। প্রথম কেইদিনৰ বাদে বাকী দিনবোৰত বিশেষ নিয়ম-নীতি পালন কৰা নহয়।
ব’হাগ বিহুৰ প্রথম দিনটো অৰ্থাৎ চ’তৰ সংক্রান্তিৰ দিনা অসমীয়া জনজীৱনৰ কৃষিকৰ্মৰ প্রধান সম্বল গৰুৰ নামত উছৰ্গা কৰি “গৰু বিহু” হিচাপে পালন কৰা হয়। সেই দিনা গৰুক গো-লক্ষ্মী হিচাপে জ্ঞান কৰি পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়।
সেইদিনা ৰাতিপু্ৱাই গৰু-ম’হক পটাত পিহি লোৱা মাহ-হালধিৰে নোৱাই, শিঙত তেল সানি,কপালত ফোঁট দি দীঘলতি আৰু মাখিয়তীৰ ঠাৰিৰে কোবাই ওচৰৰে নৈ, বিল বা পুখুৰীলৈ নি একেলগে হৰিধ্বনি দি সমূহীয়াভাৱে গা ধুৱায় আৰু লগত “চাট”(ত্ৰিশূলাকৃতিৰ বাঁহৰ মিহি শলা)ত সী নিয়া লাউ, বেঙেনা, কেৰেলা, থেকেৰা, তিঁয়হ, হালধি(কেঁতুৰি) আদি গালৈ দলিয়াই এইদৰে গোৱা হয়-
“লাউ খা, বেঙেনা খা, বছৰে বছৰে বাঢ়ি যা।
মাৰ সৰু, বাপেৰ সৰু, তই হ’বি বৰ গৰু।।”
এইদৰে কৰিলে গৰুৰ শ্ৰীবৃদ্ধি হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। গা ধুওৱাৰ পিছত গৰুবোৰক পথাৰত মুকলিকৈ চৰিবলৈ এৰি দি চাটত থাকি যোৱা অৱশিষ্ট লাউ বেঙেনাৰে চাটবিলাক আনৰ লগত সলনা-সলনি কৰি ঘৰলৈ আনি ঘৰ বা গোহালিৰ চালত গুঁজি থোৱা হয় আৰু চাটত ৰৈ যোৱা বস্তু দুই এটুকুৰা চোবাই খোৱা হয়।
চাটবিলাক আনৰ লগত সলনি কৰিলে অপায়-অমংগল দূৰ হয় আৰু চাটৰ বস্তু খালে বেমাৰ-আজাৰ নহয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। সাধাৰণতে চাট বোৰ দুই,তিনি,চাৰি সিৰীয়াকৈ ত্ৰিশূলাকৃতিত বনোৱা হয়।
জনবিশ্বাস মতে দেৱাদিদেৱ মহাদেৱৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে চাটৰ আকৃতি ত্ৰিশূলাকাৰ কৰা হয়। চাট বিলাক এখন চালনীত এখন আগলি কলপাত পাৰি ঢাকি নিয়া হয় আৰু এডাল পুৰণা পঘা লৈ যোৱা হয়; এই পঘা ডাল গৰু গা ধুওৱাৰ আগতে গৰুৰ তলেদি সৰকাই আনিব লাগে। তেনে কৰিলে গৰুৰ কিবা দোষ থাকিলে দোষমুক্ত হয় বুলি কৃষকসমাজে বিশ্বাস কৰে।
গধূলি গৰু ঘৰলৈ ঘূৰি অহাৰ সময়ত পদূলিৰ পৰা গোহালিলৈকে খেৰ, তুঁহ, দীঘলতি, মাখিয়তী, বিহলঙনী আৰু মৰলীয়া আদি আন আন বন-শাক জ্বলাই ‘যাগ’ দিয়া হয়। যাগৰ ধোঁৱাই গৰু-ম’হক মহ-ডাঁহৰ উপদ্ৰৱৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ উপৰিও অপদেৱতাক খেদি পঠাই বুলি সহজ-সৰল চহালোকে বিশ্বাস কৰে।
ঠাই বিশেষে সাপ আদিৰ পৰা ঘৰচীয়া জীৱ-জন্তুক ৰক্ষা কৰিবলৈ সেইদিনা গোহালিৰ চাৰিওকাষে নহৰু বটা পানী ছটিওৱা হয়। গৰু গোহালিত সোমালে আদৰ-সাদৰ কৰি মাহ হালধি বটাৰে বা সেন্দূৰেৰে কপালত ফোঁট দি নিমখীয়া পিঠা খাবলৈ দিয়া হয় আৰু ডিঙিত নতুন পঘা দিয়া হয়। পঘাডাল সাধাৰণতে মৰাপাটৰ সলনি তৰাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়।
