মঙলদৈ মেধিপাৰাত সমাজে এঘৰীয়া কৰিলে ১৪ টা পৰিয়ালক।মঙ্গলদৈ চহৰৰ নিকটৱৰ্তী ১ নং মেধি পাৰা গাঁৱত ১৪ টা পৰিয়ালক সমাজে এঘৰীয়া কৰিছে। যোৱা ২৬ এপ্ৰিলত বিহুৰ নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰি ভাত খোৱাৰ বাবেই গাঁৱৰ খেলে সমাজচ্যুত কৰিছে পৰিয়াল কেইটিক।এই সম্পৰ্কে গাঁৱখনৰ এঘৰীয়া কৰা পৰিয়ালসমূহ একত্ৰিত হৈ প্ৰশাসনৰ ওচৰত ন্যায় বিচৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। গাঁওখনত ৩৫০ ঘৰ পৰিয়াল আছে আৰু ইয়াৰে ১৪ ঘৰক এঘৰীয়া কৰাত সমগ্ৰ আঞ্চলটোতে প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। জানিব পৰা মতে গাঁৱখনৰ মিলন ডেকা নামৰ লোকজনে যোৱা ব’হাগ বিহুৰ সময়ত ভাত খাবলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল কেইগৰাকীমান বন্ধু-বান্ধৰ লগতে নিজৰ শহুৰ, খুড়ু-খুড়ী আৰু পেহাকৰ পৰিয়ালক। ইয়াতে সমাজ তথা খেলৰ বৰমুৰীয়া সকল ক্ষোভিত পৰে। কিয়নো যোৱা মাঘ বিহুৰ সময়তে মিলন ডেকাক এঘৰীয়া কৰিছিল খেলে। মিলন ডেকাই শংকৰী পৰম্পৰাত বিস্বাসী নিজ মামাৰ ঘৰলৈ গৈ বিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। যাৰ বাবে মাঘ বিহু তথা চলিত বৰ্ষৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰাই মিলন ডেকাৰ পৰিয়ালটিক সমাজে এঘৰীয়া কৰি থৈছিল।

এতিয়া মিলন ডেকাৰ ঘৰত সাধাৰণ বিহুৰ নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰি ভাত খোৱাৰ বাবে মিলন ডেকাৰ শহুৰৰ ঘৰৰ লগতে খুড়াক, খুড়ীয়েক আৰু পেহীয়কৰ ঘৰৰ পৰিয়ালকো এঘৰীয়া কৰিলে সমাজ তথা খেলে। বৃহস্পতিবাৰে এই সম্পৰ্কে ক্ষোভ ব্যক্ত কৰি মিলন ডেকাই কয় যে আজিৰ আধুনিক সমাজ ব্যৱস্থাটো এনে নিয়ম আছেনে? এনে নিয়মে আমাৰ সমাজখনত ভাঙোন আনিছে আৰু নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত বিভাজনৰ বিজ ৰোপন কৰিছে। ইয়াৰ বিৰুদ্ধে প্ৰশাসনে উচিত বিচাৰ কৰি আমাক ন্যায় দিব লাগে বুলি কয়। সেইদৰে ভবেশ্বৰী ডেকা নামৰ মহিলা এগৰাকীয়ে কান্দি কান্দি কয় যে আমাক তেওঁলোকে বিভাজন আনি দিলে। এতিয়া এই বিভাজন সৰু লৰা-ছোৱালীৰ মাজতো প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। তেওঁলোকক একেলগে বিহু চাব নিদিয়ে, ফাকুৱা উদযাপন কৰিব নিদিয়ে। আনকি নামঘৰত নাম পৰিৱেশনটো বিভাজন আহিছে। আমি চৰকাৰক আহ্বান জনাইছো এনে নিৰ্জাতনৰ পৰা আমাক বচাওক।

শোনিতপুৰ জিলাৰ ছিৰাজুলিৰ জীৱন কুমাৰ ছাহা৷১৯৯৩চনতে বিধিৰ বিপাকত বজ্ৰপাত পৰি মৃত্যু হৈছিল জীৱনৰ পত্নীৰ৷পত্নীৰ মৃত্যু হোৱাৰ বছৰতেই ঘৰৰ পৰা এদিন পাঁচটি পুত্ৰ-কন্যাক এমুঠি আহাৰ যোগাৰ কৰিবৰ বাবে ব্যৱসায় কৰিবলৈ ওলাই গৈছিল জীৱন কুমাৰ ছাহা৷ ঘৰত পুত্ৰক কৈ গৈছিল ব্যৱসায়ৰ পৰা উভতি আহোতে কেইদিনমান দেৰি হোৱাৰ কথা৷ চৰাচৰ ব্যৱসায়লৈ গ’লে দুই তিনিদিনলৈ দেউতাক অহা নাছিল ঘৰলৈ৷ কিন্তু বহু মাহৰ পিছতো দেউতাক ঘৰলৈ উভতি নহাত মাতৃহাৰ কনমানী কেইটাই পৰিয়ালৰ লোকৰৰ মাজত দেউতাকৰ সন্ধান কৰিছিল যদিও দেইতাকক নাপালে৷

বিশ্বাস কৰছিল দেউতাক এদিন উভতি আহিব৷ হঠাৎ যেন বিধাতাই কথাবোৰ শুনিলে৷ৰাজস্থানৰ ভৰত পুৰৰ আপোনঘৰ আশ্ৰমৰ পৰা দলগাঁও আৰক্ষী চকিলৈ এগৰাকী লোকৰ সবিশেষ বিচাৰি আহিল ফোন কল৷ আৰক্ষী বিষয়া গৰাকীয়েও তৎকালেই গাঁওৰক্ষী বাহিনীৰ জৰিয়তে আৰম্ভ কৰিলে মানুহ গৰাকীৰ পৰিচয় বিছৰাৰ কাম৷গাঁওৰক্ষী বাহিনীত আছিল জীৱন কুমাৰ ছাহাৰ পৰিয়ালৰ লোকো৷ পৰিয়ালৰ লোকে জীৱনক চিনি পাই যোগাযোগ কৰিলে জীৱনৰ পুত্ৰৰ সৈতে৷ অৱশেষত দলগাঁও আৰক্ষী চকিৰ সহযোগত ৰাজস্থানৰ ভৰতপুৰৰ আপোন ঘৰ আশ্ৰমত সুদীৰ্ঘ ৩১বছৰৰ অন্তত মিলন হ’ল পিতা-পুত্ৰ-কন্যাৰ৷

পৰিয়ালৰ লোকে এতিয়া জানিব পৰা মতে ১৯৯৩চনতেই ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পিছত জীৱনে বহুবছৰ বৃন্দাবনত আছিল, বহুবছৰ বৃন্দাবনত থকাৰ পিছত বৃন্দাবনত সংগঠিত হৈছিল এক দুৰ্ঘটনা৷ পথৰ কাষত পৰি থকা অৱস্থাৰ পৰা হৃদয়বান লোকে আৰক্ষীৰ সহায়ত ভৰতপুৰৰ আপোন ঘৰ আশ্ৰমত থৈছিল জীৱনক৷ আপোনা ঘৰ আশ্ৰমৰ সহৃদয়তাৰ বাবেই ৩১বছৰৰ অন্তত মিলন হ’ল পিতা-পুত্ৰ-কন্যাৰ৷৩১বছৰৰ পিছত পিতাকক নিজ ঘৰত পাই আৱেগিক পুত্ৰ-কন্যা, ওচৰ চুবুৰীয়া সকলো৷