তৰা বেছি যোগাৰ কৰিব নোৱাৰিলে মৰাপাটৰ লগত অকণমান হ’লেও দিব লাগে। তৰাৰ পঘাত তুলসী-দূবৰি গুঁজি দিয়া হয়। এনে কৰিলে গৰুৰ বংশ বৃদ্ধি হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তাৰপিছত মাখিয়তীৰ পাতেৰে গৰু-ম’হক বিচি দি এইদৰে গোৱা হয়-“মাখিয়তীৰ মাখি পাত, মাখি মাৰোঁ জাত জাত।”
এনে কৰিলে বছৰটোলৈ মহ-ডাঁহৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি। আমাৰ অসমীয়া সমাজত সেইদিনাৰ পৰাহে নতুন বছৰত বিচনীৰ বা লোৱা নিয়ম। আগতে ল’লে মূৰঘূৰণি হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
গৰু বিহুৰ দিনাই গধূলি কাম-বন সামৰি জীয়ৰী-বোৱাৰী সকলে হাতত জেতুকা লয়। সাধাৰণতে জেতুকা পাতৰ লগত পাণ, থেকেৰা, ডালিমৰ কোঁহ, মধুৰিআমৰ কোঁহ আদি মিহলাই পটাত পিহি মিহি কৰি দুহাতৰ তলুৱাত, নখত, ভৰিৰ আঙুলিৰ নখত,ফাঁকত ঘঁহা হয়। কোনো কোনোৱে বেছিকৈ ৰং ধৰিবৰ বাবে ৰাতিটো হাতত বান্ধি থয়।
জেতুকাৰ ৰঙে মানুহৰ চৰ্মৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰে। নাচনীয়ে বিহুত আজিকালি হাতত জেতুকা লোৱাতো অপৰিহাৰ্য।
বিহুৰ বাহিৰে অন্য সময়তো জেতুকা ল’ব পাৰি। গৰু নোৱাবলৈ তৈয়াৰ কৰা মাহ-হালধিৰ অৱশিষ্ট পানী মিহলাই ঘৰৰ ভেটিৰ চাৰিওফালে ছটিয়াই দিয়া হয়। এইদৰে কৰিলে বছৰটোলৈ সাপ আদি নাহে বুলি জনবিশ্বাস আছে।
গৰু বিহুৰ পাছদিনা অৰ্থাৎ ব’হাগৰ পহিলা তাৰিখে মানুহ বিহু। নামনি অসমত মানুহ বিহুৰ দিনাক “বৰ দোমাহী” বোলে। মানুহ বিহুৰ দিনা সকলোৱে গা-পা ধুই পৰিয়ালৰ সকলো একেলগ হয় আৰু সৰুৱে ডাঙৰক সেৱা কৰে আৰু ডাঙৰে সেইদৰে সৰুক আশীৰ্বাদ দিয়ে।
বোৱাৰীয়ে শহুৰ-শাহুক বটাত গামোচা, চেলেং চাদৰ আৰু তামোল-পাণ দি মানধৰি সেৱা কৰে আৰু বিহুৰ জলপান আগবঢ়ায়। তেওঁলোকে আশীৰ্বাদ দিয়াৰ উপৰিও যথসাধ্য উপহাৰ আগবঢ়ায়।
বিহুত আত্মীয়-স্বজন, বন্ধু-বান্ধৱৰ মাজত আদান-প্ৰদান কৰা প্ৰতিটো উপহাৰকে “বিহুৱান” বোলা হয় যদিও বিহুৱান বুলিলে ঘাইকৈ গামোচাখনকে বুজায়।
আমাৰ অসমীয়া সমাজত গামোচাখনৰ আদৰ আটাইতকৈ বেছি আৰু ইয়াৰ এক সুকীয়া মান-মৰ্য্যাদা আছে। “অতিকৈ চেনেহৰ ব’হাগৰ বিহুটি” অহাৰ আগতেই অৰ্থাৎ চ’তৰ পৰাই অসমীয়া জীয়ৰী-বোৱাৰীৰ “মৰমৰ দীঘেদি চেনেহৰ বাণীৰে” চেনেহৰ বিহুৱানখনি বৈ কাটি উলিয়াবলৈ গাত তৎ নাইকিয়া হয়।
কিয়নো বিহুৰ পিছত ব’বলৈ থকা কাপোৰ বা বিহুৱান “বিহুচেৰা” বুলি আখ্যা দিয়া হয় আৰু এই বস্ত্ৰ কোনো পুৰুষক দিব নাপায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। অসমীয়া সমাজত ব’ব কাটিব নজনা তিৰোতাক অকাজী বা থুপৰী বুলি উপহাস কৰা দেখা যায়।
বছৰৰ প্ৰথম দিনটোতে ব্ৰাহ্মণ দৈবজ্ঞৰ ওচৰত কৰ্মফল গণনা কৰি কিবা দোষ থাকিলে শান্তিৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। পহিলা ব’হাগৰ পৰাই অসমীয়া নতুন বছৰ আৰম্ভ হয়। নতুন বছৰটো যাতে কোনো বিপদ-বিঘিনি নোহোৱাকৈ ধুমুহা-বৰষুণ,ব্ৰজপাত আদিৰ পৰা ৰক্ষা পৰি সুকলমে শান্তিৰে কটাব পাৰি তাৰ বাবে নতুন বছৰটোৰ প্ৰথম দিনাই দৈৱজ্ঞৰ হতুৱাই নাহৰ পাতত তলৰ মন্ত্ৰটি(শ্লোকটি) লেখি দুৱাৰ মুখত বা ঘৰৰ ছালৰ পানীপচাত বা মূধচত গুঁজি থোৱাৰ নিয়ম-
“দেৱ দেৱ মহাদেৱ নীলগ্ৰীৱ জটাধৰ
বাত বৃষ্টি হৰং দেৱ মহাদেৱ নমস্তুতে।।”
গৰু বিহু আৰু মানুহ বিহু দুয়ো দিনাই গা-পা ধুই সৰুৱে ডাঙৰক সেৱা কৰা আৰু ডাঙৰে সৰুক আশীৰ্বাদ দিয়া এটা সুন্দৰ পৰম্পৰা। বিহু গীতত কৈছে-
“চ’ততে চকৰি ব’হাগত বগৰী
জেঠতে আমনা ধান,
গৰু বিহুৰ দিনা আশীৰ্বাদ ল’লেহে
বৈকুণ্ঠত পাবাগৈ স্থান।”
বিহু কেইদিনত ইজনে সিজনক সেৱা-সৎকাৰ কৰা, মৰম চেনেহৰ আদান প্ৰদান কৰা, বন্ধু- বান্ধৱ আলহী-অতিথি আহিলে সোধ-পোচ কৰা, চিৰা-পিঠা, দৈ আদিৰে আপ্যায়ন কৰা আমাৰ সমাজত পৰম্পৰাগতভাৱে চলি আহিছে।
সাধৰণতে গৰু বিহু বা মানুহ বিহু দুয়ো দিনতে দুপৰীয়া গৰম ভাত বনোৱা নহয়। জলপানেৰে চলাই দিয়া হয় নাইবা আগ দিনাৰ পঁইতা ভাতহে খোৱা হয়।
এইদৰে পঁইতা ভাত খাওঁতে বিচনীৰ বা ল’লে বছৰটোলৈ দেহা জুৰ পৰি থাকে বুলি জনবিশ্বাস আছে।
গৰু বিহুৰ দিনাই ৰাতিলৈ এশ এবিধ বন-শাক যোগাৰ কৰি আঞ্জা খোৱাৰ নিয়ম। এশ এবিধ শাকৰে তৈয়াৰী ব্যঞ্জন সকলো ৰোগৰ মহৌষধ। সেইদিনা বিহ খালেও ঔষধৰ কাম কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এশ এবিধ শাক যোগাৰ কৰিব নোৱাৰিলেও সাতবিধেৰে কাম চলোৱা হয়; ইয়াকে ‘সাতশাকী’ বোলে।
ৰঙালী বিহুৰ এইবিলাক ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰাৰ উপৰিও এটি উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান হ’ল হুঁচৰি। হুঁচৰি হ’ল আনন্দৰ গীত আৰু নাচৰ অনুষ্ঠান। ইয়াত গাভৰু বা মহিলাৰ স্থান নাই।
সাধাৰণতে ল’ৰা-ডেকা-বুঢ়া সকলো মিলি হুঁচৰি দল গঠন কৰি ঘৰে ঘৰে গৈ ঢোল, তাল, পেঁপা, গগনা, টকা আদি বাদ্য বজাই ঘোষা-পদ,বিহুনাম গাই বিহুনাচ নাচে। এয়ে হুঁচৰি।
হুঁচৰিযোৰাত এজন মুখিয়াল মানুহ থাকে। তেওঁক ‘বাৰিক’ বোলে। সাধৰণতে গৰু বিহুৰ দিনা ৰাতিৰ পৰাই হুঁচৰি গোৱা আৰম্ভ হয়। প্ৰথমে গাঁৱৰ ৰাইজ নামঘৰত গোট খাই তামোল-পাণ আগবঢ়াই হৰিধ্বনি দি ঘোষাপদ জোৰে।
তাৰপিছত প্ৰথমে গাঁৱৰ গাঁওবুঢ়া বা মুখিয়াল মানুহ ঘৰতে হুঁচৰি আৰম্ভ কৰে। ইয়াকে “হুঁচৰিৰ ঘেতা” মৰা বোলে। বছৰেকৰ মূৰত হুঁচৰিযোৰা আহিলে গৃহস্থই তামোল-পাণৰ শৰাই দি পদূলিৰ পৰাই আগবঢ়াই নিয়াৰ নিয়ম। ৰাইজৰ পদধূলা চোতালত পৰিলে গৃহস্থই ধন্য মানে। হুঁচৰি গোৱা ৰাইজে গ্বহস্থৰ চোতালত প্ৰবেশ কৰি এইদৰে গ্বহস্থৰ কুশল কামনা কৰি গায়-
“গোহালিত গৰু- হৈছে
পুখুৰীত মাছ- হৈছে
বাৰীত তামোল-পাণ- হৈছে
গৃহস্থৰ কুশলৰ অৰ্থে- হৰিবোল”
এইদৰে জয়ধ্বনি দি চোতালত ঘূৰি ঘূৰি নিৰ্দিষ্ট লয়ত(বিলম্বিত, মধ্য আৰু দ্ৰুত) ঢোল-তাল বজাই ঘোষা পদ গায়। তাৰপিছত “লহৰী”(হাতত ধৰাধৰিকৈ ঘূৰিঘূৰি কৰি খেলা এটা আনন্দৰ অনুষ্ঠান)খেলে।
ইয়াৰ পিছত গৃহস্থৰ অনুমতি সাপেক্ষে প্ৰথমে যোজনা, তাৰপিছত ঢোল, তাল, গগনা, পেঁপা, আদি বজাই আৰু বিহুনাম গাই নাচি-বাগি ৰং-তামাচা কৰে আৰু গৃহস্থইও তামোল-পাণ, গামোচা, চেলেং আৰু যথাসাধ্য অৰিহণা আগবঢ়াই ৰাইজৰ আগত আঁঠুলৈ আশীৰ্বাদ গ্ৰহণ কৰে।
ৰাইজেও হিয়া উজাৰি আশীৰ্বাদ দিয়ে। হুঁচৰিৰ বিভিন্ন ধৰণৰ আশীৰ্বাদৰ উপৰিও ৰাইজে গায়-
“এটা বাটিত নহৰু, এটা বাটিত পনৰু এটা বাতিত খুতৰা শাক
মূৰৰ চুলি চিঙি আশীৰ্বাদ কৰিছোঁ গৃহস্থ কুশলে থাক।”
এইদৰে ৰাইজে গ্বহস্থৰ ঘৰৰ পৰা বিদায় লয়।
হুঁচৰিৰ উপৰিও ৰঙালী বিহুৰ আন এটি বিশেষ অনুষঠান হ’ল “মুকলি বিহু” বা “বিহুনাচ”। ইয়াত সাধাৰণতে ডেকা-গাভৰুৱে ভাগ লয়। ইয়াত ঢোল-তাল,পেঁপা, গগনা, সুতুলি, বাঁহী আদি বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰৰ উপৰিও বিহুনামৰ পয়োভৰ মন কৰিব লগীয়া।
ডেকা-গাভৰুৰ মাজত নামৰ কটা-কটি চলে। এইবোৰ যৌৱনৰ গীত, পীৰিতিৰ গীত; কিছুমান যৌনগন্ধী। হ’লেও এইবোৰত নিৰ্মোহ ধেমালি ফুটি উঠিছে।
বিহুগীত বা বিহুনামবোৰ অনাখৰী চহা কবিৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু এইবোৰ মৌখিকভাৱে যুগে যুগে চলি আহিছে; কিছুমান একেসুৰ আৰু ঠাচতে নতুনকৈ ৰচিত হ’ব ধৰিছে। অৱশ্যে পৰিৱৰ্তনৰ ঢৌত আগৰ নাম আৰু এতিয়াৰ নামৰ মাজত যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায়।
ব’হাগ বিহু ৰং ধেমালিৰ উৎসৱ। হুঁচৰি, বিহুনাচ আৰু বিহুনামৰ উপৰিও ব’হাগ বিহুত নানান খেল ধেমালি কৰা দেখা যায়। তাৰ ভিতৰত কণীযুঁজ আৰু কড়িখেল উল্লেখযোগ্য।
এই দুয়োবিধ খেলেই প্ৰজননৰ প্ৰতীক। বছৰৰ আৰম্ভণিতে খেলা কড়িফুটা মানে ধৰণী সোণালী শইচেৰে নদন-বদন হোৱা আৰু নুফুটা মানেই অনাবৃষ্টি, অতিবৃষ্টি, বন্যা আদিয়ে আগুৰি ধৰা। কড়িখেলত জিকিলে অবিবাহিতজনৰ বিবাহৰ যোগ মিলে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। আহোম স্বৰ্গদেউ সকলৰ দিনতে এইদুবিধ খেলৰ উপৰিও শেনখেল, ম’হযুঁজ, মাল-যুঁজ, হাতী যুঁজ, কুকৰা যুঁজ আদি খেলবোৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰি ৰজাঘৰীয়া সন্মান আৰু পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
ৰংঘৰৰ বাকৰিত এই খেলবোৰ অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু এইবিলাকৰ প্ৰতিযোগিতাও হৈছিল; লগতে ঢুলীয়া-নাচনীৰো প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল।
ব’হাগ বিহুৰ তৃতীয় দিনা গোঁসাই বিহু। সেইদিনা গাঁৱৰ ৰাজহুৱা নামঘৰত সমূহীয়া নাম-প্ৰসংগ হয়। পুৰণি বাদ-বিবাদ থকিলে তামোল-পাণ শৰাই দি একৰা-একৰি দণ্ড খৰচা লৈ ৰাইজে মিট-মাট কৰি দিয়ে। অসমীয়া জন-জীৱনৰ এবিধ আদৰৰ সম্পদ হ’ল “তাঁতশাল”। সেয়ে বিহুৰ চতুৰ্থ দিনা “তাঁতৰ বিহু”।
পঞ্চম দিনা চহালোকৰ কৃষিকৰ্মৰ মূল সঁজুলি “নাঙলৰ বিহু”। ষষ্ঠ দিনা বিয়া দিয়া জীয়াৰী পিতৃগৃহলৈ আহে, সেয়ে সেইদিনা “জীয়ৰী বিহু” বা “চেনেহী বিহু”। শেষৰ দিনা “চেৰা বিহু”। এয়ে ব’হাগৰ ‘সাত বিহু’।
চেৰা বিহুৰ পাছত সাধৰণতে সাত দিনত বা এঘাৰ দিনত বিহু সামৰণি মৰা হয়। অবশ্যে কিছুমান ডাঙৰ গাঁৱত বেছিঘৰ মানুহ থাকিলে হুঁচৰি সামৰোঁতে দিন লাগে। যেইকি নহওক বিহু সামৰা দিনা ৰাইজে একত্ৰিত হৈ প্ৰথমে গাঁৱৰ নামঘৰত তামোল-পাণ দি সেৱা জনাই ঘোষা-পদ জুৰি গাঁৱৰ পৰা কিছু নিলগত থকা বৰগছ বা জৰি গছৰ তললৈ গৈ গছজোপাত এখন গামোচা বান্ধি সেৱা জনাই গছজোপাৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ঘূৰি ঘোষা-পদ গায় আৰু একেবাৰে শেষত গায় এনেকৈ-
“হুৰাই ল ধান-খেৰৰ ছাই
অতি চেনেহৰ ৰঙালী বিহুটি
হাততে মলঙি যায়।”
আৰু কেতিয়াবা গায়-
“বিহুটি নামেৰে তিনিটি আখৰে
কোনে কাটি গ’লে শিলত
ঘুণেও নধৰে মামৰেও নধৰে
থাকিব আমাৰে প্ৰাণত”
এইদৰে গাই গছৰ গুৰিতে ঢোলৰ মাৰি বা টকা এটা এৰি থৈ বা ভাঙি থৈ ঘৰলৈ উভতি আহে। এইদৰে বিহু সামৰা বা বিহু উৰুওৱা হয়। বিহু সামৰি উভতি আহোঁতে সাধৰণতে পিছলৈ উভতি চাব নাপায় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
বিহু অসমীয়া জাতিৰ বাপতিসাহোন। এই বিহু সমন্বয়ৰ প্ৰতীক। বিহুৰ লগত জড়িত “বিহু নাম’ বা “বিহুগীত”বোৰ অসমীয়া লোক-সাহিত্যৰ অমূল্য সম্পদ।
এই বিহু গীতবোৰৰ জৰিয়তে সুজলা সুফলা আই অসমীৰ অপৰূপ প্ৰকৃতিৰ মনোৰম ছবি, অসমীয়া জন-জীৱনৰ আচাৰ- ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি, প্ৰেম-প্ৰীতি, হৃদয়ৰ বতৰা, কৃষ্টি-সংস্কৃতি, ৰূপ-ৰস-গন্ধ সকলো সুন্দৰভাবে ফুটি উঠিছে আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে যুগ যুগ ধৰি চলি আহিছে।
কিন্তু বৰ্তমানে পৰিৱৰ্তনৰ ধামখুমীয়াত পৰি বিহুৰ বহুতো ৰীতি-নীতি, লোকাচাৰ লুপ্তপ্ৰায় হৈ আহিছে; আনকি নগৰমুখী বিহুৱে বিহুৰ প্ৰকৃত ৰূপ হেৰুৱাই পেলাইছে।
আগৰ গছতলৰ আৰু চোতালৰ বিহু আহি মঞ্চ পালেহি। লগে লগে বিহুত মান্যজনক সেৱা সৎকাৰ কৰা, শিপিনীয়ে নিজহাতে বোৱা বিহুৱান দিয়া, ঢেঁকীত চিৰা-সান্দহ খুন্দা নিয়মবোৰ লাহে লাহে নাইকিয়া হৈ আহিছে।
সময়ৰ পৰিবৰ্তনত বিহুও সলনি হ’লেও বসন্ত আহিলে ব’হাগ আহে; ব’হাগ থাকে মানে বিহু থাকিব। বসন্তৰ পৰশত প্ৰকৃতিয়ে ন-ৰূপ গ্ৰহণ কৰিবই; কুলি-কেতেকীৰ সুমধুৰ সুৰত, তগৰফুল, কেতেকীফুল, কপৌফুল ফুলিলে বিহুৰ বতৰা পাই আজিও ডেকা-গাভৰুৰ দেহা সাতখন-আঠখন কৰে, মন পুলকিত হয়। সেয়ে বিহু গীতৰ সুৰতে ক’ব পাৰি –
“বিহু আনন্দীয়া বিহু বিনন্দীয়া
বিহুটি অসমৰ প্ৰাণ;
এনুৱা বিহুটি এৰিব লাগিলে
নাথাকে অসমৰ মান।”
লেখক: লক্ষেশ্বৰ হাজৰিকা
ৰোডশ্ব’ৰ মাজতে অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰীক আক্ৰমণ। মূৰত আঘাতপ্ৰাপ্ত মুখ্যমন্ত্ৰী জগন মোহন ৰেড্ডী।
শিলাবৰ্ষণত সমীপতে থকা এগৰাকী বিধায়কো আহত। ততাতৈয়াকৈ জগন মোহন ৰেড্ডীক হাস্পতালত ভৰ্তি।
ততাতৈয়াকৈ জগন মোহন ৰেড্ডীক হাস্পতালত ভৰ্তি।
“আপোনালোকে মোৰ কথা লিখি ৰাখক। মই কৈছো – ২০২৬ চনৰ এপ্ৰিলত অসমত আম আদমী পাৰ্টিয়ে চৰকাৰ গঠন কৰিব। ” শুক্ৰবাৰে বিশ্বনাথ চাৰিআলিত আম আদমী পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী ঋষিৰাজ কৌণ্ডিণ্যৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে আয়োজিত এক বিশাল ৰোড শ্ব’ত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ অন্তত সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে মত বিনিময় কৰি এনেদৰে কয় পঞ্জাবৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ভগৱন্ত মানে। দলৰ শোণিতপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ প্ৰাৰ্থী গৰাকীৰ হকে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ চলাবলৈ অহা মুখ্যমন্ত্ৰী মানে তেওঁৰ অসম ভ্ৰমণৰ দ্বিতীয় দিনতো অসম চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ ৮ হাজাৰ চৰকাৰী স্কুল বন্ধ কৰাৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হোৱা পৰিলক্ষিত হয়। সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে মত বিনিময় কৰি তেওঁ কয়-“অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নীয়ে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ স্কুল আৰম্ভ কৰিছে। যি ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নীয়ে ব্যক্তিগত খণ্ডৰ স্কুল খুলে, সেই ৰাজ্যত চৰকাৰী স্কুল বন্ধ হ’বই। ” মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈ তেওঁ কয়-“২০২২ চনত কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ আমোলত বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকী অসমৰ শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য বিভাগৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁৰ যদি সদিচ্ছা থাকিলেহেঁতেন, তেতিয়াই অসমৰ শিক্ষানুষ্ঠান আৰু স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ সমূহৰ অৱস্থা তেতিয়াই দিল্লী আৰু পঞ্জাৱৰ দৰে কৰিব পাৰিলোহেঁতেন।
অসমৰ মানুহে যিকোনো ৰোগৰ উন্নত চিকিৎসা লাভৰ বাবে চণ্ডীগড় অথবা দিল্লীলৈ দৌৰি যাব নালাগিলহেঁতেন। ” পঞ্জাবৰ মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে কয়- তেওঁৰ ৰাজ্যত বিগত দুবছৰৰ ভিতৰত ৪৩ হাজাৰ চৰকাৰী নিযুক্তি প্ৰদান কৰিছে। পঞ্জাবৰ বৰ্তমান চৰকাৰে ৰাজ্যখনত দুৰ্নীতি মুক্ত প্ৰশাসন গঢ়ি তুলিছে।” বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ ক্লক টাৱাৰৰ পৰা চহৰৰ মূল পথেৰে কেইবা কিলোমিটাৰ জোৰা বিশাল ৰোড শ্ব’ত অংশগ্ৰহণ কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী মানে অসমৰ চাহ শ্ৰমিকৰ মজুৰি ৪৫০ টকালৈ বৃদ্ধিৰ গেৰাণ্টি দিয়ে। চাহ বাগিছাৰ লোকৰ মাটিৰ পট্টা প্ৰদানৰ সংকল্পও ঘোষণা কৰে। আম আদমি পাৰ্টীৰ হাজাৰ হাজাৰ দলীয় কৰ্মী – সমৰ্থকৰ উপৰি বিভিন্ন সাংস্কৃতিক দল, হুচৰি দল তথা সাধাৰণ নাগৰিকৰ স্বতঃস্ফুৰ্ত অংশগ্ৰহণে এই ৰোড শ্ব’ৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি কৰে। এনে অভূতপূৰ্ব জন সমৰ্থন প্ৰত্যক্ষ কৰি ভগৱন্ত মানে কয়- আমি অসমৰ জনসাধাৰণৰ অপৰিসীম মৰম লাভ কৰিছো। এনে ভালপোৱা মই পঞ্জাৱত পাইছো। এতিয়া অসমতো একেই অৱস্থা।
এয়া অসমৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ পৰিবৰ্তনৰ ইংগিত। ” এনেদৰে উচ্ছসিত বক্তব্যৰে হাজাৰ হাজাৰ ৰাইজৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰে পঞ্জাবৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তথা আম আদমী পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নেতাগৰাকীয়ে। অসম আৰু পঞ্জাৱৰ সাংস্কৃতিক সাদৃশ্যৰ বিষয়েও সদৰি কৰে মুখ্যমন্ত্ৰী মানে। অসমত যেতিয়া ৰঙালী বিহু উৎযাপন কৰা হয় তেতিয়া পঞ্জাবত বৈশাগু পালন কৰা হয়। অসমীয়াৰ ভোগালী বিহুৰ সময়ত পাঞ্জাৱী সকলে লহৰি উৎসৱ পালন কৰে। আজিৰ ৰোড শ্ব’ৰ মাজতে খোলা ভানৰ পৰা নামি গৈ বিশ্বনাথ চাৰিআলি চহৰস্থিত গুৰুদ্বাৰত মুখ্যমন্ত্ৰী মানে ভক্তি নিবেদন কৰে। কাৰ্যসূচীত ভগৱন্ত মানৰ সৈতে দলৰ প্ৰাৰ্থী ঋষিৰাজ কৌণ্ডিন্য, আপৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ তত্বাৱধায়ক ৰাজেশ শৰ্মা আৰু ৰাজ্যিক সভাপতি ডাঃ ভবেন চৌধুৰীয়েও অংশগ্ৰহণ কৰে।
এফালে ৰাজ্যবাসী অসমীয়াৰ বাপতিসাহোন ৰাঙালী বিহুক আদৰাত ব্যস্ত অন্য হাতে দেৰগাঁৱৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ অঞ্চলৰ হাজাৰ হাজাৰ লোক পুৱাৰে পৰা গঁড় খেদাত ব্যস্ত হৈ পৰিছে। গৰু বিহুৰ পুৱাই এটা প্ৰকাণ্ড গঁড়ৰ মুক্ত বিচৰণে আতংকিত কৰি তুলিছে ব্ৰহ্মপুত্ৰ বাসীক।গৰু বিহুৰ পুৱাই গঁড়টোৰ আক্ৰমণত গুৰুতৰভাৱে আহত হয় হাঁহচৰাৰ লাটু দাস নামৰ এজন যুৱক।ঘটনাক লৈ চাঞ্চল্য অব্যাহত থকাৰ মাজতে বনকৰ্মীয়ে গড়লৈ বুলি নিক্ষেপ কৰা ৰাবাৰৰ গুলীত আঘাতপ্ৰাপ্ত হ’ল ৰঙামাটিৰ নাছিৰউদ্দিন নামৰ এজন লোক।স্থানীয় ৰাইজে নাছিউদ্দিনক ততালিকে খকণ্ডগুৰি প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰলৈ প্ৰেৰণ কৰে।ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি একাংশ স্থানীয় ৰাইজ আৰু বন বিভাগৰ লোকৰ মাজত তীব্ৰ বাক বিতণ্ডা হোৱাও দেখা যায়।
অৱশ্যে আৰক্ষীয়ে পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।উল্লেখ্য যে ব্ৰহ্মপুত্ৰ অঞ্চলৰ বিভিন্ন স্থানত পুৱাই মুক্ত বিচৰণ কৰি থকা গঁড়টোৱে হাঁহচৰাৰ লাটু দাস নামৰ এজন যুৱকক আক্ৰমণ কৰে।লগে লগে অঞ্চলটোৰ লোকসকলে বন বিভাগক খবৰ দিয়ে।খবৰ পোৱাৰ পিচত বন বিভাগৰ লোক সেই স্থানত উপস্থিত হৈ গঁড়টোক খেদি পঠিওৱাৰ চেষ্টা চলায়। আহত লোকজনক ততাটয়াকৈ যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰে।পৰবৰ্তী পৰ্যায়ত গঁড়টোৱে মামৰণি হৈ বৰকৰৈয়নিৰ এটা মূল পথৰ কাষতে কিছু সময় অৱস্থান গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পাছতেই পুলিকৰৈয়নি,বালিদোৱা হৈ জৰাগুৰিত প্ৰবেশ কৰে।জানিব পৰা মতে গঁড়টোক খেদি পঠিয়াবলৈ বন বিভাগ আৰু কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান কৰ্তৃপক্ষই প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে যদিও সফল হোৱা নাই।গৰু বিহুৰ দিনাই দেৰগাঁৱত সংঘটিত এই ঘটনাই ৰাইজক শংকিত কৰি তুলিছে।
অভিনেতা ছলমান খানৰ ঘৰৰ সন্মুখত দুৰ্বৃত্তৰ গুলীচালনা।
বান্দ্ৰাস্থিত অভিনেতাগৰাকীৰ গেলেক্সি এপাৰ্টমেণ্টত এই ঘটনা সংঘটিত হয়।
পুৱতিনিশা বাইকেৰে অহা দুই অচিনাক্ত ব্যক্তিয়ে তিনি জাই গুলী চলাই পলায়ন কৰে।
ঘটনাৰ পাছতে ছলমান খানৰ বাসগৃহত বৃদ্ধি কৰা হয় নিৰাপত্তা।
আজি পহিলা ব’হাগ। আজি মানুহ বিহু। ৰাজ্যজুৰি ৰঙালী বিহুৰ পাৰভঙা উছাহ।
অসমবাসীক সামাজিক মাধ্যমযোগে ৰঙালী বিহুৰ শুভেচ্ছা জনালে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে।
অসমবাসীক সামাজিক মাধ্যমযোগে ৰঙালী বিহুৰ শুভেচ্ছা জনালে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।
প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তথা কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালেও সামাজিক মাধ্যমযোগে ৰঙালী বিহুৰ হিয়াভৰা ওলগ জনালে।
আজি পহিলা ব’হাগ, আজি মানুহ বিহু। সকলোৱে হেঁপাহেৰে পালন কৰিছে আদৰৰ ৰঙালী বিহু।
কণ্ঠশিল্পী অংগৰাগ পাপন মহন্তইও অসমবাসীক অসমীয়া নৱবৰ্ষ আৰু ৰঙালী বিহুৰ হিয়াভৰা ওলগ জনাই সামাজিক মাধ্যমত শ্বেয়াৰ কৰিলে শৰীৰত মা-হালধি লগাই ফটো ৷
দ্বিতীয়খন ফটোত দেখা গৈছে কণ্ঠশিল্পীগৰাকীক ডিঙিত গামোচা লৈ থকা।
